Το 2015 η κυβέρνηση της Κίνας περιέλαβε τη ρομποτική στους δέκα βασικούς τομείς που το Κομμουνιστικό (που λέει ο λόγος) Κόμμα έδωσε εντολή να αναπτυχθούν, ώστε να απογειωθεί η κινεζική βιομηχανία και να «καθαρίσει» η χώρα από τη ρετσινιά του απέραντου εργοτάξιου φτηνής απαξιωμένης εργασίας.
Η μεν ρετσινιά δεν έφυγε, η δε ρομποτική αναπτύχθηκε εντυπωσιακά, όπως και μια σειρά από άλλους βιομηχανικούς τομείς με πιο ορατό την παραγωγή αυτοκινήτων made in China.
Σήμερα η Κίνα διαθέτει πάνω από 150 εταιρείες ανθρωποειδών ρομπότ. Εχουν χέρια, πόδια, κορμό, κεφάλι, αλλά όχι… καρδιά. Κινούνται με τηλεχειρισμό αλλά και με επεξεργαστές που ρυθμίζονται από αλγοριθμικό προγραμματισμό, προσφέροντας τη δυνατότητα για κάποιες 100% αυτόνομες πρωτοβουλίες («Παπαγάλε, μην παίρνεις πρωτοβουλίες!», φώναζε η Πιπινέζα στον δύστυχο Παπαγάλο της Λιλιπούπολης) μέσω τεχνητής νοημοσύνης (ΑΙ).
Μεγάλη τρέλα έχει πιάσει τους Κινέζους για τα ρομπότ-αθλητές. Ανθρωποειδή παίζουν ποδόσφαιρο, τρέχουν σε κουλουάρ στίβου, κλοτσάνε το ένα το άλλο σε αγώνες kick boxing. Θεατές πληρώνουν εισιτήριο 15 δολάρια για να δουν αργούς, προς το παρόν, Μέσι και Μπολτ να σηκώνουν κούπες και να ανεβαίνουν στο βάθρο.
Τον Αύγουστο του 2025 έγιναν στο Πεκίνο οι πρώτοι Παγκόσμιοι Αγώνες Ανθρωποειδών Ρομπότ, με την αμέριστη συμπαράσταση του καθεστώτος, γενναίες χορηγίες και ευρεία δημοσιότητα. Συμμετείχαν εκατοντάδες εταιρείες από 16 κράτη, οι περισσότερες από την Κίνα.
«Τα ομαδικά παιχνίδια με ρομπότ, όπως το ποδόσφαιρο, απαιτούν τα μηχανήματα να έχουν πολλές θεμελιώδεις ικανότητες: κίνηση, όραση, εντοπισμό θέσης, συνεργατικό στρατηγικό σχεδιασμό και ανταγωνιστική λογική», εξηγεί ο Αμερικανός Πίτερ Στόουν, καθηγητής της επιστήμης των υπολογιστών στο Πανεπιστήμιο του Τέξας.
Μια στιγμή όμως. Αυτά δεν είναι ανθρώπινα χαρακτηριστικά; Μπορεί άραγε ένα ανθρωποειδές ρομπότ να «τρελαθεί» και να αρχίσει να παίρνει αποφάσεις παρά τη θέληση ή και εις βάρος των ανθρώπων, όπως έκανε ο περιβόητος υπολογιστής «Χαλ 9000» στην κατά Κιούμπρικ «2001: η Οδύσσεια του Διαστήματος»;
Με την ΑΙ δίκοπο μαχαίρι και με τις ψηφιακές δέλτους του μέλλοντος άγραφες, τα «χαριτωμένα» ανθρωποειδή δεν μπορούν ακόμη να νικήσουν ανθρώπους αθλητές. Αλλά το ζήτημα δεν είναι αυτό, είναι η ευρύτερη χρήση τους. Εκεί καραδοκεί η δυστοπία και ο γερο-Οργουελ χαμογελάει πικρά.
Στο μέλλον τα ανθρωποειδή ρομπότ θα φροντίζουν ηλικιωμένους, θα καθαρίζουν το σπίτι, θα διδάσκουν μαθητές, θα υποκαθιστούν γιατρούς και νοσοκόμους, θα είναι θαμώνες σε πάρτι ή σεξουαλικοί παρτενέρ. Και δεν είναι μόνο οι Κινέζοι που άνοιξαν πανιά σε αυτά τα αχαρτογράφητα νερά. Είναι και κάτι επικίνδυνοι φασίζοντες τύποι σαν τον Ιλον Μασκ που τον περασμένο Νοέμβριο είπε ότι το «γενικής χρήσης» ανθρωποειδές ρομπότ της Tesla, το Optimus, «θα μπορούσε να ακολουθεί ύποπτους ανθρώπους για να επεμβαίνει και να τους εμποδίζει να κάνουν εγκλήματα».
«Robot on my back!» θα τραγουδούσαν σήμερα οι Clash.
