Αντί για τον παρωχημένο, πολυφορεμένο όρο προτεκτοράτο και την τετριμμένη μπανανία, που θυμίζει τις δημοκρατίες της μπανάνας και τα «Εκατό χρόνια μοναξιάς» του Μάρκες -θυμάστε τη βροχή που έπεφτε αδιάκοπα δέκα συνεχόμενα χρόνια στο Μακόντο και τα ψάρια κολυμπούσαν μέσα στα δωμάτια των σπιτιών τόσο άνετα κι απλά όσο κάποιοι άλλοι κολυμπούν στο χρέος;-, σωστότερο είναι να υιοθετήσουμε τη σύγχρονη «μεταρρυθμιστική» ορολογία «αποικία χρέους».
Φέρνει στον νου εξάλλου τη δική μας Σπιναλόγκα, την τελευταία αποικία λεπρών της Ευρώπης, που λειτούργησε περίπου μισόν αιώνα, από την αρχή του 20ού ώς τη δεκαετία του ‘50.
Σε… ειδυλλιακό περιβάλλον, μια ανάσα από την Ελούντα, όπου παραθέριζε περιβόητος πολιτικός ανήρ, ο οποίος θαύμαζε τον ποιητή Καντάφη εκ Καρχηδόνος, καλούσε όσους διαφωνούσαν μαζί του να κατέβουν από το τρένο και ισχυριζόταν ότι η Ελλάδα ανήκει στους Ελληνες! Οργιώδης φαντασία, μα την αλήθεια.
Δεν ξέρουμε αν είχε πάρει ποτέ το καραβάκι, να περάσει απέναντι στον βράχο με το ενετικό κάστρο του κι εκεί, στα ερείπια του λεπροκομείου, οραματίστηκε ένα καινούργιο αύριο… Ας ελπίσουμε μόνο η δική μας αποικία, των… υγιών απόβλητων αποκλεισμένων, να μην κρατήσει τόσο.
Μισός αιώνας είναι μια ζωή και τι ζωή… Βλέπω την εικόνα, θολή στην αρχή κι ύστερα νέτη, σαν από παλιά ασπρόμαυρα επίκαιρα, με τα σπίτια να χάσκουν χωρίς πόρτες και παράθυρα, χωρίς σκεπή, να «χάσκουν χρεοκοπία» και τις σκιές των πονεμένων να τριγυρνούν μέσα στο κάστρο, αναζητώντας την παλιά ζωή τους.
Οχι, δεν είναι τηλεοπτικό… δακρυγόνο σίριαλ. Δεν έχει ηθοποιούς και σκηνικά, μόνο «σκηνοθέτη» και… σεναριογράφους εκ του εξωτερικού, καθότι διεθνής παραγωγή. Κι όλοι αυτοί οι κομπάρσοι τι γυρεύουν εδώ; Ευτυχώς δεν γίναμε αυτό που φοβόμασταν: τα γκαρσόνια της Ευρώπης…
Τώρα στριμωχνόμαστε σε τούτο το καράβι -ικέτες; μετανάστες; κατεργάρηδες;- και δεν βρίσκεται κανένας να μας πει κατά πού τραβάει. Το μόνο που γνωρίζουμε είναι το όνομά του: «Αποικία χρέους 2015 μ.μ.» (με μνημόνια). Ετσι μπορούμε στο εξής να περιγράφουμε τη γλυκιά μας πατρίδα και να μνημονεύουμε μαζί τούς… αναδόχους της, ξένους και ντόπιους νονούς των μνημονίων.
