Εμείς και οι ξένοι τουρίστες

Αναχώρησε μια οικογένεια Βέλγων τουριστών∙ πενταμελής: πατέρας, μητέρα και τρία παιδιά, μικρά. Νοίκιασαν τέσσερις μέρες εξοχικό φίλης, μέσω Ιντερνετ. Επιεικώς απαράδεκτοι. Αφησαν το σπίτι σε κακά χάλια∙ Φλαμανδοί από τη Γάνδη.

Ο άντρας, και πολύ άντρας να πούμε, σωβινιστής πατεντάτος, αποκάλεσε τα γαλλικά «ξένη γλώσσα», όταν η φίλη επιχείρησε να τα μιλήσει μαζί του και με τα τρία μικρά παιδιά του ζευγαριού. Το οποίο ζευγάρι, το προηγούμενο βράδυ της αναχώρησης, έγινε αντιληπτό ότι «διαχειριζόταν οικογενειακή υπόθεση» όχι με τον πιο κόσμιο τρόπο.

Μια μέρα πρωτύτερα έλεγα για τα τρία παιδάκια, που έβγαζαν κραυγές, παιχνιδιού μεν αλλά… πολεμοχαρείς, που τις άκουγα, ότι ο απερίγραπτος αυτός Φλαμανδός σαραντάρης πατέρας μαθαίνει στα παιδάκια του πολεμικές τέχνες, ώστε να είναι έτοιμα για τον «αγώνα» της φλαμανδικής ανεξαρτησίας!

Τόσο απερίγραπτος, που αποχαιρέτησε και ευχαρίστησε τη φίλη μόνον η γυναίκα του (στα γαλλικά!). Ενώ ο ίδιος, εντελώς αμέτοχος και… αδιάφορος, παραδίπλα, κάτι βαρούσε στο tablet.

«Επρεπε να τον ρωτήσω τον παλιοκερατά» έλεγε αργότερα η φίλη, «όταν αποκαλούσε τα γαλλικά “ξένη γλώσσα”, που ασφαλώς εννοούσε “γλώσσα κατακτητών”, από ποια άραγε γλώσσα βγαίνει το “απαρτχάιντ”!» (apartheid: διαχωρισμός, μίγμα αγγλικής και φλαμανδικής των Αφρικάνερ, Ολλανδών εποίκων της Νότιας Αφρικής, γνωστότερων ως Μπόερς, από τους σκληρότερους αποικιοκράτες στην ιστορία της αποικιοκρατίας.

Η καταστολή των Ολλανδών στις εξεγέρσεις ανεξαρτησίας στην Ινδονησία θεωρούνται ιστορικό μνημείο κτηνωδίας. Μη μας δουλεύουνε δηλαδή κι από πάνω!).

Δεν είναι ότι αυτή την περίοδο η λεγόμενη «πολιτισμένη» Ευρώπη του βορρά, που μας θεωρεί τους νότιους, όλους ανεξαιρέτως, κάτι σαν «υπηρετικό προσωπικό», που «τεμπελιάζουμε» και «μας ταΐζουν», βράζει στην κουταμάρα των πάσης φύσεως εθνικισμών, είναι ότι αυτά τα αλλεπάλληλα κύματα εθνικιστικής, εντόπιας και αποικιακής, βλακείας ξεσπούν και κατά δω, δυστυχώς αφήνοντας αηδιαστικά ίχνη τους στις… τουαλέτες των σπιτιών που τους φιλοξένησαν!