Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Σαν στοιχειό στο κάστρο

Γυναικείο Κεφάλι και χέρι που βγαίνει από τη θάλασσα, 1964. Γουναρόπουλος Γιώργος 

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Σαν στοιχειό στο κάστρο

  • A-
  • A+

Ο άνεμος περνούσε μέσα από τις πολεμίστρες του παλιού κάστρου στην άκρη του λιμανιού. Εκανε ζέστη, ο ήλιος δεν αντεχόταν και έψαχνε σκιές για να προστατευτεί.

Είχε ελάχιστο χρόνο, ήθελε να προλάβει να το δει ολόκληρο. Μικρό «δώρο» ήταν αυτή η σύντομη εκδρομή στο νησί, προσπαθούσε να το εκμεταλλευτεί όσο γινόταν περισσότερο.

Η ιστορία του κάστρου μεγάλη, παλιά: Τούρκοι, Ενετοί, πολιορκίες, φυλακίσεις, επαναστάσεις και εξεγέρσεις, που άλλοτε πέτυχαν και άλλοτε πνίγηκαν στο αίμα. Εμπόριο με τόπους ξένους και τόσα άλλα, καταγραμμένα στις ενημερωτικές πινακίδες, αλλά πέρα και πάνω από όλα στους ογκόλιθους που το έχτισαν, το κράτησαν όρθιο στις επιθέσεις, προστάτεψαν τους υπερασπιστές του αλλά και «έκρυψαν» τις κραυγές των απεγνωσμένων, όσων βασανίστηκαν στα κελιά του. «Λες να πάτησε εδώ κι ο Καπετάν Μιχάλης;» αναρωτήθηκε.

Διάβαζε τις πληροφορίες και προσπαθούσε να τις κάνει εικόνες. Ανέβηκε στο πάνω μέρος του κάστρου και περπάτησε στις γκουαρδιόλες και τα παραπέτα. Δυστυχώς, χωρίς καπέλο… Κι έτσι κουράστηκε γρήγορα, ζαλίστηκε.

Βρήκε μια σκεπαστή πολεμίστρα και κάθισε να δροσιστεί. Μέσα από το τοξωτό «παράθυρο» άφησε τον άνεμο να της ψιθυρίσει και κοίταζε τη θάλασσα που άφριζε στα ανοιχτά, μακριά από το λιμάνι πίσω της, όπου ψαροκάικα και ιστιοφόρα είχαν βρει ασφαλές καταφύγιο.

Δεν ήθελε να φύγει, δεν ήθελε να επιστρέψει, ούτε στο σπίτι ούτε στη δουλειά ούτε σε όσα άφησε πίσω για τόσο λίγο. Ηξερε πως δεν γινόταν, αλλά ήθελε να μείνει εκεί. Να μπαίνει κάθε μέρα στο κάστρο, να βλέπει τη θάλασσα να αλλάζει χρώματα, να αγριεύει και να καλμάρει και να μη μιλάει.

Αν γινόταν θα ήθελε και να μη σκέφτεται -ώσπου όσα ξέρει και όσα νιώθει και όσα συμβαίνουν ή δεν συμβαίνουν, κι ας το χρειάζεται τόσο, να χωνευτούν, να τακτοποιηθούν, ίσως και να λυθούν. Με όλες τις εκδοχές της έννοιας της λύσης: της αποκατάστασης, της απαλλαγής, της διευθέτησης, της έκβασης.

Οι μυρωδιές της θάλασσας είχαν μια αγνότητα, μια καθαρότητα, και αυτό της άρεσε. Μαζί με το χρώμα της, που πότε ήταν ανοιχτό, σχεδόν λευκό, πότε πρασινωπό και πότε βαθύ κυανό.

Τα στεγνά από την κόπωση της δουλειάς μάτια της είχαν αρχίσει να ηρεμούν, η υγρασία τους είχε αρχίσει να αποκαθίσταται, σε λίγο νόμιζε ότι θα αλλάξουν χρώμα. Από το καστανό τους θα έφευγε το κίτρινο, το κόκκινο και θα έμενε το γαλάζιο, σαν αυτό που έχουν πολλά μωρά όταν γεννιούνται. Κι ας αλλάζει μετά, και ας ακολουθεί την προδιαγεγραμμένη από το γενετικό τους υλικό μοίρα, καστανό, μαύρο, κάποιο άλλο. Μπορεί να δάκρυσε και λίγο, αλλά δεν ήταν σίγουρη.

Δίπλα της πέρασαν τρεις νεαροί Αμερικανοί τουρίστες. Μιλούσαν φωναχτά και έβγαζαν σέλφι. Μιλούσαν για το πόσο όμορφο ήταν το κάστρο και πόσο ενδιαφέρουσα τους φάνηκε η ιστορία του νησιού. Δεν της έδωσαν σημασία, δεν της ζήτησαν να απομακρυνθεί για να φωτογραφηθούν.

«Ισως με απορρόφησε το τοπίο και δεν φαίνομαι» σκέφτηκε. Για μια στιγμή η ιδέα τής φάνηκε διασκεδαστική, οπωσδήποτε ενδιαφέρουσα. Μπορεί η ευχή της να πραγματοποιήθηκε, να μπορούσε να μείνει έτσι για πάντα εκεί. Στοιχειό που περιπλανιέται στους διαδρόμους του κάστρου.

Τότε ήταν που χτύπησε το τηλέφωνό της. «Πού είσαι; Πρέπει να ετοιμαστούμε να φύγουμε. Μας περιμένουν για το φαγητό».

Απάντησε ότι θα ήταν πίσω σε μισή ώρα το πολύ. Χαιρέτησε τη θάλασσα και τράβηξε κι εκείνη μερικές φωτογραφίες. Τη θάλασσα όπως φαίνεται μέσα από τις πολεμίστρες και τα παλιά ανασκαμμένα αρσενάλια.

Και πήρε τον δρόμο για το δωμάτιο. Εξω από τον Κούλε, ένα ηλικιωμένο ζευγάρι ψάρευε με πετονιά και δόλωμα λευκό ψωμί ξαναζυμωμένο σε μικρές μπάλες. Γελούσαν, έμοιαζαν ευτυχισμένοι, είχαν στα χέρια τους από ένα ποτηράκι τσικουδιά.

«Αντε, και του χρόνου» είπε η γυναίκα. «Να είμαστε καλά, γυναίκα», της απάντησε ο άντρας. «Καλή ψαριά».

Καλό καλοκαίρι, ευχήθηκε σιωπηρά κι εκείνη και γύρισε βιαστικά στο ξενοδοχείο.

ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Αταξία τον Αύγουστο
Οι μέρες μετά τις διακοπές κυλούσαν αργά, σαν να μην κυλούσαν καθόλου. Δουλειές και υποχρεώσεις υπήρχαν, αρκετές για να τρώνε τις ώρες της ημέρας, για να μην προλάβεις να καθίσεις μισή ώρα το πρωί να πιεις...
Αταξία τον Αύγουστο
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Κιτρινισμένες φωτογραφίες διακοπών
Πήρε τη φωτογραφία στα χέρια της και την κοίταξε. Δεν θυμόταν σίγουρα. Ηταν πάντως αρκετά παλιά, μετά το Λύκειο, στα πρώτα φοιτητικά χρόνια; Μάλλον στο εξοχικό. Τα μαλλιά της ήταν μακριά - πιο μακριά από ό,τι...
Κιτρινισμένες φωτογραφίες διακοπών
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Τρεις πράσινοι παπαγάλοι
Μια φορά κι έναν καιρό ένα κορίτσι -εντάξει, κάπως μεγαλύτερο- έφυγε για διακοπές. Κουρασμένο, απογοητευμένο, φορτωμένο με δύο -μπορεί και περισσότερες- έγνοιες και με έναν και μοναδικό στόχο: για λίγες...
Τρεις πράσινοι παπαγάλοι
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ξένοιαστες μέρες
Φορούσε ρούχα σοβαρά: μαύρο παντελόνι, μαύρη μπλούζα, ένα κολιέ, μικρά σκουλαρίκια, λίγο μακιγιάζ και είχε κρεμασμένη από τον ώμο της μια «επαγγελματική» τσάντα. Από αυτές που τα περιέχουν όλα: τηλέφωνο, έναν...
Ξένοιαστες μέρες
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Μια Τετάρτη
​Ο ήλιος δεν είχε πέσει ακόμη, έκανε ζέστη και τα τζιτζίκια, με πάθος ζηλωτή, τραγουδούσαν τις χαρές του καλοκαιριού. Σε βαθμό που κάθε σκέψη διαλυόταν και το επαναλαμβανόμενο ρυθμικό τζι-τζι-τζι-τζι-τζι...
Μια Τετάρτη
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Επιφάνεια εργασίας
Το εκτυφλωτικό ελληνικό φως τρυπούσε μέσα από τα γεμάτα τρυφερότητα ροζ και λευκά λουλούδια της μπουκαμβίλιας που σκέπαζε τη μικρή κυκλαδίτικη πλατεία. Ο κόσμος ήταν λίγος ακόμη, πρωί. Η υπάλληλος του...
Επιφάνεια εργασίας

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας