Πας ν’ αγιάσεις και δεν σ’ αφήνουν οι διαόλοι, που λέει ο λόγος. Σε δουλειά να βρισκόμαστε, μπλέξαμε τώρα και με τους μετακλητούς (υπαλλήλους του κράτους), που από τον καιρό του προπάππου του προπάππου μου ήταν ο πληθυσμός των διορισμένων κάθε κυβέρνησης, που τον ανακαλούσε η επόμενη και μετακαλούσε τους δικούς της. Απλά πράγματα!
Αν δεν ήταν απλά και ήταν… διπλά και… τριπλά, δηλαδή μπαγάσικα: χατίρια, ρουσφέτια, μοιρασιές, αντιπαροχές, πελατείες και όλα τα σχετικά… Τότε ας μην τα έκαναν.
Αν, πάλι, τα έκαναν, αλλά το μετάνιωσαν που τα έκαναν, επειδή κατάλαβαν ότι κάτι τέτοια είναι που μας έστειλαν στον αγύριστο. Τότε, ας ζητήσουν, τουλάχιστον, συγγνώμη που τα έκαναν. Και ας ευχηθούμε, οι υπόλοιποι, που δεν τα κάναμε αλλά τα υπέστημεν και τα υφιστάμεθα, η μεταμέλεια να είναι ειλικρινής, όταν, με το θέλημα του… λαού, επανέλθουν στην… επιχείρηση διασώσεως του έθνους.
Ο συμπαθής, το λοιπόν, εκπρόσωπος της Ν.Δ. κ. Κουμουτσάκος (έγινε συμπαθής, όταν κάποιοι ηλίθιοι τον προπηλάκισαν!), πρώην διπλωμάτης που κατέστησε πρώην και τη διπλωματική γλώσσα, σπεύδων (προφανώς κατ’ εντολήν…) να προκαταλάβει τη συνάντηση Τσίπρα-Μητσοτάκη (ότι και καλά, ο νέος αρχηγός της Ν.Δ. δεν θα «χαριστεί» του πρωθυπουργού∙ λες και θα ήταν έγκλημα καθοσιώσεως, αν του χαριζόταν∙ αλλά τι να πεις; αυτή την «πολιτική» μάθανε, πού τώρα να την ξεμαθαίνουν!), μίλησε, με όρους… πολεμικούς, για «έφοδο κατάληψης του κράτους» (περήφανος, υποθέτω, με το… ευφυολόγημα). Αιτιολόγησε δε: «Να γιατί αποκήρυξαν (η κυβέρνηση) την αριστεία. Εμείς επιμένουμε στην αριστεία και στην αξιοκρατία»!
Τις οποίες βέβαια, εν τη εξουσία των, ετήρησαν ευλαβώς και απαρεγκλίτως! Υπαγε οπίσω μου σατανά! Τι να πεις; Δύο πραγματάκια να έκανε κι άλλα δύο να μην έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ… τάβλι σε καφενείο γειτονιάς θα έπαιζαν όλοι αυτοί οι… αμετάκλητα αριστείς αξιοκρατικοί!
