Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Παραγουάη: μια εκπολιτιστική γενοκτονία

Η Μάχη του Tuyutí (Μάιος 1866)- Cándido Lopez

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Παραγουάη: μια εκπολιτιστική γενοκτονία

  • A-
  • A+

Διαβάζοντας κανείς τις κυβερνητικές εφημερίδες αποκομίζει το συμπέρασμα πως στη χώρα μας έγινε ξαφνικά ένα θαύμα. Ολα μπήκαν σε μια τάξη σε χρόνο μηδέν, έχουμε πια ένα συγκροτημένο και στιβαρό κυβερνητικό σχήμα, πλουραλιστικό -από ακραίο ΠΑΣΟΚ μέχρι Ακροδεξιά- και με άφθονα ντοκτορά από καλά ξένα πανεπιστήμια.

Οι αγραβάτωτοι του ΣΥΡΙΖΑ, τώρα πια θεατές της κυβέρνησης, μπορούν να αρκεστούν σε μερικά κακεντρεχή σχόλια. Π.χ. για το γκλαμουράτο κιτς της ορκωμοσίας, το «life style» των κυριών κ.λπ. Γιατί ως αντιπολίτευση θα τα βρουν σκούρα. Θα δουν τη δική τους πολιτική να εφαρμόζεται, με άμεσο και ωμό τρόπο, με νόμο και τάξη. Δηλαδή καταστολή. Και θα περιοριστούν στην επιφάνεια, όχι στην ουσία. Αν κάνουν κριτική επί της ουσίας, θα είναι σαν να κάνουν αντιπολίτευση στο πρόγραμμά τους.

Μας αρέσει, δεν μας αρέσει, ο παγκόσμιος νεοφιλελευθερισμός και η πραγματική παγκόσμια διακυβέρνηση εκφράζονται στην Ελλάδα από το δίπολο πολιτικό σύστημα Ν.Δ.-ΣΥΡΙΖΑ. Στον ορατό ορίζοντα αυτά τα δύο κόμματα θα εναλλάσσονται στην εξουσία. Και αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ το έχει καταλάβει καλά. Ποια Αριστερά και κουραφέξαλα. Με όλα τα αζιμούθια, ρότα για την ανασυγκρότηση του εναλλακτικού πόλου της Ν.Δ. Και με στόχο την επιδίωξη νέας κυβερνητικής τετραετίας.

Για όσους επιμένουν να είναι ακόμα αριστεροί, σήμερα πια άστεγοι και πλάνητες, όταν ακούν όλες τις βαρύγδουπες προγραμματικές δηλώσεις της νέας κυβέρνησης περί «ανάπτυξης» ή «επενδύσεων», διαπιστώνουν έναν ακόμα μύθο για λαϊκή κατανάλωση. Ενα ακόμα παραμύθι για ένα κοινό που δεν καταλαβαίνει από πολιτική, αλλά γοητεύεται από το τηλεοπτικό της θέαμα.

Και το ερώτημα που μπαίνει είναι: Πού και πότε μια μικρή χώρα μπόρεσε να αναπτυχθεί μόνη της, διέθεσε τον πλούτο της για το καλό του λαού και κατόρθωσε να επιζήσει; Ή να θέσουμε το ερώτημα διαφορετικά: Πότε οι άρχοντες του πλανήτη άφησαν μια χώρα να αναπτυχθεί και να υπηρετεί τα δικά της συμφέροντα και όχι αυτά των ιμπεριαλιστών; Και εδώ η Ιστορία μάς δίνει πολλά παραδείγματα.

Βέβαια αυτά δεν τα μαθαίνουμε στα σχολειά. Κατά κανόνα τα επίσημα εγχειρίδια της Ιστορίας δικαιώνουν το σημερινό καθεστώς. Γι’ αυτό αποσιωπούν ή διαστρεβλώνουν ιστορικά γεγονότα, έτσι που η Ιστορία να δικαιώνει το παρόν.

Ας ανατρέξουμε λοιπόν λιγάκι στο παρελθόν. Να ανασύρουμε από τη λήθη την ιστορία της Παραγουάης που είναι λίαν διδακτική. Στον επαναστατικό 19ο αιώνα, που πολλές χώρες, με το όπλο στο χέρι, απέκτησαν την ελευθερία τους, συγκαταλέγεται και η Παραγουάη. Από το 1814 είναι μια ελεύθερη χώρα, που επέλεξε μια διαφορετική πολιτική, αντίθετη των υπόλοιπων χωρών της Λατινικής Αμερικής.

Πριν από τη σημερινή παγκοσμιοποίηση υπήρχε και μιαν άλλη. Αυτή του βρετανικού ιμπεριαλισμού, που ήταν η πρώτη παγκόσμια δύναμη. Ολες οι χώρες της Λατινικής Αμερικής είχαν υποταχθεί στο δόγμα «της ελεύθερης αγοράς». Αυτό σήμαινε πως όλος ο πλούτος της χώρας θα πήγαινε στην Αγγλία και σε αντάλλαγμα η χώρα θα γινόταν μια αγορά για τα βρετανικά προϊόντα. Οποια προσπάθεια εκβιομηχάνισης της χώρας απαγορευόταν διά ροπάλου.

Η Παραγουάη έκλεισε τα σύνορά της στον ιμπεριαλισμό. Δήμευσε τις μεγάλες περιουσίες και μοίρασε τη γη στους αγρότες. Η μεταρρύθμιση αυτή είναι αντίστοιχη με τις πιο προχωρημένες αγροτικές μεταρρυθμίσεις του 20ού αιώνα.

Μέσα σε είκοσι χρόνια η χώρα αναπτύχθηκε βιομηχανικά, απέκτησε ένα πλήρες σιδηροδρομικό δίκτυο, βαριά βιομηχανία, ναυπηγεία και ανέπτυξε τεχνολογία. Καταπολεμήθηκε ο αναλφαβητισμός, γενικεύτηκε η δωρεάν παιδεία σε όλες τις βαθμίδες. Η σπουδάζουσα ελίτ μπορούσε να φοιτήσει στα καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου.

Οσοι είχαν επισκεφθεί την Ασουνσιόν, την πρωτεύουσα της χώρας, είχαν εντυπωσιαστεί από την έλλειψη φτώχειας, την καθαριότητα, την ευημερία και το άψογο της λειτουργίας των δημόσιων υπηρεσιών. Σε πλήρη αντίθεση με την υπόλοιπη ήπειρο.

Η Αγγλία, όπως ήταν φυσικό, δεν ενθουσιάστηκε με αυτή την εξέλιξη και οργανώνει και χρηματοδοτεί έναν πόλεμο δι’ αντιπροσώπων. Η Αργεντινή, η Βραζιλία και η Ουρουγουάη δημιουργούν μια τριπλή συμμαχία.

Η Τράπεζα του Λονδίνου, οι Baring Brothers και ο Ρότσιλντ τούς δίνουν απεριόριστη οικονομική βοήθεια και σύγχρονο εξοπλισμό. Εξι χρόνια κράτησε η ηρωική αντίσταση της Παραγουάης. Συμμετείχαν γυναίκες και παιδιά που φόραγαν ψεύτικες γενειάδες. Και η τριπλή συμμαχία κερδίζει τον πόλεμο με γενοκτονία.

Το 60% του πληθυσμού της χώρας εξολοθρεύτηκε. Και οι εννιά στους δέκα άντρες σκοτώθηκαν. Και αυτοί που επέζησαν πέθαναν από πείνα. Η παραγωγή είχε καταστραφεί από τον πόλεμο. Ολες οι υποδομές της καταστράφηκαν και όλη η Παραγουάη έγινε κρανίου τόπος.

Και έτσι μπαίνει η Παραγουάη στην «ελεύθερη αγορά» και εντάσσεται στον «πολιτισμένο κόσμο του ιμπεριαλισμού». Από το 1871 που τέλειωσε ο πόλεμος, η Παραγουάη μέχρι σήμερα δεν έχει ορθοποδήσει.

ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟΥ
Πολιτικοί παντός κόμματος
Τα κομματικά στελέχη έχουν κάποια ιδεολογία; Εχουν κάποιες αρχές; Πιστεύουν σε κάποιο Θεό; Και αν αυτό συμβαίνει, πώς εξηγείται αυτό το μεταναστευτικό ρεύμα από την Αριστερά προς τη Δεξιά;
Πολιτικοί παντός κόμματος
ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟΥ
Κυρίαρχος ή κυριαρχούμενος λαός;
Σε όλα τα δημοκρατικά Συντάγματα του κόσμου, εδώ και περίπου δυόμισι αιώνες, αναγράφεται ρητά: «Ολες οι εξουσίες εκπηγάζουν από τον λαό». Και αυτό έχει περάσει στην τρέχουσα ρητορική των κομμάτων που μιλούν...
Κυρίαρχος ή κυριαρχούμενος λαός;
ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟΥ
Η φτώχεια των πολλών, πλούτος των ολίγων
Μετά την κατάρρευση του υπαρκτού κομμουνισμού και την προσχώρηση της σοσιαλδημοκρατίας στη δεξιά πολιτική, μπήκε το ερώτημα αν πραγματικά υπάρχει διαφορά μεταξύ Αριστεράς και Δεξιάς. Και αυτό το επιχείρημα...
Η φτώχεια των πολλών, πλούτος των ολίγων
ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟΥ
Αριστερός καραμανλισμός;
Σε όλα τα παιχνίδια υπάρχουν κανόνες. Θεωρητικά, κάθε παίκτης ξέρει τους νόμους του παιχνιδιού και αυτό του δίνει μια ισότητα. Μπορεί να κερδίσει ή να χάσει, όσο και οι άλλοι συμπαίκτες του. Εκτός αν υπάρχει...
Αριστερός καραμανλισμός;
ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟΥ
Ν.Δ.: από την Kεντροδεξιά στην Aκροδεξιά
Οι εκλογές γίνονται σε κλίμα μελαγχολίας και θα έλεγα αδιαφορίας. Το ποσοστό των αναποφάσιστων παραμένει το πρώτο κόμμα και ίσως και πάλι η αποχή να βγει η πραγματική θριαμβεύτρια των εκλογών. Εντούτοις αυτές...
Ν.Δ.: από την Kεντροδεξιά στην Aκροδεξιά
ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟΥ
(Νεο)Δημοκρατικός συγκεντρωτισμός
Ποιος το περίμενε ποτέ από ένα κόμμα, εν προκειμένω τη Ν.Δ. πως σε ένα πράγμα θα ήταν απολύτως συνεπές: στον αντικομμουνισμό. Ως κυβέρνηση όμως αξιοποιεί την εμπειρία των μπολσεβίκων ως προς το κυβερνητικό...
(Νεο)Δημοκρατικός συγκεντρωτισμός

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας