Η ώρα που ο κόσμος θα αλλάξει δεν είναι μπροστά μας. Εχει σημάνει ήδη και οι εξελίξεις τρέχουν με ταχύτητες βαλλιστικών πυραύλων, οι οποίοι δεν στοχεύουν μόνο ανεπιθύμητους ηγέτες και τους μηχανισμούς τους αλλά και ό,τι δυσλειτουργικό, άβολο και ασθενικό παρασιτεί στην ευρύτερη περιοχή.
Η εξέλιξη του πολέμου θα ορίσει τους απόλυτους νικητές, αυτούς που θα κυριαρχήσουν στην ευρύτερη περιοχή για «τα επόμενα εκατό χρόνια», όπως εξάλλου έχει επισημάνει εγκαίρως ο Αμερικανός αναλυτής και ιδρυτής του STRATFOR Τζορτζ Φρίντμαν. Πέραν των δύστυχων αμάχων (για την προστασία των οποίων ουδείς, είτε επιτιθέμενος είναι είτε αμυνόμενος, μεριμνά όσο επιβάλλουν οι στοιχειώδεις κανόνες ανθρωπιάς) δεν υπάρχουν καλοί και κακοί σ’ αυτή την αναμέτρηση. Υπάρχουν μόνο φλέγοντα συμφέροντα, τα οποία έχουν να κάνουν με τον έλεγχο του τεράστιου ενεργειακού πλούτου, που κρύβουν στο υπέδαφός τους αυτές οι περιοχές, καθώς και τους παραλήπτες του μέσω των ασφαλών οδών διανομής του.
Σε αυτό το σκληρό παιχνίδι, στο οποίο παίζουν μόνο οι δυνατοί ή όσοι νιώθουν δυνατοί (θα φανεί αν είναι, όταν έρθει η ώρα του ταμείου) σ’ αυτή τη γειτονιά, η Ελλάδα γίνεται αισθητή μόνο με τη θλιβερή απουσία της. Και το χειρότερο είναι ότι ήδη εισπράττει την περιφρόνηση: από τις ΗΠΑ του Τραμπ, την Ε.Ε. της Γερμανίας, την Ε.Ε. της Ιταλίας, την εκτός Ε.Ε. Βρετανία, την εκτός κι εντός Ε.Ε. Τουρκία, τη Λιβύη των διάφορων φατριών και τελευταία την κατά τα άλλα φίλη Αίγυπτο. Επιτυχία.
Είναι εμφανές ότι η διεθνής ανυποληψία τροφοδοτείται από τα αποτελέσματα της βαθιάς και μακράς πολιτικής κρίσης που βιώνει η χώρα, αυτής που πρώτη φορά μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο έδωσε μια κυβέρνηση η οποία βρίσκεται σε απόλυτη αναντιστοιχία με τις απαιτήσεις της κοινωνικής πλειοψηφίας και διατηρείται στη ζωή μόνο επειδή απέναντί της έχει μια συμβιβασμένη στην ακαταλληλότητά της αντιπολίτευση και μια άτολμη (για τα περαιτέρω) εσωκομματική αμφισβήτηση.
Κι ενώ ο κόσμος στριφογυρνάει γύρω μας, το μόνο μέλημα του πρωθυπουργού δείχνει να είναι η δραπέτευση από τις ενοχές στο τεράστιο έγκλημα των Τεμπών. Δεν υπάρχει όμως δρόμος διαφυγής, καθώς αυτές οι ενοχές είναι που έχουν χτίσει γύρω του ένα κολαστήριο, ένα ιδιόμορφο πολιτικό Αλκατράζ. Η δικαστική διερεύνηση της υπόθεσης θα συνεχιστεί πέραν των κοινοβουλευτικών τεχνασμάτων ή πέραν της ζωής της παρούσας ηγεσίας του Αρείου Πάγου.
Οι ευθύνες έχουν καταχωρηθεί στην κοινωνική συνείδηση. Ο,τι φώναξαν οι πλατείες πριν λίγους μήνες, το έδειξε και η δημοσκόπηση της Alco για τον Alpha, σύμφωνα με την οποία το 55% των ερωτηθέντων θεωρούν ότι πρέπει να αναζητηθούν οι ευθύνες και του Κυρ. Μητσοτάκη, ενώ το ίδιο ποσοστό δηλώνει απογοητευμένο γενικώς από τη διακυβέρνησή του. Και πώς να μην είναι, όταν η ακρίβεια στην καθημερινότητα έχει γίνει μόνιμη σύντροφος του καταναλωτή, ενώ και κανένας από τους θεσμούς προστασίας του πολίτη, από τη Δικαιοσύνη μέχρι τον τελευταίο οργανισμό, δεν λειτουργεί παρά μόνο προς όφελος των επιτήδειων υποστηρικτών της κυβέρνησης, όπως έδειξε η εξέλιξη του σκανδάλου Novartis, του θέματος των υποκλοπών ή το πρόσφατο του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Η λογική της εξέλιξης των πραγμάτων ορίζει ως πολύ ισχυρή την πιθανότητα στο ορατό μέλλον να έρθουν κι άλλες αποκαλύψεις. Οταν αρχίζει να βουλιάζει το πλοίο, τότε έρχονται στην επιφάνεια τα δύσοσμα και επικίνδυνα υλικά. Από πού λοιπόν θα ξεφύγει;
