Τρόπαια

Επανήλθε στη δημόσια σφαίρα η συζήτηση για τον χώρο και τη λωρίδα πρασίνου που στεφανώνει τον Λόφο του Στρέφη στο κέντρο της Αθήνας, έναν από τους ελάχιστους τέτοιους χώρους σε μια από τις πιο πυκνοκατοικημένες περιοχές της. Αφορμή αποτέλεσε η πρόταση «υιοθεσίας» του λόφου και η χρηματοδότηση, υπό τύπο δωρεάς, σειράς παρεμβάσεων για τη λειτουργική και αισθητική του «αναβάθμιση».

Η πρόταση κατατέθηκε από ιδιωτική κτηματομεσιτική εταιρεία, ίσως η μεγαλύτερη στη χώρα μας στον συγκεκριμένο κλάδο. Ακολούθησε πλήθος ανακοινώσεων και δημοσιευμάτων με διαμαρτυρίες τόσο για την ουσία του ζητήματος όσο και για τη διαδικασία που ακολουθήθηκε, καθώς δεν υπήρξε η παραμικρή συζήτηση στα αρμόδια όργανα του Δήμου Αθηναίων, δεν προηγήθηκε διαβούλευση στο συμβούλιο της οικείας δημοτικής κοινότητας, ενώ παρακάμφθηκε και το διοικητικό συμβούλιο του σωματείου «Σύμπραξη για την Αθήνα», σε πρόγραμμα του οποίου εντάσσονται οι δράσεις «υιοθεσίας», όπως η συγκεκριμένη.

Κάποια από τα προαναφερθέντα δημοσιεύματα για την είδηση και τις αντιδράσεις που προκάλεσε συνοδεύονται από ποικίλες αεροφωτογραφίες του λόφου. Οι φωτογραφίες αυτές είναι συγκλονιστικές, μιλάνε από μόνες τους. Και έχουν να μας πουν πολλά, αρκεί να έχουμε τη διάθεση και την προπαρασκευή να τα ακούσουμε, καθώς αποτελούν αδιάψευστες εικόνες της υποβάθμισης του αστικού τοπίου της πρωτεύουσας.

Ο λόφος εμφανίζεται περικυκλωμένος σε όλη του την περίμετρο από εξαώροφες και επταώροφες πολυκατοικίες που δημιουργούν ένα ιδιότυπο τείχος γύρω του, ένα φράγμα που αποκόπτει το βλέμμα του περιπατητή από τη θέαση του τόσο περιζήτητου πρασίνου. Το φυσικό τοπίο μοιάζει ξένο, μια πράσινη «μουντζούρα» αταίριαστη με το γκρίζο των κτιρίων που την περιβάλλουν.

Ταυτόχρονα, τα ακαλαίσθητα αυτά κτίρια φαντάζουν ως συνεχής και μόνιμη απειλή: στέκουν ετοιμοπόλεμα, σαν να περιμένουν το σύνθημα για να εφορμήσουν, να προχωρήσουν, να επεκταθούν ακόμα περισσότερο. Το γκρίζο τσιμέντο τους να απλωθεί, να καλύψει, να καταχώσει, να πνίξει τα πάντα. Να ισοπεδώσει την πανέμορφη γεωμορφολογία του λόφου, να σαρώσει τα δέντρα και τα φυτά που συγκρατούν το χώμα και ομορφαίνουν τις πλαγιές και τα πρανή του, να φτάσει μέχρι την κορφή, να την κατακτήσει ως τρόπαιο.

Κάθε κοινωνία και οι στοχεύσεις της, κάθε εποχή και τα τρόπαιά της. Τα δικά μας φαίνεται πως είναι η τσιμεντοποίηση των πάντων. Ούτε ένα φυτό να εξέχει, ούτε ένα σπουργίτι να μπορεί να βρει ένα κλαρί αντί για κάγκελο μπαλκονιού.

Βέβαια, με πρόσχημα την προσβασιμότητα τσιμεντώθηκε ο περίγυρος του Παρθενώνα στον Λόφο της Ακρόπολης. Στον Λόφο του Στρέφη θα κολλήσουμε τώρα;

*(Ph.D.)², αναπληρωτής καθηγητής Ιατρικής Φυσικής-Υπολογιστικής Ιατρικής του Δημοκρίτειου Πανεπιστήμιου Θράκης