Να και κάτι καλό. «Ασχοληθείτε σοβαρά με τα μικρά υδροηλεκτρικά» («Εφ.Συν.», 11-12/2) συνιστά η Επιτροπή Υδάτινων Πόρων της Βουλής προς τη Μόνιμη Επιτροπή Περιβάλλοντος της Βουλής με πρόσφατη έκθεσή της. Μικρά έργα. Πολύμορφα. Μικρές κλίμακες. Χρόνια το διαβάζουμε και δεν το βλέπουμε. Το ακούμε και δεν γίνεται.
Αντ’ αυτών, μεγάλα έργα (και μεγαλεπήβολα), μεγάλοι οδικοί άξονες, μεγάλα λόγια, ανάπτυξη και μπλα μπλα μπλα και μεταξωτές κορδέλες εγκαινίων. Στρεβλή ανάπτυξη, που μας οδήγησε στις μεγάλες παραμορφώσεις και τα αδιέξοδα αινίγματα: να αναρωτιόμαστε κάθε Κυριακή, ποια Δευτέρα θα μας ξημερώσει. Βγήκαμε από τον ίσκιο μας και πληρώνουμε τώρα (και ποιος ξέρει για πόσα χρόνια, πόσες γενιές) το τίμημα γιγαντισμού∙ εμφανίσαμε ίσκιο υπερμεγέθη σε σχέση με το μπόι μας.
Πίσω στα μικρά, λοιπόν. Ποτέ δεν είναι αργά. Αρκεί, κάποτε, επιτέλους, να το αποφασίσουμε. Φρόνιμα και μελετημένα. Υπάρχουν προμελετημένα εγκλήματα. Υπάρχουν όμως και προμελετημένα αγαθά έργα.
Εξ ου και η υποεπιτροπή της Βουλής ζητεί από την επιτροπή να δώσει έμφαση στα μικρά υδροηλεκτρικά έργα (ΜΥΗΕ), εξασφαλίζοντας δυνατότητες ανάπτυξης: οικονομικά/θεσμικά κίνητρα, άρση διοικητικών/θεσμικών εμποδίων, αλλαγή νομικού πλαισίου αδειοδότησης κ.λπ. τα ΜΥΗΕ έχουν πολύ μεγάλη εγχώρια προστιθεμένη αξία, λέει, που σημαίνει: βαθύ αναπτυξιακό μέλλον ανάμεσα στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ).
Την έκθεση της υποεπιτροπής στην επιτροπή κοινοποίησε, λέει το ρεπορτάζ, ο νεόκοπος, μόλις επτά χρόνων (ιδρύθηκε στην Αριδαία το 2010!), Ελληνικός Σύνδεσμος Μικρών Υδροηλεκτρικών Εργων (ΕΣΜΥΕ) που ήδη αριθμεί (όπως είδα στο site του) 128 μέλη, στην πλειονότητα νέοι επιστήμονες που επενδύουν στις μικρές κλίμακες. «Τα μεγαλεία να φοβάσαι, ω ψυχή…» λέει ο μεγάλος Αλεξανδρινός («Μάρτιαι Eιδοί»).
