Κακά τα ψέματα. Εάν στην απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών δεν ενσωματωνόταν η πρόταση του εισαγγελέα, που έθετε και ζήτημα διερεύνησης ευθυνών προσώπων που φαίνεται να είχαν και πιθανή δράση ευρύτερων διαστάσεων, «ακόμη και σε επίπεδο κατασκοπείας». Μάλλον δεν θα συζητούσαμε τώρα το «γιατί» της απόφασης του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνου Τζαβέλλα να μην ανασυρθεί από το αρχείο -προς επανεξέταση- η υπόθεση των υποκλοπών.
Διότι, όλα τα άλλα που περιέχονται στην απόφαση του Μονομελούς, κουτσά-στραβά, βολεύονται. Η κατασκοπεία ξεβολεύει η άτιμη. Τσούζει! Στήριξε ολόκληρο σύστημα, διά του φόβου της και των ποινών της, 45 χρόνια (1936-1981). Αιματοκύλησε τον τόπο. Οδήγησε αθώους στα εκτελεστικά αποσπάσματα. Υπήρξε η ασπίδα και το δόρυ ενός καθεστώτος. Η διαρκής απειλή του, αλλά και το μόνιμο άλλοθί του: «Εμείς» και οι «άλλοι». Οι «φίλοι» και οι «εχθροί». Οι «εθνικόφρονες» και τα «εθνοπροδότες». Οι «Ελληνες» και οι «ανθέλληνες». Η κατασκοπεία υπέρ «αλλότριων δυνάμεων» και εις βάρος της «εθνικής ασφαλείας» ήταν 45 χρόνια… προνόμιο των κομμουνιστών, των εν γένει αριστερών και… ανάθεμα των «εθνοπρεπώς φρονούντων».
Πώς έρχεστε τώρα -εσύ κύριε εισαγγελέα και εσύ κύριε δικαστά- τίνι δικαιώματι και ανατρέπετε τα παραδοσιακά θέσφατα, τα φέρνετε τούμπα και τα κάνετε άνω κάτω; Να σηκωθούν τα πόδια και να βαρέσουν το κεφάλι; Να αναδειχθεί -λέμε για πιθανότητα τώρα!- μέσα από τα σπλάχνα του άσπιλου, αναμάρτητου, υπεράνω υποψίας, δεδομένου και παγιωμένου καθεστώτος, εγνωσμένων πατριωτικών ιδεωδών, το τέρας της κατασκοπείας; Ούτε στην υποψία της υποψίας ω υποψία… Ξορκισμένη να ’ναι!
Διότι, εδώ που τα λέμε, αν και ο μεταξικός νόμος περί κατασκοπείας 375/1936 καταργήθηκε από το ΠΑΣΟΚ/1981, οι νόμοι που σήμερα τιμωρούν το έγκλημα της κατασκοπείας (Ποινικός Κώδικας, Π.Δ. 283/198/1985, Στρατιωτικός Ποινικός Κώδικας, Νόμος 2287/1995) συνεπάγονται ποινές κάθειρξης επί ειρήνης έως ισόβιας κάθειρξης σε καιρό πολέμου. Κάτι ξέρει ο κ. Τζαβέλλας!
