«Θέλω να σωθώ, όχι να γλιτώσω από σένα»

Κάθε άνοιξη που έρχεται, με βρίσκει να ψάχνω στη βιβλιοθήκη. Αναζητώ ένα βιβλίο, το ίδιο πάντα: «Οσο κρατάει ένας στεναγμός». Συγγραφέας του είναι η δημοσιογράφος Αν Φιλίπ, με πολλά ταξίδια και εθνογραφικές ταινίες στο ενεργητικό της και συνεργασίες στις εφημερίδες «Λιμπερασιόν» και «Μοντ».

Ομως αυτό το βιβλίο είναι κάτι εντελώς διαφορετικό: ένα τραγικό χρονικό της πορείας προς τον θάνατο του άντρα της, του αγαπημένου, πασίγνωστου ηθοποιού Ζεράρ Φιλίπ, που έφυγε από τη ζωή το 1959, μόλις 37 χρόνων.

Τι με συγκινεί άραγε τόσο σ’ αυτή την ελεγεία θανάτου που η Αν απευθύνει στον Ζεράρ μέσα στην αναταραχή της άνοιξης; Διαβάστε μαζί μου και θα καταλάβετε.

«Οι μήνες, τα χρόνια περνούν, οι εποχές ξανάρχονται. Νά μια καινούργια άνοιξη. Μες στον ασάλευτο αέρα με βρίσκει με ριπές. Μου δίνει και μου ξαναπαίρνει δύναμη κι ελπίδα. Λεπτή ή βαριά, χώνεται ώς το μεδούλι των κοκάλων.

»Η ηρεμία που νόμιζα πως είχα κερδίσει, οι αποφάσεις που πήρα, η πραγματικότητα που παραδέχτηκα, ο πόνος που μαλάκωσα, όλα μου τα ωραία κάστρα δεν είναι πια παρά άμμος.

»Η άνοιξη προκαλεί πόνο. Θα ’θελα να της ζητούσα να με λυπηθεί. Κάθε χρόνο ελπίζω πως θα είμαι έτοιμη να τη ζήσω ή πως θα ’χω ξεχάσει τη γεύση της. Μα δεν προχώρησα λοιπόν μήτε βήμα; Και θα μπορούσα, από τότε που πέθανες, να κουλουριαστώ στο βάθος του κρεβατιού μου, χωρίς να υπάρχει τίποτε χειρότερο;

»Η γλύκα του αέρα με κάνει να ρεμβάζω σ’ αυτό που πέρασε και στο τι θα ήταν αν ήσουν εδώ. Ξέρω πως αυτός ο ρεμβασμός δεν είναι παρά η ανικανότητα να ζήσω το παρόν. Αφήνομαι να παρασυρθώ απ’ αυτό το ρεύμα δίχως να κοιτάζω πολύ μακριά ή πολύ βαθιά. Περιμένω τη στιγμή που θα ξαναβρώ τη δύναμη. Θα έρθει. Ξέρω πως η ζωή ακόμα μ’ ενδιαφέρει με πάθος. Θέλω να σωθώ, όχι να γλιτώσω από σένα».

«Οχι, δεν θέλω τίποτα να ξεχάσω», αναλογίζομαι κάθε άνοιξη κι εγώ. Θέλω να τα κρατήσω όλα μέσα μου, χαρές και λύπες, και προπαντός μεγάλες, οδυνηρές απώλειες αγαπημένων προσώπων όταν συμβαίνουν. Αυτή η τόσο βαθιά πληγωμένη αλλά με απίστευτη εσωτερική δύναμη γυναίκα, με δίδαξε την αγάπη για τη ζωή μέσα από τη συνειδητοποίηση του θανάτου. Διαβάζοντας το βιβλίο της είναι αδύνατο να συγκρατήσω τα δάκρυά μου, αλλά και αδύνατο να μη νιώσω ξανά αυτή την επιθυμία μέσα μου να κάνω καινούργια πράγματα.

Και πριν απ’ όλα, κάθε άνοιξη, να ευχαριστήσω μέσα απ’ την καρδιά μου την υπέροχη Αν Φιλίπ, όπου κι αν βρίσκεται.

* σκηνοθέτης, διευθυντής Film Studies BA, MA New York College, Athens, University of Greenwich, UK