Τα Χριστούγεννα είναι μια γιορτή γεμάτη λαμπιόνια, φωτάκια, στολισμένα δέντρα, γλυκά, γαλοπούλες και άλλα πολλά εορταστικά. Βασικά όμως είναι μια θρησκευτική, χριστιανική εορτή, στην οποία εορτάζεται η γέννηση του Χριστού.
Μπορεί να πιστεύεις και να μην πιστεύεις, να είσαι μουσουλμάνος, βουδιστής, σιντοϊστής, πολυθεϊστής ή μπορεί να είσαι και εντελώς άθεος και να σου αρέσει να ζεις όλη αυτή τη φαντασμαγορική, πολύχρωμη, φωτεινή εορτή, αλλά Χριστούγεννα τη λένε αυτή τη γιορτή. Γι’ αυτό και στην Αμερική, όπου χτυπάει η καρδιά του καπιταλισμού, έχουν φροντίσει να συμπεριλαμβάνουν σε αυτούς που γιορτάζουν όχι μόνο τους χριστιανούς αλλά και τους υπόλοιπους –μια και στις ΗΠΑ υπάρχει ανεξιθρησκία. Δίπλα, λοιπόν, στο «MERRY CHRISTMAS» υπάρχει και το «SEASON GREETINGS».
Στην Ελλάδα, βέβαια, δεν υπάρχει ανεξιθρησκία, η πλειονότητα του κόσμου είναι χριστιανοί ορθόδοξοι και γενικώς η ανατολική χριστιανική Εκκλησία εορτάζει πιο έντονα αν θέλετε το Πάσχα αντί τα Χριστούγεννα, σε αντίθεση με τη δυτική. Ο τρόπος, δε, που εορτάζονται στην Ελλάδα τα Χριστούγεννα είναι πιο κοντά στον δυτικό τρόπο έτσι όπως μάθαμε από τους Βαυαρούς και μετά, συν τις ταινίες του Χόλιγουντ, τις διαφημίσεις αναψυκτικών κ.λπ. κ.λπ., και αρέσει ή όχι σε κάποιον, έχει γίνει πλέον κομμάτι της παράδοσης, γιατί αυτό θα πει παράδοση.
Ως εδώ καλά. Αυτό που μου φαίνεται έως και γελοίο είναι μια καινούργια τάση να δηλώνει κάποιος άθεος όχι γιατί έχει άποψη πάνω σε αυτό αλλά γιατί είναι της μόδας. Και επειδή η μόδα το επιβάλλει και επειδή σε κάτι τέτοια ο Ελληνας γίνεται γενίτσαρος, δεν σέβεται ότι κάποιος άλλος μπορεί να πιστεύει και να θεωρεί τα Χριστούγεννα θρησκευτική εορτή, όπως και το Πάσχα, αλλά αρχίζει να τον κοροϊδεύει φτάνοντας και σε ακρότητες, όπου φαίνεται καθαρά ότι και η λεγόμενη αθεΐα του δεν βασίζεται στη σκέψη αλλά στη μόδα. Ετσι, ακούω ανθρώπους να λένε «ΕΥΧΕΣ ΕΠΟΧΗΣ», μεταφράζοντας προφανώς το «SEASON GREETINGS», και όχι Καλά Χριστούγεννα, όπως λένε τέτοιες μέρες ακόμα και άνθρωποι που δεν είναι χριστιανοί.
Οι συγκεκριμένοι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν ότι απλώς γίνονται ρεζίλι με κάτι τέτοια, γιατί αυτός που δεν πιστεύει, όπως απαιτεί να σέβονται το ότι δεν πιστεύει, έτσι πρέπει να σέβεται αυτούς που πιστεύουν. Και αυτό μου θυμίζει μια καταπληκτική γελοιογραφία από ένα αμερικανικό περιοδικό, όπου ένας νεαρός λέει σε έναν άλλο νεαρό σε κάποιο αμερικανικό σχολείο: «Πώς θα ήθελα να επιτρέπεται η προσευχή στο σχολείο…» και ο άλλος τού απαντά: «Νόμιζα πως ήσουν άθεος», για να του ανταπαντήσει ο πρώτος: «Δεν υπάρχουν άθεοι στους τελικούς διαγωνισμούς»… Σκεφτείτε το και ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ.
