Για τους αναγνώστες μας ένα καταιγιστικό μυθιστόρημα κατασκοπίας με πολιτικές προεκτάσεις, που μας ταξιδεύει στο ψυχροπολεμικό περιβάλλον της δεκαετίας του 1980. Το υπογράφουν οι διακεκριμένοι δημοσιογράφοι και συγγραφείς Θανάσης Παπαρήγας (1945-2002) και Τιτίνα Δανέλλη
Ενα συναρπαστικό μυθιστόρημα κατασκοπίας, «Ο Ταγματάρχης», το οποίο υπογράφουν δύο διακεκριμένοι δημοσιογράφοι και συγγραφείς, η Τιτίνα Δανέλλη και ο Θανάσης Παπαρήγας (1945-2002), προσφέρει αύριο Σάββατο στους αναγνώστες της η «Εφημερίδα των Συντακτών».
Πολυπρόσωπο, με ζωντανούς διαλόγους, έντονες εικόνες και κινηματογραφικό σασπένς, το βιβλίο μάς ταξιδεύει στο ψυχροπολεμικό περιβάλλον της δεκαετίας του 1980. Οι συγγραφείς του περιγράφουν σε νουάρ αποχρώσεις τα αόρατα παιχνίδια εξουσίας που διαδραματίζονται πίσω από καθημερινά συμβάντα, όπως αυτοκινητικά δυστυχήματα, πυρκαγιές και τρομοκρατικές επιθέσεις. Ενα πολύπλοκο παιχνίδι διαφθοράς και εξουσίας ξετυλίγεται με καταιγιστικό ρυθμό, ένα ιδιότυπο κατασκοπικό κυνηγητό όπου οι θύτες και τα θύματα εναλλάσσουν ρόλους διαρκώς. Οι στόχοι απλοί: επιβίωση και υπεροχή.
Το πεδίο δράσης, ένας παγκόσμιος ιστός με επίκεντρο την Αθήνα στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Πρωταγωνιστές είναι διπλωματικοί ακόλουθοι, γερουσιαστές, δημοσιογράφοι, ντετέκτιβ και τυχοδιώκτες, που συνεργάζονται και συγκρούονται, κυνηγώντας ο ένας τον άλλον από τη Νότια Αφρική στην Τουρκία και από τη Γαλλία στις ΗΠΑ. Η δίψα για δύναμη και η ανάγκη για απαντήσεις κινούν τα «πιόνια» μέσα σε έναν λαβύρινθο, όπου οι φόνοι, τα ναρκωτικά, η «τρομοκρατία», ο εθνικισμός και οι φιλοδοξίες επιταχύνουν την ανέλιξή τους ή διακόπτουν βίαια τη συμμετοχή τους σ’ αυτό το παιχνίδι.
«Ο Ταγματάρχης» πρωτοκυκλοφόρησε το 2007 εγκαινιάζοντας την αστυνομική σειρά των εκδόσεων «Πύλη». Τότε ο συγγραφέας και δημοσιογράφος Φώντας Λάδης σημείωνε στον πρόλογό του: «“Ο Ταγματάρχης” είναι ένα καλογραμμένο αφήγημα κατασκοπίας, πρωτότυπο και σφιχτοδεμένο, με αινιγματικές “αποστροφές” και προτάσεις, που καλεί τον αναγνώστη να ακολουθήσει τους ψυχολογικούς λαβυρίνθους των βασικών ηρώων του και όχι να βρει το σταυρόλεξο απ’ την αρχή λυμένο. Ενα ανάγνωσμα με πολιτικές ρίζες και προεκτάσεις. Προσωπικά, θα κατέτασσα τον “Ταγματάρχη” σε ένα είδος γραφής που θα το ονόμαζα “ελλειπτικό ρεαλισμό”. Είναι ένα κείμενο απαιτητικό, δηλαδή ένα κείμενο που σέβεται ιδιαίτερα τους αναγνώστες του».
Σήμερα, με την ευκαιρία της έκδοσης του βιβλίου από την «Εφ.Συν.», ο Φώντας Λάδης προσθέτει ένα υστερόγραφο: «Μια δεκαετία, λοιπόν, μετά, διαπιστώνει κανείς πως ο ουσιαστικός πρωταγωνιστής αυτού του βιβλίου, αν και πετυχημένος, δεν έχει πάρει… προαγωγή. Παραμένει “ο Ταγματάρχης”.
»Ερχεται σε μας από τα βάθη των δεκαετιών του ’50 και του ’60, σαν “παλιός φίλος” των λαών της Ασίας και της Λατινικής Αμερικής, αλλά και της Αφρικής και της Ευρώπης, και είναι ιδιαίτερα γνωστός στους Ελληνες από τα πρώτα κιόλας χρόνια του εμφύλιου πολέμου.
»Αυτός ο περίκλειστος, αρχετυπικός χαρακτήρας δεν μπορεί να είναι ούτε λοχίας ούτε στρατηγός, αλλά πάντα κάτι μόνιμα ανάμεσα στις χαμηλότερες και τις υψηλότερες βαθμίδες της ιεραρχίας. Συχνά είναι διανοούμενος και στρατιωτικός μαζί, μιας κι έχει κληρονομήσει μια “αύρα” κοσμικότητας και φινέτσας από τους Αγγλους “προγόνους” του, των οποίων κατέλαβε μεταπολεμικά τη θέση.
»Δεν ορίζει τα γεγονότα και τις αντιθέσεις του αλλά ορίζεται από αυτά. Εχει “επινοηθεί” από την Ιστορία για να κλείσει συγκεκριμένα κενά σε έναν μηχανισμό του οποίου καλύπτει μια “θέση-κλειδί”. Εναν μηχανισμό στον οποίο η ομάδα υπερισχύει πάντα του ατόμου. Είναι, λοιπόν, ένα σημαντικό, απαραίτητο γρανάζι σε μια διπλωματική αλλά “και κάτι ακόμα” γραφειοκρατία της χώρας του. Ο Ταγματάρχης, ο κάθε Ταγματάρχης».
Ο Θανάσης Παπαρήγας, που έφυγε νωρίς, στα 57 του χρόνια, εργάστηκε ως δημοσιογράφος, κυρίως στο διεθνές ρεπορτάζ, και πραγματοποίησε πολλές αποστολές στο εξωτερικό προσφέροντας οξυδερκείς και πρωτότυπες αναγνώσεις.
Πολύπλευρα καλλιεργημένος, άφησε επίσης πλούσιο συγγραφικό έργο, που στο μεγαλύτερο μέρος του παραμένει ανέκδοτο. Εχουν εκδοθεί τα βιβλία του από τη Σύγχρονη Εποχή: «Μεξικό, η επανάσταση και το σήμερα» (1987), «Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος» (1996), «Η Αρχαία Δουλοκτητική Δημοκρατία»(2003). Ηταν σύζυγος της πρώην γενικής γραμματέα του ΚΚΕ Αλέκας Παπαρήγα.
Η δημοσιογράφος Τιτίνα Δανέλλη έχει πολλά μυθιστορήματα στο ενεργητικό της, κυρίως αστυνομικά. Από τα πιο γνωστά της, «Ο επιτυχημένος» (Χρυσή Πένα, 1971), «Αντιπερισπασμός» (Πνευματική Πορεία, 1973), «Ο θρήνος της Κλεοπάτρας» (Λιβάνης 2000), «Η τέταρτη γυναίκα» (Αρμός 2003), «Τα τέσσερα μπαστούνια» (Καστανιώτης 2009), η συλλογή διηγημάτων «Αίθουσα αναμονής» (Καστανιώτης 2013).
Το θεατρικό της έργο «Ερως διατηρητέος έως…» βραβεύτηκε από το ΥΠΠΟ το 1993. Επίσης έχει γράψει μυθιστορήματα σε συνεργασία με τον Μάνο Κοντολέων και τον Θανάση Μπαλοδήμα και έχει πάρει μέρος σε συλλογικούς τόμους αστυνομικών διηγημάτων.
