Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Είναι ο σοσιαλισμός επίκαιρο αίτημα;
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Είναι ο σοσιαλισμός επίκαιρο αίτημα;

  • A-
  • A+

Συνήθως οι «Πολιτικές Διακηρύξεις» των αριστερών κομμάτων, όταν βρίσκονται λίγο πριν από την εκλογική επικράτησή τους ή έπειτα από διαχειρίσιμες ήττες, είναι κείμενα με μπόλικη φλυαρία, στολισμένα με βαρύγδουπους χαρακτηρισμούς, πλούσια σε εξωραϊσμούς, αρκετά ευρύχωρα για να δελεάσουν κόσμο και κοσμάκη και πρέπει να ψάξεις με επιμέλεια για να εντοπίσεις τι θέλει να πει και κυρίως τι επιδιώκει ο... ποιητής, δηλαδή η ομάδα που ανέλαβε για λογαριασμό της ηγεσίας να τα συντάξει.

Η πολιτική διακήρυξη του ΣΥΡΙΖΑ δεν θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση στον κανόνα. Ως προς αυτό καμία έκπληξη. Αξίζει όμως να σημειωθεί ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος, σύμφωνα με τον Αλ. Τσίπρα, πρέπει να ανοίξει, να μεγαλώσει και να αλλάξει, μιλά ανοιχτά για σοσιαλισμό. Τα τρολ της Δεξιάς και οι οπαδοί της θεωρίας ότι δεν υπάρχει εναλλακτική λύση είναι βέβαιο πως θα πιάσουν δουλειά. Αναμένεται να πρωταγωνιστήσουν οι προερχόμενοι από την Αριστερά που στα νιάτα τους δεν σήκωναν μύγα στο σπαθί τους, αλλά τώρα έχουν γίνει οι καλύτεροι απολογητές του νεοφιλελευθερισμού.

Στην Πολιτική Διακήρυξη αναφέρεται με εμφατικό τρόπο ότι το δίλημμα στις μέρες μας είναι «Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα». Η φράση χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Φρίντριχ Ενγκελς, έγινε γνωστή από τη Ρόζα Λούξεμπουργκ και ήταν ο τίτλος της ομάδας η οποία δραστηριοποιήθηκε στη Γαλλία την περίοδο 1948-1965 με κεντρική φιγούρα τον Κορνήλιο Καστοριάδη.

Δεν μπαίνει επί της ουσίας -δεν θα μπορούσε άλλωστε να γίνει αυτό στο πλαίσιο μιας διακήρυξης- ωστόσο γίνεται σαφής διάκριση και από τις ειδυλλιακές κατασκευές που υπάρχουν στα εγχειρίδια των ουτοπιστών και από τις πρακτικές που οδήγησαν σε δεσποτικές παρεκκλίσεις τις επεξεργασίες των θεωρητικών του κομμουνιστικού ιδεώδους: «Το αίτημα του σοσιαλισμού δεν περιγράφει ούτε μια ουτοπία, ούτε ένα καθεστώς. Αποτελεί μια απελευθερωτική διαδικασία.

Με τομές και ρήξεις, χωρίς νομοτελειακά προκαθορισμένη πορεία ή αποτέλεσμα. Μια διαδικασία που προφανώς θα περιλαμβάνει και πισωγυρίσματα, αλλά ποτέ δεν θα παίρνει τα μάτια από τον στόχο. Μια κοινωνία που η παραγωγή θα οργανώνεται δημοκρατικά με κριτήριο την ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών, την εκπλήρωση των επιθυμιών και όχι το κέρδος».

Το γενικόλογο αυτό σχήμα πρέπει να «γεμίσει» με συγκεκριμένες στοχεύσεις στο πεδίο της οικονομίας, της πολιτικής και των θεσμών. Με λίγα λόγια πρέπει να δοθούν απαντήσεις στα μείζονος σημασίας ερωτήματα: Ποιο παραγωγικό μοντέλο έχει ανάγκη η χώρα; Πώς συμφιλιώνονται η ελευθερία με την ασφάλεια, χωρίς εκπτώσεις και για τα δύο αγαθά;

Ποια Ευρώπη θέλει η Αριστερά; Με ποιο τρόπο θα ενταχθούν οι πολίτες στις διαδικασίες λήψης των αποφάσεων που τους αφορούν; Πώς θα θεραπευτούν οι βλάβες που έχουν προκληθεί στο σώμα της δημοκρατίας εξαιτίας της υποχώρησης της πολιτικής και της κυριαρχίας των οικονομικών ελίτ; Ποιοι μηχανισμοί πρέπει να δημιουργηθούν ώστε να αντιμετωπιστεί η ανεξέλεγκτη δράση του παρασιτικού καπιταλισμού; Ποιο είναι το περιεχόμενο του νέου διεθνισμού;

Δεν πρόκειται για εύκολη υπόθεση (κάθε άλλο), αν κρίνουμε από την εκκωφαντική αμηχανία και την προγραμματική αφλογιστία που επικρατεί σε όλες τις εκδοχές της Αριστεράς παντού στον κόσμο. Επίσης ένα κόμμα εξουσίας, όπως είναι πια ο ΣΥΡΙΖΑ, δεν έχει την πολυτέλεια να ασχολείται μόνο με τα μεγάλα και τα σπουδαία, παραμελώντας την καθημερινότητα των πολιτών και αδιαφορώντας για τις συνέπειες που προκαλούν στους εργαζόμενους και στα μεσαία στρώματα οι σκληρές πολιτικές της Δεξιάς, τις οποίες αναλαμβάνουν να εκλαϊκεύσουν και να παρουσιάσουν ως αναγκαίες τα ελεγχόμενα μέσα δήθεν ενημέρωσης και οι ειδικοί στις λαθροχειρίες κεντροαντιαριστεροί συνοδοιπόροι της.

Η σωστή δοσολογία είναι το ζητούμενο. Πολλές προσπάθειες στο παρελθόν απέτυχαν επειδή δεν βρήκαν το μέτρο. Αλλες διολίσθησαν στον σεχταρισμό και περιθωριοποιήθηκαν, άλλες στο όνομα του ρεαλισμού προσαρμόστηκαν, συμβιβάστηκαν και κατέληξαν δεκανίκια του συστήματος. Με αυτούς τους κινδύνους θα κληθεί να αναμετρηθεί και ο ΣΥΡΙΖΑ.

Ανάγωγα

Προς πολιτικούς, δημοσιογράφους και εκδότες: Προσέξτε πού τρώτε, τι τρώτε και κυρίως με ποιους τρώτε. Σέρνονται σκευωρίες.

ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
Τόσο καθίκια πια!
Κάποιοι φαντασιώνονται τανκς στην ΕΡΤ και λουκέτα σε ΜΜΕ που δεν γουστάρουν. Δεν διευκρινίζουν αν πρέπει να συλληφθούν και οι εργαζόμενοι. Προφανώς δεν αποκαλύπτουν τις σκέψεις τους, για να μην προλάβουν οι...
Τόσο καθίκια πια!
ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
Εκτός από τα scripta, μένουν και τα verba
Να υποθέσω ότι ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. τα είχαν κάνει πλακάκια με τα μέλη της «17 Νοέμβρη»; Ο Χρ. Ξηρός είχε πάρει άδειες από τις φυλακές επτά φορές με κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. Την όγδοη φορά, το 2014, παραβίασε το...
Εκτός από τα scripta, μένουν και τα verba
ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
Ανεκτική ναι, αφελής όχι
Τα φαινόμενα δεν εξαφανίζονται, αλλά οι πληγές στο σώμα των ελευθεριών μένουν και κακοφορμίζουν. Η κοινωνία συνηθίζει και όσο περνάει ο καιρός μειώνονται οι αντιστάσεις της απέναντι στις εκστρατείες των...
Ανεκτική ναι, αφελής όχι
ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
Λαϊκισμός και δημοκρατία
Στην Ελλάδα, την περίοδο της μεταπολίτευσης μεγάλη απόκλιση παρατηρήθηκε σε δύο περιπτώσεις: το 1981 με το ΠΑΣΟΚ και το 2015 με τον ΣΥΡΙΖΑ. Το ΠΑΣΟΚ εξελέγη υποσχόμενο κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής,...
Λαϊκισμός και δημοκρατία
ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
«Δεν δικαιούστε να πανηγυρίζετε, κ. Τσίπρα»
Κανονικά το παράδειγμα της Ισπανίας πρέπει να γίνει δεκτό με ενθουσιασμό από τις ηγεσίες των σοσιαλδημοκρατικών και των αριστερών ριζοσπαστικών κομμάτων στην Ευρώπη. Εκτός βεβαίως από εκείνες που είναι σταθερά...
«Δεν δικαιούστε να πανηγυρίζετε, κ. Τσίπρα»
ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
Είμαι πλειοψηφία, κάνω ό,τι γουστάρω
Το βασικό επιχείρημα όσων υποστηρίζουν ότι σωστά ενήργησαν Νέα Δημοκρατία και ΚΙΝ.ΑΛΛ. στο θέμα της αποπομπής του Παύλου Πολάκη και του Δημήτρη Τζανακόπουλου από την προκαταρκτική επιτροπή είναι ότι η...
Είμαι πλειοψηφία, κάνω ό,τι γουστάρω

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας