Μνημειώδεις αστοχίες

Για ακόμα μία φορά η κυβέρνηση τοποθετείται σε θέση ακραία αντίθετη με το λαϊκό αίσθημα. Στα πολύ συγκεκριμένα και εύλογα ερωτήματα που θέτουν οι συγγενείς των θυμάτων των Τεμπών, η κυβέρνηση «απαντά» με μεταβίβαση της ευθύνης για τον χώρο του μνημείου του Αγνώστου Στρατιώτου στο υπουργείο Εθνικής Αμυνας!

Εύλογη η απορία που γεννάται. Ωστόσο, στο θέμα της διαχείρισης των μνημείων η κυβέρνηση έχει δώσει από πολύ νωρίς ξεκάθαρα δείγματα γραφής. Οπως για παράδειγμα στην υπόθεση του εμπρησμού του υποκαταστήματος της τράπεζας Μαρφίν στο κέντρο της Αθήνας. Τα γεγονότα είναι γνωστά: Στις 5 Μαΐου 2010, ενώ ήταν σε εξέλιξη μεγάλη διαδήλωση κατά των μέτρων λιτότητας και υπογραφής του πρώτου Μνημονίου, μια αδιευκρίνιστης σύνθεσης ομάδα πυρπόλησε το υποκατάστημα, με αποτέλεσμα τον τραγικό θάνατο τριών εργαζομένων. Οι χιλιάδες φιλήσυχοι διαδηλωτές δεν σχετίζονται με τον εμπρησμό. Οι πυροσβέστες που κατέφτασαν στο σημείο δήλωσαν ότι οι διαδηλωτές τούς διευκόλυναν στο έργο τους, μάλιστα κάποιοι διαδηλωτές από την πρώτη στιγμή προσπαθούσαν να σπάσουν την πόρτα προκειμένου να απεγκλωβιστούν οι παγιδευμένοι εργαζόμενοι.

Στη δίκη που ολοκληρώθηκε τον Ιούλιο του 2013, κρίθηκαν ένοχοι ο διευθύνων σύμβουλος της Μαρφίν, ο υπεύθυνος ασφαλείας του κτιρίου και η διευθύντρια του καταστήματος για φόνο εξ αμελείας τριών υπαλλήλων, τις σωματικές βλάβες άλλων 21 υπαλλήλων και για πολλαπλές παραλείψεις στα μέτρα πυρασφάλειας και στην εκπαίδευση του προσωπικού. Και όμως: στο μνημείο που τοποθετήθηκε από την κυβέρνηση Μητσοτάκη το 2020, οι άτυχοι νεκροί αναφέρονται ως «θύματα του τυφλού μίσους που γεννά ο διχασμός». Τώρα πού έγκειται το μίσος και ο διχασμός σε μια ειρηνική διαδήλωση κατά οικονομικών μέτρων, αυτό δεν το εξήγησαν.

Οπως δεν εξηγεί ο πρωθυπουργός με ποιο σκεπτικό πιστώνει αποκλειστικά στο υπουργείο Εθνικής Αμυνας την υπόθεση της ελευθερίας και της δημοκρατίας στη χώρα, δηλώνοντας ότι «πρόκειται, άλλωστε, για μνημείο το οποίο δημιουργήθηκε για να τιμά τους ήρωες που έδωσαν τη ζωή τους για την ελευθερία». Οσοι ασπάζονται αυτό το επιχείρημα οφείλουν να εξηγήσουν: Οι αγωνιστές του ’21, τα δεκάδες χιλιάδες μέλη του Ελληνικού Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού (ΕΛΑΣ) που απελευθέρωσαν τη χώρα από την τετραπλή Κατοχή (Γερμανών, Ιταλών, Βουλγάρων, Τσάμηδων), αλλά και οι αγωνιστές του Πολυτεχνείου το 1973 που έδωσαν τη ζωή τους φωνάζοντας συνθήματα υπέρ της ελευθερίας και της δημοκρατίας, τελούσαν υπό τις διαταγές του υπουργείου Εθνικής Αμυνας; Σαν κάτι να ξεχνά ο πρωθυπουργός ισχυριζόμενος ότι η υπόθεση της ελευθερίας και της δημοκρατίας στη χώρα είναι υπόθεση αποκλειστικά του υπουργείου Εθνικής Αμυνας. Ξεχνά τον λαό. Δυστυχώς, όχι μόνο στην υπόθεση του μνημείου του Αγνώστου Στρατιώτου.

*(Ph.D)2, καθηγητής Ιατρικής Φυσικής – Υπολογιστικής Ιατρικής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης