ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Χάρης Ιωάννου
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Θυμάστε το (σε ελεύθερη απόδοση) ποιος νοιάζεται για την Εξεταστική των Τεμπών που έλεγε ο Αδωνις Γεωργιάδης; Κάτι τέτοιο, αλλά σε πιο… χοντράδα, είπε ο πρώην βουλευτής Τρικάλων της Ν.Δ. Μιχάλης Ταμήλος και τον πέταξαν έξω από το κόμμα κακήν κακώς χθες, πριν βρεθούν για πολλοστή φορά απολογούμενοι για τα Τέμπη.

«Δεν θα πάρουν μαντίλια να κλαίνε όλα τα Τρίκαλα» για τον θάνατο των τριών κοριτσιών (οι δύο δίδυμες και η ξαδέρφη τους) στα Τέμπη. «Η ζωή συνεχίζεται. Ο καθένας έχει τα προβλήματά του», είπε μεταξύ άλλων, προκαλώντας μια ελαφρά αηδία σε όσους τον άκουγαν. Αλλά «αυτοί είστε», όπως θα έλεγε και ο σύντροφος Κουτσούμπας, που στηρίζει την πρόταση μομφής κατά της κυβέρνησης, αλλά δεν συνυπογράφει με ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, ΝΕ.ΑΡ. και Πλεύση μην τυχόν κολλήσει ρεφορμισμό, σοσιαλδημοκρατία ή κάποια άλλη μολυσματική ασθένεια.

Ο Ταμήλος βέβαια έχει αφήσει ιστορία στη Βουλή με γκάφες και προκλητικές ατάκες. Οπως το 2014, επί Σαμαρά, όταν το έπαιζε αντιμνημονιακός και έλεγε ότι η Ν.Δ. θα διώξει την τρόικα, «όπως ο Οδυσσέας έδιωξε τους μνηστήρες του θρόνου που πολιορκούσαν την… Κλεοπάτρα». Ή όταν επί βαθέος μνημονίου υπήρχαν θάνατοι από αναθυμιάσεις μαγκαλιών στα σπίτια, λόγω ακριβής θέρμανσης, και εκείνος αποκαλούσε όσους τα χρησιμοποιούσαν άσχετους και ανενημέρωτους. Ή όταν έλεγε ότι «δεν έχουμε κομμουνισμό για να τους βρει το κράτος δουλειά», όταν αναφερόταν στους 1,5 εκατ. ανέργους της οικονομικής κρίσης. Αλλά αυτούς ψήφιζε ο (πάντα) κυρίαρχος λαός.

Ευτυχώς που τουλάχιστον ο υπουργός Υγείας Αδωνις Γεωργιάδης χτυπάει αλύπητα τη διαπλοκή σαν το χταπόδι πάνω σε βράχο. Αφού αποκάλεσε τον Ανδρουλάκη «όργανο οικονομικών συμφερόντων», είπε πάλι ότι για τα Τέμπη δεν φταίει ούτε ο Μητσοτάκης, ούτε ο Καραμανλής. Αλίμονο. Αλλωστε, έχουμε τη μοναδική κυβέρνηση στον πλανήτη που ό,τι θετικό κάνει, είναι ιδέα ή εντολή του πρωθυπουργού, ενώ για ό,τι αρνητικό φταίνε κάτι υπάλληλοι και υποδεκανείς της εξουσίας. Το εντυπωσιακό είναι ότι ένας υπουργός που βγαίνει προνομιακά σε συγκεκριμένο ραδιοτηλεοπτικό όμιλο σχεδόν κάθε μέρα, κατηγορεί ως διαπλεκόμενο ένα κόμμα της αντιπολίτευσης επειδή επικαλείται ένα δημοσίευμα που εκθέτει την κυβέρνηση. Βγάλε τη σκούφια σου και βάρα με…

Πάντως είδα τον υπουργό Επικρατείας Μάκη Βορίδη χθες στη Βουλή να μιλάει γενικώς και αορίστως για «εκδοτικά συμφέροντα», χωρίς να μας λέει κανένα ονοματάκι. Δηλαδή, αγαπητέ υπουργέ, τα ΜΜΕ π.χ. του εφοπλιστή Βαγγέλη Μαρινάκη έγιναν ξαφνικά «συμφέροντα» που θέλουν να ρίξουν την κυβέρνηση, επειδή δεν σας άρεσε ένα δημοσίευμα; Μέχρι τώρα τι είδους «συμφέροντα» ήταν δηλαδή; Ανεξάρτητα; Μπλε, πράσινα ή κίτρινα όπως τα τιμολόγια ρεύματος; Επομένως, αφού υπάρχουν συμφέροντα που θέλουν να ρίξουν την κυβέρνηση, θα υπάρχουν και συμφέροντα που τη στηρίζουν. Εκεί έχουμε κανένα ονοματάκι ή είναι πάλι τίποτα ανώνυμοι «χορηγοί»; Εκτός αν τα «εκδοτικά συμφέροντα» είναι ο εκδότης του «Βήματος», Γιάννης Πρετεντέρης, που αποφάσισε ξαφνικά, κρυφά από τον Β. Μαρινάκη, να… ρίξει τον Μητσοτάκη με μια πρόταση μομφής και ένα αποκαλυπτικό δημοσίευμα του Βασίλη Λαμπρόπουλου για το κουκούλωμα στα Τέμπη. Συγγνώμη, αλλά κάτι τέτοια συνωμοσιολογικά τα περιγράφει καλύτερα ο Βελόπουλος.

Ο οποίος Βελόπουλος, όπως ξέραμε μέχρι τώρα, έχει μια αδυναμία στον σύντροφο Πούτιν και τη «μαμά» Ρωσία, την ομόδοξη υπερπατριδούλα που τόσο αγαπά. Με αφορμή την επιθετική δήλωση της Ζαχάροβα του ρωσικού ΥΠΕΞ για τον αποκλεισμό Ρώσων επισήμων στις εκδηλώσεις της 25ης Μαρτίου, ο Βελόπουλος μάλωσε την κυβέρνηση που φτάσαμε «να μας θεωρεί εχθρό μια ισχυρή και ομόδοξη χώρα του πλανήτη, η Ρωσία!». Ελα όμως που έχει ανταγωνισμό και σε αυτό το πεδίο, πέρα από τα εκκλησιαστικά, ομοφοβικά, υπερσυντηρητικά, εθνικιστικά κ.λπ., από το συγγενές κόμμα Νίκη του Δημήτρη Νατσιού, που έβγαλε ανακοίνωση για να μας πει ότι «προσβάλαμε τη μεγάλη ορθόδοξη χώρα». Τέτοια στενοχώρια για τη Ρωσία, ούτε στη ρωσική πρεσβεία. Θα είναι τυχαίο που διάφορα κόμματα ανά την Ευρώπη στο δεξιό άκρο του πολιτικού συστήματος έχουν μια μικρή συμπάθεια για τη Μόσχα.