Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Επικίνδυνο παράδειγμα για την ολιγαρχία
AP PHOTO / PAUL WHITE
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Επικίνδυνο παράδειγμα για την ολιγαρχία

  • A-
  • A+

Μέρες που είναι, θα μπορούσαμε να πούμε «και εγένετο φως», σχολιάζοντας τη συμφωνία Σοσιαλιστών - Ριζοσπαστών της Αριστεράς για κυβέρνηση συνεργασίας στην Ισπανία. Ή, όπως το έγραψε η Κορίνα Βασιλοπούλου σε διπλανές στήλες την παραμονή: «Είναι σίγουρα μια νότα φρεσκάδας και αισιοδοξίας μέσα στη γενικότερη μαυρίλα που πλακώνει τη Γηραιά Ηπειρο στην εκπνοή του παλιού χρόνου και στην αυγή του νέου».

Επρεπε, όμως, να περάσουν οκτώ μήνες, να μεσολαβήσουν εθνικές εκλογές για να ξεπεράσουν τα δύο κόμματα τις διαφορές τους και να καταλήξουν σε προγραμματική συμφωνία. Αν όλα είχαν γίνει εγκαίρως, αν οι ηγεσίες του Σοσιαλιστικού Κόμματος και των Podemos παραμέριζαν τις εμμονές τους και λειτουργούσαν περισσότερο ενωτικά, σήμερα δεν θα υπήρχε το ακροδεξιό VOX στην ισπανική Βουλή.

Οι θετικές για την Αριστερά εξελίξεις στην Ισπανία και η συνέχιση του επιτυχημένου μοντέλου συνεργασίας της σύνολης Αριστεράς στην Πορτογαλία δεν προκαλούν ρίγη ενθουσιασμού στις πολιτικές και οικονομικές ελίτ της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Κάθε άλλο.

Χτυπάει ο συναγερμός, διαισθάνονται την απειλή και είναι σε κατάσταση ετοιμότητας για να πάρουν αν χρειαστεί τα μέτρα τους ώστε να μην συμβεί κάτι που θεωρούν εξαιρετικά επικίνδυνο, δηλαδή να αμφισβητηθεί η κεντρική γραμμή τους. Κι αν στην περίπτωση της Πορτογαλίας η αντίδρασή τους ήταν χαμηλής έντασης, καθότι είναι μια χώρα με μικρό οικονομικό εκτόπισμα, φοβούνται ότι, αν αφήσουν να πετύχει η προσπάθεια εφαρμογής μιας «αιρετικής» πολιτικής στην Ισπανία, οι συνέπειες θα είναι δυσάρεστες γι’ αυτές.

Ενδεχομένως να λειτουργήσει ως μεταδοτικό παράδειγμα. Θα υπάρξουν ενοχλητικές συζητήσεις και σε άλλες χώρες, θα ασκηθούν πιέσεις για μια διαφορετική πορεία και έτσι θα τεθεί εν αμφιβόλω το δόγμα της δημοσιονομικής λιτότητας – το ιερό ευαγγέλιο του νεοφιλελευθερισμού.

Και, όντως, στη συμφωνία Σοσιαλιστών - Podemos υπάρχουν πράγματα που προκαλούν ανατριχίλα στο κατεστημένο της Ισπανίας, στη γραφειοκρατία των Βρυξελλών και στο Βερολίνο. Οπως: η κατάργηση της αντεργατικής νομοθεσίας που είχε επιβάλει η Δεξιά του Μαριάνο Ραχόι, η αύξηση της φορολογίας στα υψηλά εισοδήματα και στις μεγάλες επιχειρήσεις, η αύξηση του κατώτατου μισθού. Με άλλα λόγια, μέτρα που ευνοούν τους ασθενέστερους και κάνουν τη ζωή τους λιγότερο αφόρητη.

Δεν πρόκειται για επαναστατική πολιτική. Κλασικού τύπου σοσιαλδημοκρατία είναι, όμως, για τους έχοντες, ακόμη κι αυτές οι εντός των ορίων του συστήματος παρεμβάσεις, θεωρούνται μεγάλη απειλή για τα συμφέροντά τους. Ολο το προηγούμενο διάστημα τόσο η αστική τάξη της χώρας (βιομήχανοι, τραπεζίτες) όσο και η δεξιά πτέρυγα του Σοσιαλιστικού Κόμματος (έχει ηττηθεί, αλλά δεν έχει παραιτηθεί) εξέφραζαν με έντονο τρόπο την επιθυμία τους για κυβέρνηση μεγάλου συνασπισμού (Σοσιαλιστών - Δεξιάς).

Εκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους για να μην μπει η Αριστερά στην κυβέρνηση. Δεν τα κατάφεραν. Δεν τα παρατάνε, όμως. Θα επιχειρήσουν, με τη βοήθεια των Βρυξελλών, του Βερολίνου και των διεθνών οργανισμών –των φρουρών της οικονομικής ορθοδοξίας– να προκαλέσουν προβλήματα στη συνοχή του αριστερού συνασπισμού, δημιουργώντας ασφυκτικές συνθήκες στην οικονομία, θα ενθαρρύνουν τις φυγόκεντρες τάσεις, θα κανακέψουν τον λαϊκισμό της Ακρας Δεξιάς, προκειμένου να γίνει ο χώρος υποδοχής των δυσαρεστημένων και ελπίζουν να μη χαλιναγωγήσει τη ριζοσπαστική ανυπομονησία του το ρεύμα του επαναστατικού ασκητισμού (υπαρκτό στους Podemos) και να κινηθεί στη λογική τού «Ολα ή τίποτα».

Η ευρωπαϊκή Δεξιά θέλει το παράδειγμα της Ισπανίας να συντριβεί. Η ελληνική Αριστερά άραγε; Εκείνη που θεωρεί έγκλημα καθοσιώσεως την εμπλοκή σε κυβερνήσεις συνεργασίας στον καπιταλισμό και προτιμά να εκφωνεί επαναστατικούς δεκάρικους από άμβωνος, σίγουρα θα το καταγγείλει ως χυδαία ρεφορμιστική παρέκκλιση και θα εύχεται να αποτύχει για να μπορεί εκ των υστέρων και εκ του ασφαλούς να πανηγυρίζει. Η δικαίωση της μιζέριας.


Ανάγωγα

Ο Πάπας Φραγκίσκος, κατά την τελευταία γενική ακρόαση πριν από το νέο έτος, απευθύνθηκε στους πιστούς που βρίσκονταν στην πλατεία του Αγίου Πέτρου και αναφέρθηκε στους μετανάστες και τους πρόσφυγες που εγκαταλείπουν την πατρίδα τους «όπως, ακριβώς, η οικογένεια της Ναζαρέτ, η οποία αναγκάστηκε να βρει καταφύγιο στην Αίγυπτο».

Πολλοί από τους δικούς μας ρασοφόρους όμως μιλούν για εισβολή και για τον κίνδυνο αλλοίωσης της εθνικής μας ταυτότητας. Αραγε, πιστεύουν στον ίδιο Θεό;

ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
Η Αριστερά καθεύδει υπό μανδραγόρα
Η ηγεσία του ΚΚΕ οφείλει να εξηγήσει με παγερή σαφήνεια στα μέλη και τους ψηφοφόρους του κόμματος πώς γίνεται σε συνθήκες κρίσης οι πολίτες να επιλέγουν δεξιά κόμματα και όχι την Αριστερά. Εντάξει, ο αντίπαλος...
Η Αριστερά καθεύδει υπό μανδραγόρα
ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
Η αστική τάξη κάνει τη δουλειά της. Η Αριστερά;
Είδαμε πώς ερμήνευσαν το αποτέλεσμα των ισπανικών εκλογών ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΙΝ.ΑΛΛ. και το Ποτάμι. Και τα τρία κόμματα βρήκαν λόγους να πανηγυρίσουν. Η εγχώρια Δεξιά μάλλον πανικοβλήθηκε έχει όμως ενδιαφέρον να...
Η αστική τάξη κάνει τη δουλειά της. Η Αριστερά;
ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
Δεξιά-Αριστερά: μια ανειρήνευτη αντίθεση
Τα προεκλογικά συνθήματα των κομμάτων εξουσίας δημιουργούν αίσθηση και μένουν στην Ιστορία όταν είναι έξυπνα, ελκυστικά, καίρια και προκαλούν ενθουσιασμό στις τάξεις των οπαδών τους. Στο παρελθόν ήταν το...
Δεξιά-Αριστερά: μια ανειρήνευτη αντίθεση
ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
Νοσηρή ατμόσφαιρα
Η εικόνα που παρουσιάζει το κομματικό σκηνικό είναι απωθητική. Το χειρότερο είναι ότι σπρώχνει τους πολίτες όχι προς την (α)πολιτική, αλλά προς την αντι-πολιτική, κατάσταση που ευνοεί τους εχθρούς της...
Νοσηρή ατμόσφαιρα
ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
Ενας είναι ο εχθρός, ο λαϊκισμός
​Με προσοχή τα λόγια σας γιατί διατρέχετε τον κίνδυνο να σας χαρακτηρίσουν λαϊκιστή, δηλαδή εχθρό της δημοκρατίας και οπαδό των δημαγωγών που παρασύρουν τα πλήθη με τις μεγαλόστομες τιποτολογίες τους....
Ενας είναι ο εχθρός, ο λαϊκισμός
ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
Κόμματα-κομήτες
Να φτιάξεις ένα κόμμα είναι σχετικά εύκολο να το κρατήσεις στη ζωή είναι δύσκολο. Από τη Μεταπολίτευση και μετά δημιουργήθηκαν πολλά κόμματα. Ανάμεσά τους το ΠΑΣΟΚ και κατά κάποιο τρόπο η Νέα Δημοκρατία...
Κόμματα-κομήτες

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας