ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ g.manteniotis
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Πεντακόσιοι πενήντα αξιωματικοί, πρώην επικεφαλής των Ενόπλων Δυνάμεων και πρώην διοικητές των Μυστικών Υπηρεσιών Μοσάντ και Σιν Μπετ, με επιστολή τους στον Τραμπ ζητούν τον άμεσο τερματισμό του πολέμου στη Γάζα.

Για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, οι υπογράφοντες ζητούν από τον Τραμπ να χειραγωγήσει και, αν αυτό είναι δυνατόν, να ανατρέψει την κυβέρνηση Νετανιάχου.

Την επιστολή υπογράφουν βαριά ονόματα του βαθέος κράτους του Ισραήλ που κατά καιρούς εφάρμοσαν σκληρή κατασταλτική πολιτική στα Κατεχόμενα.

Το σιωνιστικό κίνημα ήταν βαθιά διασπασμένο και πριν από την ίδρυση του Ισραήλ το 1948.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα, ο επικεφαλής των Σοσιαλδημοκρατών Σιωνιστών και στη συνέχεια πρώτος πρωθυπουργός του Ισραήλ, Μπεν Γκουριόν, αποκαλούσε τον επικεφαλής της ακροδεξιάς πτέρυγας Ζαμποτίνσκι Αντολφ!

Πέραν της όποιας επιρροής μπορούν να έχουν παρόμοια μανιφέστα και κυρίως στον αποδέκτη της επιστολής Τραμπ, εύλογα τίθεται το ερώτημα εάν η δυναμική της ετερόκλητης διαμαρτυρίας μπορεί να οδηγήσει στη συγκρότηση ενός μετώπου που θα έχει υιοθετήσει τη λύση των δύο κρατών.

Το εκλογικό σύστημα της απλής αναλογικής ευνοεί την κατάτμηση της πολιτικής σκηνής με αποτέλεσμα τα μικρά ακροδεξιά κόμματα να είναι πλέον οι ρυθμιστές των πολιτικών ισορροπιών.

Η επιστολή των αξιωματικών προς τον Τραμπ είναι ένα μήνυμα όχι μόνον ηθικής απαξίωσης του Ισραήλ, αλλά και μια προειδοποίηση ότι η παράταση του σημερινού status quo στη Γάζα δημιουργεί υπαρξιακές για το μέλλον του Ισραήλ απειλές.

Στις αρχές του 1992, λίγους μήνες μετά την Ειρηνευτική Διάσκεψη της Μαδρίτης, η κυβέρνηση Σαμίρ εξήγγειλε την κατασκευή νέων οικισμών για εποίκους στη Γάζα και στη Δυτική Οχθη.

Ο τότε ΥπΕΞ των ΗΠΑ Μπέικερ αποδοκίμασε με σκληρή γλώσσα τον Σαμίρ, ο οποίος έχασε την πλειοψηφία στη Βουλή και στη συνέχεια τις πρόωρες εκλογές που επακολούθησαν, με πρώτο κόμμα το Εργατικό υπό την ηγεσία του Ράμπιν.

Σε μια χώρα που η πολεμική ετοιμότητα και η αποφυγή μιας κρίσης χρέους εξαρτώνται από την Ουάσινγκτον, οι ΗΠΑ έχουν απεριόριστες δυνατότητες παρέμβασης.