«Η αντίσταση είναι γυναίκα». Αυτός θα μπορούσε να είναι ο εναλλακτικός τίτλος της εκδήλωσης που διοργανώνει σήμερα η φεμινιστική συλλογικότητα «Το Μωβ», στο Studio New Art Cinema της πλατείας Αμερικής, με θέμα «Αντίσταση και Αληλεγγύη Γυναικών σε Παλαιστίνη & Ισραήλ».
Την ίδια στιγμή που οι Παλαιστίνιοι κορυφώνουν τις διαδηλώσεις εν όψει της 15ης Μαΐου, επετείου της Νάκμπα, της «Μεγάλης Καταστροφής» (μετρώντας πάνω από 40 νεκρούς και 5.500 τραυματίες), κινήματα σε όλο τον κόσμο εκφράζουν την αλληλεγγύη τους με πολύμορφες δράσεις.
Τιμώμενη προσκεκλημένη και ομιλήτρια στην εκδήλωση είναι η Ισραηλινή αντιρρησίας συνείδησης Ατάλια Μπεν Αμπά από την οργάνωση Mesarvot-«Αρνούμαστε να υπηρετήσουμε την Κατοχή».
Πέρυσι το Φλεβάρη, στα 19 της χρόνια αποφάσισε να αρνηθεί να υπηρετήσει την υποχρεωτική και για τις γυναίκες θητεία στον στρατό του Iσραήλ (IDF). Έκτοτε έχει φυλακιστεί τρεις φορές σε στρατιωτικές φυλακές γι’ αυτή της την επιλογή να μη συνεργαστεί στο έγκλημα της κατοχής της Παλαιστίνης.
Την εκδήλωση θα ανοίξει η Αλεξία Τσούνη, μέλος της πρόσφατης αποστολής του Μωβ στην Παλαιστίνη και το Ισραήλ.
Θα μιλήσουν επίσης η Ελληνο-παλαιστίνια Ζακία Άκρα, αναλύτρια για θέματα Μέσης Ανατολής, υποψήφια διδάκτορας στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, και η Σίσσυ Βωβού από το Μωβ, για τα γυναικεία κινήματα σε Παλαιστίνη, Ισραήλ και διεθνώς.
Θα προβληθούν σε πρώτη προβολή βιντεο-ντοκουμέντα που τράβηξαν τα μέλη του Μωβ στην Παλαιστίνη, μεταξύ άλλων πλάνα από μεγάλη πορεία γυναικών στα σύνορα Γάζας-Ισραήλ, συνεντεύξεις με ακτιβιστές, όπως ο Μπασέμ Ταμίμι, πατέρας της φυλακισμένης εφήβου Αχέντ Ταμίμι, ντοκιμαντέρ για την κατάσταση στη Χεβρώνα και τη Δράση της Νεολαίας ενάντια στους Επικοισμούς.
Στο φουαγέ του κινηματογράφου διοργανώνεται έκθεση φωτογραφίας του Γιώργου Γιαννόπουλου από την αποστολή του Μωβ σε Ισραήλ και Παλαιστίνη και έκθεση καρτών γκράφιτι από την Παλαιστίνη.
Μια πρόγευση της εκδήλωσης, αλλά και του κλίματος που επικρατεί στα κατεχόμενα εδάφη της Παλαιστίνης, μας δινει η ίδια η αντιρρησίας συνείδησης Μπεν Αμπά:
«Η άρνησή μου να υπηρετήσω στον Ισραηλινό στρατό δεν έρχεται από έλλειψη υπευθυνότητας, αλλά από την κατανόηση ότι η σημερινή πραγματικότητα εδώ πρέπει να αλλάξει. Αρνούμενη την υποχρεωτική θητεία είναι ο δικός μου τρόπος να την αλλάξω.
(…) Ξεκίνησα να συμμετέχω σε δράσεις στις κατεχόμενες περιοχές – με επιτόπια καταγραφή της κατάστασης και συνεργασία με Παλαιστίνιους. Κατάλαβα για πρώτη φορά το βάθος της συνεργασίας ανάμεσα στους εποικιστές και στην κυβέρνηση του Ισραήλ.
Η πολιτική της κυβέρνησης σε αυτές τις περιοχές έχει μοναδικό σκοπό να μετατρέψει τη ζωή των Παλαιστινίων σε κόλαση, για να τους αναγκάσει να εγκαταλείψουν τη γη τους για να στριμωχτούν στις πόλεις. Προσπαθούμε να αντιπαλέψουμε αυτή την τακτική με τον κοινό αγώνα Παλαιστινίων και Ισραηλινών.
(…) Η κατοχή της Παλαιστίνης είναι καταστροφική και για μας τους Ισραηλινούς. Ζούμε μια ζωή στον φόβο, μας ελέγχει μια κυβέρνηση που μας εκμεταλλεύεται, που μόνο της κίνητρο είναι η δίψα για εξουσία και πλούτο, όχι η φροντίδα για την ευημερία του πληθυσμού.
(…) Ο ισραηλινός στρατός είναι το όργανο της κυβέρνησης για να εγκαθιδρύει και να διατηρεί την καταπίεση, τη στέρηση πολιτικών και βασικών ανθρώπινων δικαιωμάτων.
Για να αλλάξω αυτή την κατάσταση απλώς δεν μπορώ να συνεργαστώ μαζί του. Η πολιτική του ρατσισμού της βίας και των διακρίσεων, δημιουργεί μια πραγματικότητα που σπρώχνει τους Παλαιστίνιους σε μια γωνία. Το να προσποιείσαι ότι αγνοείς αυτή τη βία είναι επικίνδυνο, γιατί αυτό μας τυφλώνει ώστε να μη βλέπουμε τη μόνη λύση. Την ειρήνη».
Για την Ατάλια και τους λίγους, αλλά μαχητικούς αντιρρησίες συνείδησης του Ισραήλ, ο Νετανιάχου δεν είναι «ο φίλος Μπέντζαμιν», αλλά το πρόσωπο αυτής της τύφλωσης.
Σήμερα (Πέμπτη 10 Μαΐου), ώρα 18:00
Studio new star art cinema
Σπάρτης και Σταυροπούλου 33, πλατεία Αμερικής
