Επί 27 χρόνια υπάρχει στο τηλεοπτικό τοπίο ένα καθεστώς «μη ανεκτό συνταγματικά», δηλαδή παράνομο για να λέμε τα πράγματα με τ’ όνομά τους.
Αυτό έχει διαπιστωθεί με τη βούλα του Συμβουλίου της Επικρατείας τουλάχιστον τρεις φορές με διάφορες αφορμές, αλλά οι δράστες -το σύστημα του συναινετικού δικομματισμού- και οι ωφελημένοι (οι καναλάρχες και τα ξεσκονόπανά τους) πανηγυρίζουν γιατί η παράγραφος 2 του άρθρου 2 του επίμαχου νόμου κρίθηκε αντισυνταγματική.
Μιλούν για νίκη της δημοκρατίας και ήττα της κυβέρνησης. Να δεχτούμε ότι πρόκειται για ήττα της κυβέρνησης. Πράγματι, η προσπάθειά της να ρυθμίσει την κατάσταση σκόνταψε στην απόφαση του ΣτΕ, μια απόφαση επιτήδειας ουδετερότητας ώστε να ικανοποιηθούν τα αντιμαχόμενα μέρη. Για άλλη μια φορά η κυβέρνηση οχυρώθηκε πίσω από ανελαστικές θέσεις.
Για παράδειγμα, αν το 4 ήταν 6 (ο αριθμός των αδειών) όλα θα κυλούσαν ομαλά και αυτοί που φώναζαν για απόπειρα ελέγχου της ενημέρωσης και για αντιγραφή των πρακτικών του Μαδούρο και του Κιμ του Τρίτου, δεν θα έβγαζαν κιχ, θα συμμετείχαν χωρίς τζιριτζάντζουλες στον διαγωνισμό και θα κατέβαλλαν το τίμημα.
Επεσε θύμα ξανά της αντίληψής της ότι αν θέλεις κάτι πολύ και αν πιστεύεις πως έχεις δίκιο μπορείς να το πετύχεις, αδιαφορώντας για το ποιος είναι απέναντί σου και ποια μέσα είναι σε θέση να επιστρατεύσει για να σου κάνει τη ζωή δύσκολη.
Υπερτίμησε τις δυνάμεις της και υποτίμησε τους αντιπάλους της -κόμματα, οικονομικά συμφέροντα, διευθύνουσες ελίτ των ΜΜΕ, τμήματα της δικαστικής εξουσίας. Ωστόσο, δυσκολεύομαι να δω τη νίκη της δημοκρατίας.
Είναι νίκη της δημοκρατίας ότι επί τόσα χρόνια λειτουργούν τηλεοπτικοί σταθμοί χωρίς άδεια με ευθύνη των κυβερνήσεων της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ;
Είναι νίκη της δημοκρατίας ότι μέσα σε μια νύχτα κανάλια τοπικής εμβέλειας έγιναν εθνικής εμβέλειας χωρίς να πληρώσουν ούτε δραχμή;
Είναι νίκη της δημοκρατίας ότι τις δημόσιες συχνότητες, οι οποίες όπως λέει η τελευταία απόφαση του ΣτΕ είναι σπάνιοι πόροι (το σπάνιο είναι ακριβό, είτε είναι χρήσιμο είτε είναι άχρηστο), λυμαίνονται επιχειρηματίες, μερικοί εκ των οποίων έχουν ανοιχτούς λογαριασμούς με τη Δικαιοσύνη για εγκληματικές πράξεις και ύποπτες παραλείψεις;
Είναι νίκη της δημοκρατίας ότι το περίφημο άρθρο του Συντάγματος για τις ανεξάρτητες αρχές είναι το λιγότερο προβληματικό αφού δεν προβλέπει εναλλακτικές λύσεις για την περίπτωση που ένα κόμμα, με τον αναγκαίο αριθμό βουλευτών, αποφασίσει να μπλοκάρει την υπόθεση;
Είναι νίκη της δημοκρατίας ότι τα χρόνια της κρίσης επιβλήθηκε ένα καθεστώς ανομίας με απολύσεις χωρίς αποζημιώσεις, με περιορισμό δικαιωμάτων και κατάργηση συλλογικών συμβάσεων, με γενίκευση των φαινομένων της απλήρωτης εργασίας και των πτωχευμένων επιχειρήσεων με πάμπλουτους ιδιοκτήτες;
Και θα είναι νίκη της δημοκρατίας η διαιώνιση της παρανομίας μέχρι το αρμόδιο όργανο (ΕΣΡ) να ολοκληρώσει τη διαδικασία της αδειοδότησης;
Ανάγωγα
Μεγάλη κινητικότητα στην περιοχή της Κεντροαριστεράς. Το ενδιαφέρον είναι δεδομένο, αφού οι εξελίξεις αφορούν και τα υπόλοιπα κόμματα.
Προσεγγίζοντας την υπόθεση με καλή διάθεση θα μπορούσες να παραπέμψεις στο τραγούδι «πάλης ξεκίνημα, νέοι αγώνες». Προσεγγίζοντάς την με κακεντρέχεια θα μπορούσες να θυμηθείς το τραγούδι «δεν ζωντανεύουν οι νεκροί».
-320x213.jpg)
