ΕΠΕΛΑΣΗ ΝΕΩΝ ΜΕΤΡΩΝ τιτλοφορεί το σατιρικό της στιχούργημα η επιστολογράφος μας Μαρία Λιώτη, που σχολιάζει καυστικά και ακούραστα την ισχύουσα έως χθες δέσμη περιορισμών. Απολαύστε: Η πολιτεία έκρουσε της πανδημίας κώδωνα/ και νέα μέτρα έλαβε, όχι πολύ επώδυνα./ Απ’ την τβί επίσημα τα μέτρα μεταδόθηκαν/ και για την τήρηση αυτών οι οδηγίες δόθηκαν.// Η μάσκα γενικεύθηκε ως προστατευτική/ ως του ιού διώκτρια και ιαματική./ Πως το εμβόλιο αυτή το υποκαθιστά/ αμόλυντους και ασφαλείς τους πάντες καθιστά.// Μετά το μεσονύκτιο να μην κυκλοφορείτε/ απ’ τον ιό που ξενυχτά μπορεί να μολυνθείτε./ Γλεντζέδες και νυχτόβιοι, κορίτσια και αγόρια,/ κοιμηθείτε με τις κότες και ξυπνήστε με κοκόρια.// Μην μπείτε όσοι εργάζεστε εις τα λεωφορεία/ το πρόστιμο γλιτώνετε με την πεζοπορία/ που κάνει υγιή τον νουν, το σώμα δυναμώνει/ και δεν τολμά τ’ αφεντικό μαζί σας να θυμώνει.//
ΒΑΛΕΤΕ ΠΛΑΤΗ άπαντες τη χώρα να βοηθήσετε/ λόγω ελλείψεως κλινών δεν πρέπει να νοσήσετε./ Φροντίστε όλοι εφεξής ν’ αυτοπροστατευθείτε/ γιατί δεν επαρκούν οι ΜΕΘ για να σωληνωθείτε.// Με ξόρκια διώξτε το κακό, συμβουλευτείτε τ’ άστρα/ καλού-κακού πηγαίνετε σε κάποια ξεματιάστρα./ Προμηθευτείτε φυλαχτά, κρεμάστε χαϊμαλιά/ κι ακούστε μετά προσοχής δηλώσεις Χαρδαλιά.// Η πολιτεία το ΕΣΥ θέλει να αναβαθμίσει/ δεν έχει όμως κονδύλια γιατρούς να διορίσει./ Οι «τυχεροί» που εργάζονται σε υγείας καταστήματα/ αμείβονται απ’ τον λαό με τα χειροκροτήματα.// Του Κόβιντ την εξόντωση βοηθήστε να επισπεύσουμε/ και τότε θριαμβευτικά προς εκλογάς θα σπεύσουμε.
ΩΣΠΟΥ ΝΑ ΦΤΑΣΕΙ όμως το κείμενο στο τυπογραφείο, ο δαίμων της διασποράς του ιού οδηγεί σε διαδοχικές καταιγιστικές ντιρεκτίβες, οπότε ας μου επιτρέψει η αγαπητή φίλη να συμπληρώσω ιδίοις χερσί τα καινούργια δεδομένα που ανατρέπουν άρδην την προτέρα κατάσταση. Ιδού: Προτού τα μέτρα εφαρμοστούν, λασκάραμε τη μάσκα/ κι είπαμε καλό Πάσχα/ και δόξα τω Θεώ./ Μήνες πριν τα Χριστούγεννα τα κρούσματα καλπάζουν/ γέροι και νέοι αρπάζουν/ τον κορονοϊό.// Στη Σαλονίκη τάχιστα μολύνθηκε κι ο αέρας/ και δίπλα εις τας Σέρρας/ μα και στην Αττική/ λίγα κρεβάτια μένουνε –με την ψυχή στο στόμα–/ διαθέσιμα ακόμα/ μες στην Εντατική.//
ΞΥΠΝΗΣΕ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ απ’ τη βαθιά θολούρα,/ αλλά τα βρήκε σκούρα/ μπαστούνια απ’ αγριελιά/ απάνω στην απόγνωση την έπιασε συνάχι/ και έριξε στη μάχη/ πάλι τον Χαρδαλιά.// Της άστοχης πολιτικής εγύρισε τη φόδρα/ και κάλεσε τον Τσιόδρα/ να διώξει το κακό/ λοκντάουν κήρυξε ο γιατρός, όπως παλιά και τώρα/ σχεδόν σ’ όλη τη χώρα/ έστω και μερικό.// Και έτσι από σήμερα στενάζουν τα μορτάκια/ που κλείνουν τα μπαράκια/ ένα μήνα σερί/ καφέ κι εστιατόρια την κάτσανε εφέτο/ θα βάλουνε λουκέτο/ ώς και τα ουζερί.// Νοέμβριος χωρίς ποτό κι ο κόσμος έχει φρίξει/ που δεν μπορεί να πνίξει/ τα ντέρτια του αλλού/ και στο στεγνό μας μάγουλο δάκρυ – φαρμάκι ρέει/ απ’ τα πολλά τα χρέη/ μας προς τη Μιχαλού.
