Να ’ναι καλά οι άνθρωποι. Πάντα μας θυμούνται, τους Ελληνες και τη θυσία μας, όλα ετούτα τα μνημονιακά χρόνια που θυσιαζόμαστε ή μας θυσιάζουν ή συμβαίνουν και τα δύο, όπως, προσωπικά, πιστεύω.
Να ’ναι καλά οι άνθρωποι, όπως ο Ευρωπαίος (Γάλλος) επίτροπος Οικονομικών Υποθέσεων Πιερ Μοσκοβισί (για τον οποίο πιστεύω πως είναι εξ αυτών που ειλικρινά θέλουν να τα πάμε καλά), που μετά το (ακόμα ένα κρίσιμο) Γιούρογκρουπ της Δευτέρας, αφού δήλωσε αισιόδοξος ότι τα λίγα ανοιχτά ζητήματα θα κλείσουν σύντομα, δεν παρέλειψε -σημειώνουν χθεσινά ρεπορτάζ- «να αναφερθεί και στη θυσία των Ελλήνων».
Θυμήθηκα τον αποδιδόμενο στον Τσόρτσιλ έπαινο για τους Ελληνες, μετά τη νικηφόρα αντίσταση στην εαρινή ιταλική επίθεση το 1941: «Στο εξής δεν θα λέμε ότι οι Ελληνες πολεμούν σαν ήρωες, αλλά ότι οι ήρωες πολεμούν σαν Ελληνες», φέρεται ειπών.
«Φέρεται», διότι ο δαιμόνιος Βρετανός, πολιτικός θρύλος στο πρώτο μισό του 20ού αιώνα και μάστορας αποφθεγμάτων, από πουθενά δεν τεκμηριώνεται (αρχειακές και ιστορικές πηγές) ότι την είπε την καλή κουβέντα, την οποία και συμπεριέλαβα υπερηφάνως σε τέσσερις, τουλάχιστον, γυμνασιακές μου εκθέσεις με αφορμή την 28η Οκτωβρίου.
Καίτοι ατεκμηρίωτη, πάντως, παραλλάσσω τη φράση, επίκαιρα: Στο εξής δεν θα λέμε ότι οι Ελληνες πληρώνουν σαν ήρωες, αλλά ότι οι ήρωες πληρώνουν σαν Ελληνες.
Ηρωικά. Και κάπου κοροϊδίστικα.
Θυμήθηκα τον αξέχαστο φίλο Πέτρο Γαβαλά, προβοκάτορα στο χιούμορ: «Εχεις δει ποτέ ήρωα που να μην είναι κορόιδο;»∙ έφερνε παράδειγμα τον Ηρακλή, που τον έπιασε κορόιδο μια γυναίκα και τον έκαψε με δηλητηριασμένα ρούχα (ίσως, από τα πρώτα κινέζικα), τον Θησέα, που από αφέλεια δική του πνίγηκε ο πατέρας του, και άλλους.
Ο,τι κατάλαβα πάντως από το προχθεσινό Γιούρογκρουπ είναι ότι θα θυσιαστούμε ακόμα λίγο, έως το 2060.
Μετά το πράγμα θα αρχίσει να στρώνει…
-320x213.jpg)
