Το έχουν χαρακτηρίσει ελληνικό Τέρνερ και ίσως όχι τυχαία αφού αναδεικνύει τη νέα γενιά των καλλιτεχνών από την Ελλάδα και την Κύπρο -συνολικά 58 συμμετείχαν- και δίνει ώθηση για μια διεθνή καριέρα.
Το βραβείο ΔΕΣΤΕ, που απονέμεται ανά διετία, γίνεται 18 και γιορτάζει την ενηλικίωσή του με την «Επετειακή Εκθεση, 1999-2015» στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης.
Δεν είναι όμως μια αναδρομή, δεν ξαναβλέπουμε τα έργα που διακρίθηκαν αλλά κυρίως νέες δημιουργίες από τους εννέα βραβευθέντες: Λουκία Αλαβάνου, Αναστασία Δούκα, Ειρήνη Ευσταθίου, Χριστόδουλο Παναγιώτου, Μαρία Παπαδημητρίου, Αγγελο Πλέσσα, Γεωργία Σαγρή, Κώστα Σαχπάζη, Παναγιώτα Τζαμουράνη.
Πόσο λοιπόν έχει ωριμάσει η γενιά του ΔΕΣΤΕ παράλληλα με τη σύγχρονη ελληνική τέχνη;
Πώς σκέφτεται και εκφράζεται σε ένα τοπίο οικονομικής -και όχι μόνο- κρίσης;
Η επιστροφή του σώματος σε ρόλο πρωταγωνιστή, η δυναμική του αρχείου μέσα από το οποίο βλέπουμε το παρόν, η επανεκτίμηση της γλυπτικής με εγκαταστάσεις και νέα μέσα είναι ορισμένα από τα χαρακτηριστικά της έκθεσης.
Μια έκθεση που προωθεί την κατανόηση και την επικοινωνία μεταξύ των δημιουργών και του κοινού και ενδυναμώνει τον διάλογο της τοπικής με τη διεθνή σκηνή, όπως τόνισε σε χθεσινή συνέντευξη Τύπου ο Γιώργος Τζιρτζιλάκης, καθητητής Αρχιτεκτονικής και καλλιτεχνικός σύμβουλος του Ιδρύματος ΔΕΣΤΕ.
Η πρώτη νικήτρια των καθιερωμένων βραβείων Παναγιώτα Τζαμουράνη κάνει τυχαίες λήψεις με απλά μέσα, ακόμα και με κινητό, δημιουργώντας βίντεο όπου στιγμές ευτυχίας -παιδιά σε πισίνα ή σε παιδική χαρά- εναλλάσσονται με εικόνες καταστροφής, συμβολίζοντας την αέναη γέννηση και αναγέννηση.
Η Γεωργία Σαγρή δημιουργεί ένα παράπηγμα από ελενίτ, πλαστικό και τσιμέντο και πορτρέτα μιας γυναίκας τραπεζίτισσας με την οποία είχε συνεργαστεί στη Ζυρίχη, κάνοντας τη δική της κριτική στην κρίση, στους θεσμούς και στα όρια που θέτουν στον καλλιτέχνη.
Η Μαρία Παπαδημητρίου με την εγκατατάστση «Αποσυσκευάζοντας την Αντιγόνη», που αποτελείται από κρεμασμένα δέρματα ζώων, καθρέφτη, πέτρες, χαλιά, ξύλα, συνεχίζει την αποκωδικοποίηση της αρχαίας τραγωδίας, αποσπάσματα της οποίας ακούγονται με τη φωνή της Αμαλίας Μουτούση.
Ο Χριστόδουλος Παναγιώτου δημιουργεί νέες αφηγήσεις από κομμάτια της Ιστορίας: ένα μαρμάρινο τραπέζι που γράφει «Bastardo», ένα ζευγάρι αντρικά παπούτσια φτιαγμένο από γυναικείες τσάντες, ένα μενταγιόν με νόμισμα του 19ου αιώνα…
Η Χιονάτη πρωταγωνιστεί στο βίντεο της Λουκίας Αλαβάνου: από το παραμύθι των αδελφών Γκριμ, στην ταινία του Ντίσνεϊ και τις παλιές εκπομπές του ραδιοφώνου έχει πολλά να πει για τη γυναικεία ταυτότητα αλλά και την αναζήτηση της εστίας.
Η Ειρήνη Ευσταθίου παρουσιάζει ασπρόμαυρες εικόνες από διαδηλώσεις και αναταραχές του 1965 και του 2015 και μας καλεί να παρατηρήσουμε, να συγκρίνουμε, για να καταλήξει πως «αν δεν ζήσεις τα γεγονότα, δεν μπορείς να τα καταλάβεις».
Η Αναστασία Δούκα παραθέτει 105 ζευγάρια παπούτσια που συνδημιούργησε με τους εργαζόμενους στο εργοστάσιο John Lobb της Βρετανίας, δίνοντάς τους την ευκαιρία να εκφράσουν τη δική τους μοναδικότητα απέναντι στην ομοιομορφία της μαζικής παραγωγής.
Διάσπαρτα τα γλυπτά του Κώστα Σαχπάζη, ο οποίος δοκιμάζει υλικά, φόρμες και ιδέες για να τις… υπονομεύσει, ενώ ο Αγγελος Πλέσσας στα βίντεό του επικεντρώνεται στη δικτύωση της ψηφιακής ζωής μας και της ζωής μας εκτός δικτύου.
Πρωτότυπος κατάλογος συστήνει όλους τους καλλιτέχνες του ΔΕΣΤΕ και τα έργα τους στα ελληνικά και τα αγγλικά.
Οπως πρωτότυπη είναι και η διαδικασία επιλογής του νικητή από την κριτική επιτροπή: όχι με ψηφοφορία, αλλά με την πειθώ του διαλόγου.
Info:
Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, Νεοφύτου Δούκα 4, τηλ. 210-722 8321. Μέχρι 17 Σεπτεμβρίου
