Ασκηση σε πρωτοετείς…

Σαν άσκηση σε πρωτοετείς Νομικής ήταν η παραγγελία προς ανακριτικές αρχές του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνου Τζαβέλλα, με έκδηλη πρόθεση -παραδόξως συμπίπτουσα με την επιθυμία της κυβέρνησης- να αναστείλουν οι αγρότες τα μπλόκα. Αμερόληπτος ο εισαγγελέας. Λες και σε χώρα φανταστική, κάποιοι ουρανοκατέβατοι διαμαρτυρόμενοι μπλοκάρανε δρόμους παρακωλύοντας την κυκλοφορία. Οπότε ζητείται από τους πρωτοετείς Νομικής να απαντήσουν αν το (θεωρητικό) μπλοκάρισμα μπορεί να αντιμετωπιστεί νομικά, με βάση τους ισχύοντες νόμους· τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας (ΚΠΔ), τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας (ΚΟΚ) κ.λπ.

Τέτοιο χάσμα, τέτοια ρήξη ανάμεσα στην εισαγγελική παραγγελία/βούληση και στα πραγματικά γεγονότα, αλλά και όσων προηγήθηκαν προκαλώντας τα γεγονότα. Τέτοιο νομικίστικο «παραλήρημα»: 729 λέξεις και 60 πρόλογος ώσπου να φτάσεις στο θέμα και να «στριμώξεις» ένα ζωντανό πρόβλημα, μια κοινωνική εξέγερση απ’ άκρη σ’ άκρη της χώρας, στην παραβίαση κάποιων άρθρων του ΚΠΔ και του ΚΟΚ, δεν νομίζω να έχει ξαναγίνει, τουλάχιστον στον μισό και πλέον αιώνα της μεταπολίτευσης.

Η δε θέση του, ότι «[…] οι κατά το άρθρο 31 (σημ. του ΚΠΔ) ανακριτικοί υπάλληλοι είναι υποχρεωμένοι να επιχειρούν όλες τις ανακριτικές πράξεις που είναι αναγκαίες για να βεβαιωθεί η πράξη και να ανακαλυφθεί ο δράστης, έστω και χωρίς προηγούμενη παραγγελία του εισαγγελέα», ως προς την τελευταία πρόταση: «[…] χωρίς προηγούμενη παραγγελία του εισαγγελέα» δεν περιέχεται αυτολεξεί σε καμία από τις τρεις παραγράφους του άρθρου 31. Οπότε μπορεί να θεωρηθεί και ως… διασταλτική ερμηνεία του, απορρέουσα από το «πνεύμα» της όλης διατύπωσης του άρθρου 31.

Αν και τυχαίνει να… προκαταλαμβάνει όσους καλούνται «να επιχειρούν ανακριτικές πράξεις», με την πρόσθετη, καλού-κακού, διευκρίνιση: «[…] ευθυνόμενοι, σε περίπτωση παραλείψεως εκτελέσεως των ανωτέρω υποχρεώσεών τους, που απορρέουν, από τις διατάξεις […] πειθαρχικώς, όσο και ποινικώς, για παράβαση υπηρεσιακού καθήκοντος». Εννοήσαμε και (ακόμα) δεν παρανοήσαμε!..

ΥΓ.: Απολαυστικός ο «Φραπές» ή, κατ’ αυτόν, «Τζιτζής». Με το δικαίωμα της σιωπής, τα είπε όλα.