«Τι να σας πω, εγώ είμαι εναντίον του γάμου…»

Πριν από καμιά δεκαπενταριά χρόνια, αν θυμάμαι καλά, είχε γίνει μια προσπάθεια να βγει στη δημοσιότητα το θέμα του γάμου των ομοφύλων ζευγαριών και ο πολύ προχωρημένος τότε δήμαρχος Τήλου έδωσε τη δυνατότητα σε δύο ζευγάρια, το ένα με δύο κορίτσια και το άλλο με δύο αγόρια, να παντρευτούν στο δημαρχείο. Ενας γάμος, βέβαια, που δεν θα ίσχυε νομικά αλλά ο οποίος θα προκαλούσε μεγάλη δημοσιότητα και έτσι μπορούσε να επισπευστεί και η πραγματοποίησή του ως γεγονός. Ακριβώς όμως για αυτό το γεγονός πήγαν πολλοί δημοσιογράφοι από διάφορα μέσα στην Τήλο για να το καλύψουν. Από τις ειδήσεις του Star Channel εστάλη ένα κορίτσι που, αφού έκανε το ρεπορτάζ με τους πρωταγωνιστές του γεγονότος, γύριζε την Τήλο ρωτώντας τον κόσμο εκεί πώς του φάνηκε αυτό το γεγονός και αν ήταν υπέρ μιας τέτοιας καθιέρωσης. Εφτασε λοιπόν και σε μία γριούλα -φανερά πολύ μεγάλη- και τη ρώτησε -ενώ αυτή η καημένη τηγάνιζε ψαράκια-τη γνώμη της. Η γλυκιά αυτή γριούλα λοιπόν γύρισε, την κοίταξε και κρατώντας το τηγάνι με τα ψάρια στο ένα της χέρι και κάνοντας με το άλλο χέρι μία κίνηση σαν να λες «χαιρέτα μου τον πλάτανο» της είπε «Ναι, ας παντρευτούν κι αυτοί να δουν τη γλύκα». Δεν έκανε την έξυπνη, το είπε πολύ φυσικά και φαινόταν ότι έβγαινε μέσα από εμπειρία ζωής. Από την άλλη η αδελφή του σκηνοθέτη Μιχάλη Κακογιάννη, που ζούσε στο Παρίσι, απάντησε σε μία ρεπόρτερ που την πήρε να τη ρωτήσει τη γνώμη της για το επίμαχο θέμα λέγοντάς της: «Τι να σας πω, εγώ κατ’ αρχήν είμαι εναντίον του γάμου»…

Εβαλα αυτές τις δυο ιστορίες με πρωταγωνίστριες δύο γυναίκες που οικονομικά, κοινωνικά και μορφωτικά βρίσκονταν η πρώτη στο ναδίρ και η άλλη στο ζενίθ. Το τι βλακείες έχω ακούσει τελευταία με το θέμα αυτό ούτε και που λέγεται. Ολοι δε χρησιμοποιούν τον κόσμο για να αποδείξουν πόσο θυμωμένος είναι ο λαός με τέτοια θέματα. Ο κόσμος βέβαια ξέρει πότε, πού και γιατί θα μαλώσει, θα θυμώσει, θα εκραγεί. Αλλά αυτό το θέμα είναι τόσο ξεπερασμένο που μόνο γέλιο μπορεί να προκαλέσει η αντίδραση σ’ αυτό. Ενα θέμα για ένα κομμάτι του λαού που απέχει πολύ από το να είναι πλειονότητα και που στην ουσία δεν ενοχλεί κάποιον, αλλά στην Ελλάδα ισχύει απόλυτα το ανέκδοτο με το γαϊδούρι του γείτονα…

Στην πραγματικότητα απ’ έξω δεχόμαστε πιέσεις γι’ αυτό θα περάσει όπως περάσει ό,τι και να είναι αυτό το νομοσχέδιο. Επειδή όμως ουδέν κακόν αμιγές καλού επί τη ευκαιρία μάθαμε ή απλώς βεβαιωθήκαμε για τον ποιόν διαφόρων και πολιτικών, δημοσιογράφων και άλλων, όπως ας πούμε του «αλήστου μνήμης» πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά -μπρρρ- ή του Θανάση Πλεύρη που μπορεί και να μην κατάλαβε ακόμα πως όλες οι απεγνωσμένες του προσπάθειες τόσο καιρό να μας πείσει πως δεν έχει καμία σχέση ο τρόπος που σκέφτεται, που μιλάει και που ενεργεί με αυτόν του πατέρα του, του οποίου το ποιόν είναι πασίγνωστο, έγιναν στάχτη και μπούρμπερη -και αυτουνού όπως και πολλών άλλων. Βάλτε στο μυαλό σας όλα αυτά τα ονόματα ανθρώπων που μιλάνε και σκέφτονται σαν να ζουν στον προπερασμένο αιώνα και τελικά κρατήστε μόνο το όνομα της Φωτεινής Πιπιλή που βγήκε και μίλησε απλά για τα αυτονόητα…