Ζούμε σε έναν κόσμο κατακλυσμιαίων αλλαγών, όχι μόνο τεχνολογικών, αυτό είναι καταφανές, αλλά και πολιτικών, που δεν έχουμε επαρκώς συνειδητοποιήσει.
Ο Τραμπ προσφέρει τις χειρότερες υπηρεσίες σε αυτό το πεδίο καθώς: Πρώτον, ανήγαγε τη διεθνή διπλωματία σε ένα συνεχές πάρε-δώσε, υποβαθμίζοντας από μόνος του τη θέση και τον ρόλο της χώρας του. Αντίστοιχα, αυτό αναβάθμισε το προφίλ των άλλων μεγάλων δυνάμεων, άλλαξε τις διεθνείς ισορροπίες και συμπαρέσυρε στην υποβάθμιση την Ευρώπη. Δεύτερον, αναβαθμίζοντας άλλες μεγάλες δυνάμεις, υποβάθμισε τη σημασία του δημοκρατικού πολιτεύματος και πρόσφερε ευρεία αναγνώριση και αποδοχή σε απολυταρχικά καθεστώτα.
Στα μάτια της κοινής γνώμης των χωρών της Δύσης οι απολυταρχικοί ηγέτες αποκτούν κύρος και σε λίγο καιρό μπορεί, για την επερχόμενη υποβάθμιση της ζωής στην Ευρώπη και αλλού, που οφείλεται στις αλλαγές των συσχετισμών, να κατηγορηθεί αδίκως η ίδια η δημοκρατία. Οπως μπορεί να υπονομευτεί και η αξία της ειρήνης, μαζί και η ειρηνική ευρωπαϊκή συνύπαρξη των τελευταίων ογδόντα χρόνων. Ας ελπίσουμε να είναι κακόγουστη σύμπτωση ότι η πρώτη εκδήλωση της νέας πρέσβεως στην Αθήνα είναι ο εορτασμός του σώματος των Αμερικανών πεζοναυτών.
Στις νέες συνθήκες αναβαθμισμένο ρόλο έχουν και οι ενδιάμεσες δυνάμεις. Η Τουρκία λ.χ. έχει αλλάξει πίστα, κάτι βέβαια που προετοιμάζεται χρόνια, απλώς εμείς ούτε αυτό το είχαμε αντιληφθεί. Ενα καμπανάκι χτύπησε όταν υπέγραψε τη γνωστή συμφωνία με τη Λιβύη, αυτό προκάλεσε έκπληξη αφού τα περισσότερα μέσα ενημέρωσης ασχολούνται μόνο με την ισορροπία στο Αιγαίο – πρόσφατο παράδειγμα η συμφωνία για την προμήθεια Eurofighter.
Επίσης η Ελλάδα πάλι έπεσε από τα σύννεφα όταν κατάλαβε ότι η Τουρκία είναι μεγάλη κατασκευάστρια drones και θα πέσει ξανά από τα σύννεφα όταν θα συνειδητοποιήσει πόσο πολύ έχει επενδύσει σε επεκτατική εξωτερική πολιτική στην Αφρική -όχι μόνο στη Λιβύη- η οποία εξελίσσεται στο νέο μεγάλο πεδίο ανταγωνισμών. Ξέραμε για την Κίνα που νοικιάζει εδάφη για εκατό χρόνια, πιο πρόσφατα μάθαμε για τη ρωσική «Βάγκνερ» που εξοβέλισε τους Γάλλους από το Σαχέλ, εντούτοις τώρα μαθαίνουμε ότι και η Τουρκία έχει διεισδύσει στο Σαχέλ (Μαυριτανία, Σενεγάλη, Μπουργκίνα Φάσο, Μάλι κ.λπ.), όπως και οι Κίνα, Ιράν, εξέλιξη που μάλλον δεν είναι άσχετη με την αύξηση της δύναμης τζιχαντιστικών ομάδων.
Προνομιακή επίσης είναι η σχέση της Τουρκίας με τη Σομαλία όπου, ήδη το 2015, ολοκλήρωσε τον εκσυγχρονισμό του διεθνούς αεροδρομίου της πρωτεύουσας Μογκαντίσου και ανακατασκεύασε μεγάλο νοσοκομείο της πόλης που ονομάστηκε «Νοσοκομείο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν»! Τέλος, κατασκευάστηκε φέτος από την Τουρκία, σε συνεργασία με τη Γαλλία, το μεγαλύτερο σε μήκος (136 μέτρα) ιστιοφόρο φορτηγό πλοίο στον κόσμο, που μειώνει την κατανάλωση καυσίμων και τις εκπομπές κατά 80%!
Η Ελλάδα ζει στον μικρόκοσμό της άβουλη και αδαής, χωρίς συλλογικό όραμα, κοινωνική συνοχή, μακροπρόθεσμη στρατηγική. Οπότε θα συνεχίσει να πέφτει από τα σύννεφα – και από τις Συννεφούλες.
