«Ενας λαός που αποικίζει έναν άλλον τείνει να τον περιφρονεί»

Ο 102 ετών Γάλλος φιλόσοφος Εντγκάρ Μορέν, αναφερόμενος στην εβραϊκή του ταυτότητα, στο βιβλίο του «Μαθήματα ενός αιώνα ζωής» (εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου) γράφει: «Μια διαμονή στο Ισραήλ το 1965, δηλαδή πριν από τον Πόλεμο των Εξι Ημερών, με έκανε να δω ιδίοις όμμασι το μίσος μεταξύ Εβραίων και Αράβων. Μετά, η καθυπόταξη του αραβικού λαού της Παλαιστίνης από το Ισραήλ με ενέπλεξε ξανά ως Εβραίο, αλλά ως έναν από τους τελευταίους Εβραίους διανοούμενους, υπέρ του οικουμενισμού και της αντιαποικιοκρατίας, άρα κατά του αποικισμού της αραβικής Παλαιστίνης». Και συνεχίζει: «Ξέρω από ιστορική και βιωμένη εμπειρία ότι ένας λαός που αποικίζει έναν άλλον τείνει να τον περιφρονεί».

Αυτή η βαθιά περιφρόνηση των Ισραηλινών προς καθετί παλαιστινιακό, ακόμα και για την ανθρώπινη ζωή, είναι αυτό που βλέπουμε εδώ και πολλές δεκαετίες. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Unicef, από τους ανελέητους ισραηλινούς βομβαρδισμούς στη Γάζα έχουν χάσει τη ζωή τους 2.360 παιδιά, ενώ το σύνολο των νεκρών πλησιάζει πλέον τους 6.000.

Το Ισραήλ αρνείται την παροχή ακόμα και ανθρωπιστικής βοήθειας, την οποία επιτρέπει με το σταγονόμετρο. Εχει κόψει το νερό και το ηλεκτρικό, ενώ και τα νοσοκομεία ξεμένουν από φάρμακα. Αλλωστε η ελεγχόμενη ασφυξία της Λωρίδας της Γάζας διαρκεί εδώ και χρόνια και έχει μετατραπεί σε αυτό που το δημοσιογραφικό κλισέ περιγράφει ως τη «μεγαλύτερη φυλακή του κόσμου», με περί τα 2,5 εκατομμύρια ανθρώπους περιορισμένους σε μια στενή λωρίδα γης.

Οι διαδοχικές ακροδεξιές κυβερνήσεις του Ισραήλ συνεχίζουν σταθερά την πολιτική του εποικισμού και μάλιστα με φανατικούς ορθόδοξους Εβραίους, οι οποίοι κάθε τόσο δεν διστάζουν να πυροβολούν στο ψαχνό Παλαιστίνιους που αντιδρούν.

Ο βουτηγμένος στα σκάνδαλα Μπενιαμίν Νετανιάχου, στον οποίο ο Κυριάκος Μητσοτάκης έσπευσε να προσφέρει στήριξη, αποτελεί τη σύνοψη του διεφθαρμένου πολιτικού και ήδη σε δημοσκοπήσεις η πλειοψηφία των Ισραηλινών ζητά την απομάκρυνσή του, ενώ τον θεωρεί υπεύθυνο για τη διάλυση των υπηρεσιών πληροφοριών, με αποτέλεσμα να μην μπορέσει να αποτραπεί η επίθεση της Χαμάς.

Για τους Ισραηλινούς οι Αραβες, και συγκεκριμένα οι Παλαιστίνιοι, ενσαρκώνουν τον ίδιο τον Σατανά και όχι μόνο όσοι αρνούνται το δικαίωμα ύπαρξης κράτους του Ισραήλ, αλλά αδιακρίτως. Αυτό εξηγεί γιατί υπάρχει ένα άτυπο απαρτχάιντ ακόμα και για τους Αραβες Ισραηλινούς πολίτες. Η ισραηλινή κοινωνία είναι ίσως η πιο στρατιωτικοποιημένη στον κόσμο γιατί νιώθει απειλούμενη και αυτό μάλλον οφείλεται στο ότι υποσυνείδητα αισθάνεται ένοχη για την αρπαγή γης από τους Παλαιστίνιους, η οποία συνεχίζεται μέχρι και σήμερα. Ο πειρασμός για κατάληψη και της Λωρίδας της Γάζας είναι μεγάλος, εάν η λεγόμενη διεθνής κοινότητα δεν κάνει κάτι για να σταματήσει τον Νετανιάχου και τη διεφθαρμένη κυβέρνησή του.

Ο θρησκευτικός φανατισμός και τα εγκλήματα της Χαμάς δεν μπορεί να αποτελούν άλλοθι για εγκλήματα πολέμου από την πλευρά του Ισραήλ, όπως βομβαρδισμοί νοσοκομείων, σχολείων ή κομβόι αμάχων που προσπαθούσαν να εγκαταλείψουν τη βόρεια Γάζα.

Κυρίως, δεν πρέπει να ταυτίζεται η Χαμάς με τον παλαιστινιακό λαό και να τιμωρείται αυτός στη βάση της συλλογικής ευθύνης, γιατί αυτό ήταν χαρακτηριστικό των ναζιστών και το έχουν πληρώσει οι Εβραίοι με ένα Ολοκαύτωμα και αιώνες προσφυγιάς. Η συνύπαρξη δύο κρατών στην περιοχή με αμοιβαίο σεβασμό είναι μονόδρομος!