Δεκαεπτά νεκρούς, πάνω από δύο εκατομμύρια κατοικίες και επιχειρήσεις χωρίς ρεύμα και λοιπές δικτυακές υποδομές, τεράστιες καταστροφές στο φυσικό περιβάλλον. Αυτός είναι εν συντομία ο απολογισμός των επιπτώσεων του τυφώνα «Μίλτον». Οροφές κτιρίων αποκόπηκαν, ολόκληρα σπίτια ξεθεμελιώθηκαν, αυτοκίνητα εκσφενδονίστηκαν, τεράστια δένδρα ξεριζώθηκαν, ενώ ελλοχεύουν οι κίνδυνοι πλημμυρών και μόλυνσης των υδάτων. Οι ειδικοί στη Φυσική της ατμόσφαιρας αναφέρονται σε επεισόδιο που εμφανίζεται «μια φορά στα χίλια χρόνια», αλλά δεν σταματούν να προειδοποιούν, σχεδόν να προφητεύουν, ότι φαινόμενα σαν αυτό θα εμφανίζονται πλέον ολοένα και συχνότερα. Και ενώ εκτιμούσαν ότι θα αρχίσουν να εμφανίζονται περί το 2050, είναι πλέον σαφές ότι προκύπτουν πολύ νωρίτερα και με μεγαλύτερη σφοδρότητα απ’ ό,τι είχε αρχικά προβλεφθεί.
Ομως, για να υπάρξουν ακραία φαινόμενα όπως ο τυφώνας «Μίλτον», είχαν προηγηθεί άλλου είδους «τυφώνες», ένας από αυτούς μάλιστα συνονόματος του τυφώνα «Μίλτον». Πρόκειται για τον «τυφώνα» Μίλτον Φρίντμαν (Μπρούκλιν 1912-Σαν Φρανσίσκο 2006), τον Αμερικανό οικονομολόγο, βραβευμένο με το Νόμπελ για τις Οικονομικές Επιστήμες το 1976, τον αποκαλούμενο και «πατέρα της Σχολής του Σικάγου». Και τούτο διότι επί τριάντα συναπτά έτη, κατά την περίοδο 1946-1976, δίδαξε οικονομική θεωρία στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου.
Η «Σχολή» την οποία δημιούργησε ήταν αυτή που παρείχε την «επιστημονική» κάλυψη για την ανάπτυξη των βάσεων του ακραίου νεοφιλελευθερισμού, καθώς κήρυττε την τυφλή εμπιστοσύνη στην ικανότητα αυτορρύθμισης της αγοράς και τη δυσπιστία σε κάθε μορφής κρατικό παρεμβατισμό. Υποστήριζε ότι πολλές κρατικές υπηρεσίες θα μπορούσαν να παρέχονται από ιδιώτες καλύτερα, αλλά βέβαια εδώ, εξαρτάται τι εννοεί κάποιος με τον χαρακτηρισμό «καλύτερα».
Φυσικά, υπηρέτησε ως σύμβουλος, τόσο του προέδρου των ΗΠΑ Ρόναλντ Ρέιγκαν όσο και του δικτάτορα Αουγκούστο Πινοσέτ στη Χιλή, απ’ όπου απέστειλε πολλούς φερέλπιδες Χιλιανούς οικονομολόγους στο Σικάγο, τα λεγόμενα «παιδιά του Σικάγου», ώστε να διαδοθούν ευρύτερα οι απόψεις του. Για τη Μεγάλη Υφεση που ακολούθησε το χρηματιστηριακό Κραχ του 1929 έγραψε ότι «μακριά από το να είναι μια αποτυχία της ελεύθερης αγοράς, η ύφεση ήταν μια τραγική αποτυχία της κυβέρνησης», κάτι που δημιουργεί το ερώτημα για το τι θα έλεγε για την παγκόσμια οικονομική κρίση του 2008 και εντεύθεν.
Για να δημιουργηθεί η κλιματική κρίση και να εμφανίζονται ολοένα και συχνότερα φαινόμενα όπως ο τυφώνας «Μίλτον», κάποιοι άλλοι σαν τον Μίλτον Φρίντμαν έστρωσαν τον δρόμο των ανεξέλεγκτων αγορών που στον βωμό των υπερκερδών τους καταστρέφουν τον κοινωνικό ιστό και το περιβάλλον, καταπατούν δικαιώματα και ελευθερίες και όλα αυτά σε παγκόσμια κλίμακα. Μπροστά σε αυτή τη λαίλαπα του νεοφιλελευθερισμού, ο τυφώνας «Μίλτον» είναι ένα τοπικό, σύντομο επεισόδιο.
*(Ph.D)2, καθηγητής Ιατρικής Φυσικής – Υπολογιστικής Ιατρικής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης
