Το αποτύπωμα ενός δολοφόνου στην ποπ κουλτούρα

Οχι, ο Τσαρλς Μάνσον δεν υπήρξε μόνο ένα πρόσωπο πάνω στο οποίο αποτυπώθηκε ο τρόμος, το βίαιο πέρασμα από την ξεγνοιασιά της δεκαετίας του ’60 στην απόλυτη φρίκη.

Ο ιθύνων νους πίσω από το πιο άγριο έγκλημα στην ιστορία του Χόλιγουντ, το οποίο άφησε πίσω του επτά νεκρούς, ήταν ένας παρανοϊκός προφήτης, μια φιγούρα που ενέπνευσε, που ενσάρκωσε το απόλυτο κακό, που τροφοδότησε σκοτεινές σκέψεις και μαύρα συναισθήματα, που έγινε καλτ για την ποπ κουλτούρα, που είδε τα δικαστήρια να του αρνούνται δεκάδες φορές το δικαίωμα στην αναστολή, αλλά θαύμασε το πρόσωπό του στο εξώφυλλο του «Rolling Stone».

Ο διεστραμμένος Μάνσον πέθανε προχθές Δευτέρα σε ηλικία 83 ετών.

Τα τελευταία 45 χρόνια τα πέρασε στη φυλακή, καταδικασμένος για εγκλήματα που ενορχήστρωσε και τα οποία εκτέλεσαν άνθρωποι που είχε προσηλυτίσει.

Εκείνοι είναι που -ακολουθώντας τις οδηγίες του- εισέβαλαν στις 9 Αυγούστου 1969 στη βίλα του Ρόμαν Πολάνσκι στο Λος Αντζελες (ο σκηνοθέτης έλειπε στην Ευρώπη) και κατέσφαξαν πέντε ανθρώπους, μεταξύ των οποίων η ηθοποιός και σύζυγος του Πολάνσκι, Σάρον Τέιτ, που βρισκόταν σε προχωρημένη εγκυμοσύνη. Μία μέρα μετά δολοφόνησαν ακόμη δύο ανθρώπους σε άλλη γειτονιά της πόλης.

Πριν από όλα αυτά, ο Μάνσον -που είχε εμμονή με τους Μπιτλς- ονειρεύτηκε ότι θα γίνει τραγουδιστής και μάλιστα έναν χρόνο πριν από τις δολοφονίες ζούσε για ένα διάστημα στο σπίτι του Ντένις Γουίλσον, ντράμερ των Beach Boys.

Δεν τα κατάφερε (αν και μέσα από τη φυλακή κυκλοφόρησε το 1970 ένα άλμπουμ με τίτλο «Lie»), αλλά σαν ένας άλλος Τζακ Αντεροβγάλτης τροφοδότησε θρυλικές ιστορίες βίας κι ενέπνευσε από την αρχή συγγραφείς και κινηματογραφιστές.

Οι Guns N’ Roses, για παράδειγμα, ηχογράφησαν το 1993 το κομμάτι του «Look at Your Game Girl» (ως κρυφό τραγούδι στον δίσκο «The Spaghetti Incident?»), οι Nine Inch Nails γύρισαν το 1992 το βιντεοκλίπ του τραγουδιού «Gave Up» στο σπίτι όπου διεπράχθησαν τα εγκλήματα, οι Beach Boys διασκεύασαν κομμάτι του αλλάζοντας τον τίτλο, ενώ το ίδιο έκανε και ο Μέριλιν Μάνσον που στην πραγματικότητα ονομάζεται Μπράιαν Χιου Γουόρνερ αλλά δανείστηκε τα ονόματα των δύο ειδώλων του: της Μέριλιν (Μονρό) και του Τσαρλς Μάνσον.

Αλλά και στον κινηματογράφο υπήρξαν αρκετά «κρούσματα», με πρώτη και καλύτερη τη σειρά τηλεταινιών «Helter Skelter» το 1976 και το 2004, που βασίστηκε στο ομώνυμο βιβλίο των Κερτ Τζέντρι και Βίνσεντ Μπουλιόζι (το οποίο έχει πουλήσει πάνω από επτά εκατομμύρια αντίτυπα).

Μάλιστα στο σάουντρακ ακούγονταν τραγούδια που ο ίδιος ο Μάνσον είχε γράψει όπως τα «I’m Scratching Peace Symbols on Your Tombstone», «Garbage Dump», «I Can’t Remember When».

Επίσης, πριν από τρία χρόνια ο Brandon Slagle γύρισε την ταινία «House of Manson», ένα ανεπανάληπτο χρονικό της ζωής του Μάνσον.

Αρκετά έργα που κυκλοφόρησαν τα τελευταία χρόνια διερεύνησαν τον ρόλο των γυναικών στις δολοφονίες και προσπάθησαν να καταλάβουν πώς τις παρέσυρε ο Μάνσον σε αυτήν την κτηνωδία. Μία από αυτές ήταν και το περσινό «Manson’s Lost Girls».

Μην ξεχνάμε, τέλος, ότι ο Κουέντιν Ταραντίνο είχε εσχάτως παραδεχτεί ότι ο διαβόητος δολοφόνος θα είναι ένας από τους «πρωταγωνιστές» της επόμενης ταινίας του, που θα διαδραματίζεται στο Λος Αντζελες την εποχή των δολοφονιών.