«Σέριφος 1863-1963. Τα μεταλλεία, ο τόπος, οι άνθρωποι. Ιστορική περιδιάβαση»

Στη Σέριφο και στη λειτουργία των μεταλλείων που έφερε αρχικά άνθηση στο νησί μέχρι την παρακμή τους, ενώ παράλληλα αναδείχθηκαν οι άθλιες συνθήκες εργασίες και τα αλλεπάλληλα εργατικά ατυχήματα σε αυτά, επικεντρώνεται ο νέος τόμος-πόνημα της Αγγελικής Μέρου «Σέριφος 1863-1963. Τα μεταλλεία, ο τόπος, οι άνθρωποι. Ιστορική περιδιάβαση».

Με αφορμή τη σύνδεση του Αλίμου με τη Σέριφο και τα μεταλλεία της, ο Δήμος Αλίμου διοργανώνει μαζί με τον Σύνδεσμο Σεριφίων την παρουσίαση της έκδοσης απόψε στις 8 στο Πολιτιστικό Κέντρο Αλίμου (λεωφ. Ιωνίας 96) με ελεύθερη είσοδο για το κοινό. Χαιρετισμό στην εκδήλωση θα απευθύνει ο δήμαρχος Αλίμου Ανδρέας Κονδύλης.

Για όσους δεν το γνωρίζουν, τα μεταλλεία της Σερίφου ανήκαν στην οικογένεια Γκρώμαν, τη γνωστή οικογένεια που ζούσε στον Αλιμο και έδωσε το όνομά της σε ολόκληρη την περιοχή «Γκρώμαν». Η περιοχή ανήκε μέχρι το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου στην οικογένεια, αποτελώντας το τεράστιο, καταπράσινο κτήμα της. Τα μεταλλεία φυτοζωούσαν μέχρι το 1934, οπότε, λόγω της ανάκαμψης στις παγκόσμιες αγορές, άρχισε πάλι η εντατική εκμετάλλευση με διευθυντή τον Αιμίλιο, γιο του Γεωργίου Γκρώμαν. Τα μεταλλεία παρέμειναν ενεργά κατά τη διάρκεια της Κατοχής. Με το τέλος του πολέμου, ο Αιμίλιος Γκρώμαν, ο οποίος είχε συνεργαστεί με τους Γερμανούς, εγκατέλειψε τη Σέριφο με γερμανικό υποβρύχιο ενώ καταδικάστηκε ως δωσίλογος. Τα μεταλλεία έκλεισαν οριστικά το καλοκαίρι του 1963 ως συνέπεια της εξάντλησης των αποθεμάτων, του υψηλού κόστους, της σχετικά μικρής κλίμακας εκμετάλλευσης και κυρίως ως συνέπεια της κατάρρευσης των τιμών των σιδηρομεταλλευμάτων παγκοσμίως.