Χύμα ρύζι

ΘΕΡΙΖΕΙ Η ΠΑΝΔΗΜΙΑ. Οι μεταλλάξεις του κορονοϊού έφθασαν αισίως στο δέκατο πέμπτο γράμμα της αλφαβήτου. Οι μονάδες εντατικής θεραπείας εκτείνονται αναπόφευκτα και στους διαδρόμους των νοσοκομείων, όπου οι βαρύτερα νοσούντες διασωληνώνονται τσάτρα πάτρα σε ράντζα. Οι νέες μολύνσεις πλησιάζουν καθημερινά τις δέκα χιλιάδες, το ΕΣΥ εκπέμπει SOS και, παρότι γιατροί και νοσηλευτές υπερβάλλουν νυχθημερόν εαυτούς, χάνονται εκατό συμπολίτες μας κάθε εισοσιτετράωρο. Για την κυβέρνηση των α(χ)ρίστων, ωστόσο, «τα πάντα βαίνουν καλώς».

ΚΑΚΟΣ ΧΕΙΜΩΝΑΣ τρίζει ήδη τα δόντια του, οι τιμές των καυσίμων καλπάζουν σε δυσθεώρητα ύψη, τα είδη πρώτης ανάγκης γίνονται απλησίαστα, οι καχεκτικοί μισθοί και οι συντάξεις αδυνατούν να τα εξασφαλίσουν, αλλά το εθνοσωτήριο γκοβέρνο θεωρεί τη συμφορά παροδική και την ξορκίζει με ευχολόγια-ευφημισμούς. Κι ενώ κανονικά θα ’πρεπε να τραβάμε τα μαλλιά μας, η μη εξαιρετέα επιστολογράφος μας Μαρία Λιώτη, «τρισεμβολιασμένη η καημένη» όπως η ίδια δηλώνει, χτυπάει εκτάκτως με την καυστική πένα της, κάνοντας το χειλάκι μας να σκάσει χαμόγελο. Ιδού το νέο επίκαιρο πόνημά της:

ΑΠ-ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ Ο Κόβιντ μεταλλάσσεται κι ονόματα αλλάζει/ οι ασθενείς πληθαίνουνε και το ΕΣΥ βουλιάζει/ ανατιμήσεις γίνονται σ’ όλα τ’ αναγκαία/ θέρμανσης, ρεύματος τιμές, αυξάνονται ραγδαία.// Κι ενώ οι γιατροί τα χέρια τους τα σήκωσαν ψηλά/ απ’ το Μαξίμου ακούγεται πως «όλα πάν’ καλά»./ Μας ρήμαξαν οι πυρκαγιές, πλημμύρες και σεισμοί/ απ’ άκρου εις άκρον αντηχούν θυμάτων στεναγμοί.// Μισθοί, συντάξεις δεν αρκούν δαπάνες να καλύψουν/ κι απ’ το τραπέζι του Ρωμιού τα πιο πολλά θα λείψουν./ Την πείνα του θα ξεγελά με ρύζι χύμα και χυλό/ το κρέας θα ’ναι όνειρο τρελό κι απατηλό.// Οι οφειλές στεγαστικών αυξάνονται και λήγουν/ νοικοκυραίοι άστεγοι στο δρόμο καταλήγουν./

Η ΑΝΕΡΓΙΑ γίνεται τρομακτική και πάλι/ και των ανέργων αδειανό θα μείνει το τσουκάλι.// Κάποιοι εις τα συσσίτια θα τρέχουν να πορεύονται/ και άλλοι μες στον ύπνο τους καρβέλια θα ονειρεύονται./ Την ανηφόρα πήρανε οι δόσεις και τα χρέη/ και πλέον δεν θα είμαστε «ως Ελληνες ωραίοι».// Ενώ αυτά τα δύσκολα στη χώρα μας συμβαίνουν,/ ο Αδωνις αναφωνεί «καλώς τα πάντα βαίνουν»./ Η ανάπτυξη στη χώρα μας έχει ρυθμό ταχύ/ γι’ αυτό πρέπει οι Ελληνες να κάνουν μιαν ευχή:// Να κυβερνάει η Νου Δου τον τόπο μας για χρόνια/ γιατί τα άλλα κόμματα θα φέρουνε μνημόνια./ Μιλάει με πειστικότητα πολλή και με τα σχόλια/ ότι για τα μνημόνια δε φτιάχνονται εμβόλια.