Κάποιες φορές στην Ιστορία των εθνών, έρχεται η στιγμή μεγάλης, ουσιώδους και βαθυστόχαστης περισυλλογής και δραστικών αποφάσεων, ή τουλάχιστον θα έπρεπε να συμβαίνει αυτό. Oι αριθμοί είναι άκρως αποκαλυπτικoί.
Πεντακόσιες χιλιάδες συνάνθρωποί μας ξεσπιτώθηκαν την τελευταία επταετία και εγκατέλειψαν τον τόπο μας για άλλα μέρη – μια μεγάλη μερίδα από αυτούς προικισμένη με αξιόλογα επιστημονικά προσόντα.
Κι αυτό, γιατί η πατρίδα τους δεν είχε κι ούτε φρόντισε ποτέ να φτιάξει τις κατάλληλες υποδομές για να τους αξιοποιήσει καλύτερα προς όφελος όλων. Κι ακόμα, δεν είχε ούτε την απαιτούμενη βούληση, τις γνώσεις, τα σχέδια και μάλλον ούτε τις προϋποθέσεις για κάτι τέτοιο.
Πρέπει να ήμασταν όμως προετοιμασμένοι για κάτι τέτοιο. Ευτυχώς είχαμε κάποιους αθόρυβους ποιητές και υποψιασμένους στιχουργούς που μας τα είπαν νωρίτερα. Ο Νίκος Γκάτσος μάς είχε προειδοποιήσει για όλα αυτά. Η γύφτισσα μαϊμού ξεπουλάει τα παιδιά της στα παζάρια του κόσμου και μάλιστα χωρίς ίχνος λύπης!
Αν δούμε τα πράγματα κάπως αποστασιοποιημένα, ίσως αυτή η γενιά να είναι περισσότερο τυχερή από άλλες, αφού θα σταδιοδρομήσει κάπου αλλού, έστω μακριά από τα πάτρια εδάφη. Θα βιώσει την αξιοκρατία στους χώρους εργασίας, θα κερδίσει κατά πάσα πιθανότητα κάποια χρήματα, θα συγκεντρώσει αξιόλογες εμπειρίες, θα φτιάξει οικογένεια και στο τέλος θα αποφασίσει ανεπηρέαστη για το μέλλον της.
Κάποιοι θα μείνουν μόνιμα εκεί, μερικοί άλλοι θα πάρουν την απόφαση να επιστρέψουν. Η ιστορία, όμως, δείχνει δυστυχώς ότι οσάκις μετανάστες επέστρεψαν, οι περισσότεροι δεν μπόρεσαν να προσαρμοστούν και γύρισαν πάλι πίσω στην καινούργια τους πατρίδα. Διαφορετικός τρόπος ζωής, έντονη γραφειοκρατία, αξεπέραστα κοινωνικά και οικογενειακά προβλήματα τους έδιωξαν για άλλη μια φορά.
Για τούτη την καινούργια γενιά των ξενιτεμένων μας, το πρώτο μεταναστευτικό κύμα του 21ου αιώνα, τι θα ισχύσει άραγε; Αναμφίβολα κάποιοι θα γυρίσουν κάποτε πίσω και θα κάνουν καινούργια προσπάθεια προσαρμογής στην πατρίδα τους η οποία θα έχει αλλάξει, ενώ σίγουρα κάποιοι άλλοι θα ξαναφύγουν οριστικά πια! Το μεγάλο πρόβλημα και στοίχημα όμως είναι τι θα κερδίσει η χώρα μας από αυτά τα μυαλά που θα επιστρέψουν.
Θα τους εκμεταλλευτεί με την καλή έννοια του όρου προς το κοινό όφελος ή θα τους καταπιεί η ίδια νοοτροπία που δέρνει δεκαετίες τώρα τη σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα και θα εξαφανίσει ό,τι καινούργιο προσπαθήσουν να μας περάσουν με την πείρα και τις γνώσεις τους;
Θα μπορέσουν αυτοί οι επαναπατρισθέντες, όταν γυρίσουν, να αλλάξουν κάτι από αυτή τη χώρα, ή η τελευταία θα σέρνεται εσαεί όπως είναι; Γιατί η τελευταία κρίση ενδυνάμωσε την ιδέα και παραδοχή της αποτυχίας ενός ολόκληρου συστήματος, το οποίο ευθύνεται για τη σημερινή κατάντια της νεοελληνικής κοινωνίας!
