Το όντως πρόβλημα που ανακύπτει από το νομοσχέδιο για την αλλαγή φύλου δεν είναι ούτε οι υστερικές κραυγές του μεγαλύτερου κομματιού της αντιπολίτευσης, ούτε οι σκοταδιστικές κορόνες της Εκκλησίας, ούτε ακόμη η υπερεκχειλίζουσα τάχα προοδευτικότητα της κυβέρνησης -όλα αυτά είναι αέρας κοπανιστός μπροστά στην αχαλίνωτη δύναμη που αποκτά το κράτος με πρόσχημα τα δικαιώματα των προστατευόμενων ομάδων· ελλοχεύει ο κίνδυνος αυτές οι ομάδες να λάβουν μεγαλύτερη νομική προστασία απ’ ό,τι άλλες μειονοτικές ομάδες, με αυταρχική μάλιστα κρατική μέριμνα…
Διάβαζα κάπου ότι όταν νομιμοποιήθηκε ο γάμος ατόμων του ίδιου φύλου στον Καναδά, στο νομοσχέδιο περιελήφθη διάταξη που απαιτούσε να διαγραφεί ο όρος «φυσικός γονέας» και να αντικατασταθεί με το ουδέτερου φύλου «νόμιμος γονέας».
Τα παιδιά έχουν πλέον, όπως ορίζει το κράτος, μόνο νόμιμους γονείς -η βιολογική γονεϊκότητα, που είναι και το βασικότερο δικαίωμα των παιδιών, πάει στα αζήτητα του συνυπάρχειν· υποκύπτει στο άτεγκτο πολιτικώς ορθόν των κρατικών νομοθετών. Αυτό δεν φαίνεται να ενδιαφέρει κανέναν, έχει, όμως, ανυπολόγιστες οργουελικές συνέπειες.
Στην ίδια χώρα, εάν πεις ή γράψεις κάτι που θεωρείται «ομοφοβικό», σου επιβάλλονται πειθαρχικές ποινές ή απολύεσαι από την εργασία σου ή διώκεσαι από την ίδια την κυβέρνηση. Εάν σε καταγγείλει κάποιος οδηγείσαι στα δικαστήρια και μάλιστα χρεώνεσαι εσύ, ο εναγόμενος, με τα δικαστικά έξοδα ενώ ο ενάγων καλύπτεται από την κυβέρνηση -μακριά μη βρεθείς ένοχος, θα πληρώσεις τα μαλλιά της κεφαλής σου (σ’ αυτήν την περίπτωση η απώλεια των τριχών της κεφαλής θεωρείται προνόμιο…).
Σε λίγο οι κρατικές υπηρεσίες θα έχουν το δικαίωμα να εισβάλλουν στο σπίτι του καθενός και να ελέγχουν εάν τηρούνται οι οδηγίες τους· εάν διαπιστώνουν ότι κάτι δεν πάει καλά, τότε, σε πρώτο στάδιο, θα αρχίσουν μαθήματα ευαισθησίας και εάν δεν υπάρξει συμμόρφωση… βλέπουμε. Αντιλαμβάνεται κανείς πώς μια νομοθετική διάταξη, από προσπάθεια να προστατεύσει «αδύναμες» ομάδες, κατρακυλάει σε δικτατορικού τύπου οδηγία. Εάν δεν είσαι πολιτικά ορθός και μιλάς με τη γλώσσα του λαού, που δεν έχει ακόμη αφομοιώσει αυτή την «ορθότητα», θεωρείσαι ότι είσαι υπέρ των διακρίσεων και άρα υπονομεύεις το νομοθετικό και κατά συνέπεια κυβερνητικό έργο.
Αυτοί οι κίνδυνοι, παρότι είναι προϊόν ολοφάνερης γελοιότητας, είναι υπαρκτοί και προμηνύουν αρνητικές εξελίξεις στο θέμα της πολιτειακής αυθαιρεσίας, που θυμίζει ολοκληρωτικά καθεστώτα. Ηδη, σήμερα, μπορεί να το διαπιστώσει κανείς σε μικρό βαθμό (που δεν είναι καθόλου μικρός, απλώς δεν έχει δοθεί η πρέπουσα σημασία) στη συμπεριφορά της δικής μας κυβέρνησης. Ετσι και κρατάς ελληνική σημαία ή χρησιμοποιείς τον όρο «πατρίδα» χαρακτηρίζεσαι ακροδεξιός ή εθνικιστής.
Σου αρέσουν (για αισθητικούς ή όποιους δικούς σου λόγους) οι παρελάσεις; Τότε υμνείς στρατοκρατικά καθεστώτα. Δεν σου αρέσουν (πάλι για δικούς σου λόγους) οι παρελάσεις; Ε, είσαι ακαριαία εθνομηδενιστής. Δεν μπορείς να φυλαχτείς από το κρατικά επιβεβλημένο «πολιτικώς ορθόν» -και ύστερα μιλάμε για δικαιώματα και δημοκρατία· ανθρώπινο κρέας μυρίζει, όπως θα έλεγε ο Ελύτης, όταν ακούς τόσο «μεγάλα» λόγια.
Η δημοκρατία δεν επιβάλλεται άνωθεν, από φωτισμένους δήθεν κυβερνητικούς νομομαθείς, η δημοκρατία είναι καθημερινή κατάκτηση του δικαιώματος για όλους στη ζωή, βασιζόμενη στον σεβασμό προς όλους ανεξαιρέτως τους πάσχοντες. Ποιος Αδωνις και ποια Εκκλησία και ποιος χαμηλός πολιτισμός. Οι χούντες είναι ante portas· εάν δεν το βλέπουμε, τότε…
