Οι πρεσβύτεροι θα θυμούνται τον Κώστα Χατζή στις πλακιώτικες μπουάτ, ασφαλώς και το μεγάλο σουξέ που είχε στη χούντα η εύγλωττη μπαλάντα του σε στίχους Σώτιας Τσιώτου για τους ζαμανφουτίστες της εποχής, με το ρεφρέν: «Κι εμείς οι τρεις στον καφενέ/ τσιγάρο, πρέφα και καφέ./ Βρε δε βαριέ-,/ βρε δε βαριέσαι αδερφέ». Ιδια εποχή, μαύρη κι άραχλη, λίγο αργότερα, τα παιδιά του Ελεύθερου Θεάτρου θα ανεβάσουν στο Αλσος Παγκρατίου, την… κριτική επιθεώρηση «… Και Συ Χτενίζεσαι».
Πήρα κι εγώ τον καφέ, από το ρεφρέν της μπαλάντας των Τσιώτου-Χατζή, τον έκανα φραπέ (καφές είναι και φραπές)· άλλο αν ως πρόσωπο εκ μεταφοράς, είναι γαλάζιος και δη μεγαλοπαράγων του κόμματος, εμπλεκόμενος στην… μοντέρνα «επιθεώρηση» της αθλιότητας, της μιζέριας και της εθνικής μας, πάνδημης κακομοιριάς ΟΠΕΚΕΠΕ· άλλους έπρεπε να χαρακτηρίσει «κακομοίρηδες», αντί τους αριστερούς που αποκάλεσε «κακόμοιρους», η κ. Θεοδώρα Μητσοτάκη–Μπακογιάννη.
Εκανα τον καφέ, φραπέ, χάρη σ’ αυτή την ηλίθια λέξη που τη λένε επικαιροποίηση, μαζί με την άλλη ανόητη λέξη που την είπαν κανονικότητα και που, μετά, την κατάπιαν και την πήγαν στην ανακύκλωση, να τη μεταποιήσουν σε «αγροτική πολιτική» και… άρση των εμποδίων προς αποσυμφόρηση των εθνικών –και διεθνών– αυτοκινητόδρομων διά των αστυνομικών δυνάμεων, τάχιστα και με «τον καλύτερο επιχειρησιακό τρόπο» (κυβερνητικός εκπρόσωπος)…
Διότι, όπως είπε («Συντακτών», 1/12) ο Κώστας Ανεστίδης, «που ηγείται παραδοσιακά του μπλόκου των Μαλγάρων Θεσσαλονίκης»: «Μας λέει η κυβέρνηση ότι πήραμε επιδοτήσεις, ότι θα πάρουμε χρήματα. Πήραμε, τι πήραμε; Εναν… φραπέ πήραμε!». Οπου φτάσαμε τώρα, μετά τις «γαλάζιες ακρίδες» που καταβρόχθισαν τον ΟΠΕΚΕΠΕ, η αστυνομία στα μπλόκα των αγροτών να βαράει μέχρι νοσηλείας «γαλάζιους» αγροτοσυνδικαλιστές, μαζί και τις συζύγους τους («Συντακτών» 2/12).
Ενώ ο αρμόδιος υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, σε… έκλαμψη καλοσύνης, δηλώνει πως «η πόρτα του υπουργείου είναι ανοιχτή για τους αγρότες». Δυο πόρτες έχει η ζωή· ή μία, αλλά περιστρεφόμενη…
