Μια γοητευτική έκθεση με θέμα τον «κήπο» παρουσιάζει το παρισινό Μουσείο Grand Palais, για να προβάλει τη σύνδεση του ανθρώπου με τη φύση.
Ο κήπος «είναι το πιο μικρό κομμάτι του κόσμου και το σύνολο του κόσμου», τονίζουν οι οργανωτές, που θέλησαν να διευρύνουν το θέμα της έκθεσης με ένα εντυπωσιακό εικαστικό αφιέρωμα, το οποίο περιλαμβάνει ιστορικές καταβολές και καλλιτεχνικές προσεγγίσεις.
Τη σύνδεση του μουσείου με έργα τέχνης που απεικονίζουν τη φύση επιδιώκει ειδικότερα να εξερευνήσει η έκθεση του Grand Palais, προσφέροντας τη δυνατότητα για έναν θαυμάσιο περίπατο ανάμεσα στα τοπία που ενέπνευσαν μεγάλους καλλιτέχνες.
Η έκθεση (μέχρι τις 24 Ιουλίου) επιδιώκει να παρουσιάσει τον κήπο σαν «καθρέφτη του κόσμου» με μια εντυπωσιακή σκηνοθεσία που προβάλλει έντεχνα πολυποίκιλα έργα, πίνακες και γλυπτά, φωτογραφίες, φιλμ, ιστορικά ντοκουμέντα, σημειώσεις.
Προβολές σε βίντεο δείχνουν πώς σε ένα μεγάλο κολάζ ο κήπος μπορεί να είναι εικαστικό θέμα με αναπαραστάσεις που αφυπνίζουν όλες τις αισθήσεις. Η θεματική διαδρομή συνυπάρχει με την ιστορική και την επιστημονική διάσταση. Βλέπουμε έργα των Πικάσο, Πολ Σεζάν, Ζαν Ονορέ Φραγκονάρ, Κλοντ Μονέ, Γκούσταφ Κλιμτ, που απεικονίζουν τη φύση ρεαλιστικά και φανταστικά.
Ο κήπος εκφράζει την πολιτιστική διάσταση στο πέρασμα του χρόνου. Στα παλάτια και τα αρχοντικά περασμένων εποχών ο κήπος διαμορφώνεται με αρχιτεκτονική αντίληψη, δείχνει με επιβλητική μνημειώδη γλυπτική τη μεγαλοπρέπεια και την ισχύ. Εμφαση δίνει το αφιέρωμα στην εξέλιξη της κηπουρικής στην Ευρώπη και ιδιαίτερα στη Γαλλία, από την εποχή της Αναγέννησης μέχρι σήμερα.
Η διαδρομή έχει διαμορφωθεί ώστε ο περίπατος στην έκθεση να είναι μια «ρεαλιστική» εμπειρία και όχι μια κλασική, εικαστική, συμβολική ή φιλοσοφική προσέγγιση. Πρόκειται για μια ολοκληρωμένη βοτανική και καλλιτεχνική παρουσίαση. Η περιήγηση στην έκθεση προσφέρει φρεσκάδα, αναζωογόνηση και καλεί τον επισκέπτη να βρει την αρμονία σε ώσμωση με τη φύση.
«Ο Πισαρό στο Ερανί»
Ακόμα μια έκθεση που εξυμνεί τη φύση είναι το αφιέρωμα του παρισινού Μουσείου του Λουξεμβούργου στον ζωγράφο Καμίλ Πισαρό (1830-1903). Είναι η πρώτη μεγάλη αναδρομική έκθεση του καλλιτέχνη στη Γαλλία, η οποία επικεντρώνεται στα τελευταία είκοσι χρόνια της ζωής και της δημιουργίας του. Τίτλος της «Ο Πισαρό στο Ερανί» – Ξαναβρίσκοντας τη φύση» (μέχρι τις 5 Ιουλίου).
Ο Πισαρό ήταν ένας από τους πιο σημαντικούς καλλιτέχνες της ομάδας των ιμπρεσιονιστών. Το 1884, ο φίλος του Κλοντ Μονέ τού χορηγεί ένα σημαντικό δάνειο δίνοντάς του τη δυνατότητα να μετακομίσει σε ένα μεγάλο σπίτι στην περιοχή Éragny-sur-Epte.
Ο ζωγράφος ήταν τότε 54 ετών. Του άρεσε να στήνει για πολλές ώρες το καβαλέτο του στην εξοχή, στα περίχωρα του Παρισιού και να απεικονίζει τη φύση στο πέρασμα των εποχών.
Ζωγράφιζε τοπία, μικρά μονοπάτια, κοιλάδες, στιγμιότυπα από την καθημερινή ζωή των χωρικών. Αργότερα ζωγράφιζε αυτά που έβλεπε από το παράθυρό του. Τον κήπο του με τα ανθισμένα δέντρα, τα λαχανικά, τις μηλιές, μια καρυδιά.
Οι πίνακες του Πισαρό απεικονίζουν τη φύση, αλλά μέσα από τις εικόνες του αναδύονται επίσης η πολιτική του δέσμευση για την κοινωνική πρόοδο και η αναρχική του ιδεολογία. Ο Πισαρό έχει πίστη στην ανθρώπινη φύση. Με τη δημιουργία του εκφράζει την πολιτική προοπτική αντίστασης απέναντι στις αυταρχικές εξουσίες.
Δήλωνε μάλιστα «θέλω να γίνει στάχτη το Λούβρο» για να ξεχάσουμε το βάρος της εξουσίας του παρελθόντος και να αναδομηθεί η κοινωνία με νέα ματιά. Η ιδεολογία του Πισαρό είναι επίκαιρη ακόμα σήμερα, με τις γαλλικές εκλογές που σημαδεύτηκαν από τη σύνθλιψη του κατεστημένου πολιτικού συστήματος και άνοιξαν δρόμο για την ανανέωση.
