Από προσωπικό ημερολόγιο: «Δευτέρα, 27 Οκτωβρίου 2025, 6:06 π.μ. Δεύτερο πρωινό στον Λαύκο, με καινούργια ώρα, που μ’ έχει μπερδέψει· ουδέποτε κατάλαβα, ποια είναι τα οφέλη αυτής της παγκόσμιας ανοησίας διαχωρισμού της ώρας σε θερινή-χειμερινή. Είδα μάλιστα, σε κάποιο από τα σημερινά πρωτοσέλιδα (“Κόντρα”) “Πώς η θερινή επηρεάζει σοβαρά την… υγεία μας” μεταξύ προφυλακίσεων ΟΠΕΚΕΠΕδων και ηχηρών απουσιών στην κηδεία του Σαββόπουλου, που, εδώ που τα λέμε, αναλόγως ηχηρές –έως φαφλατάδικες, με όλο το σεβασμό…– ήταν και οι παρουσίες. Αν έβαζα τίτλο, αυτός θα ήταν: “Κηδεία ”πάνδημη” χωρίς τον δήμο”.
»Οσο για τον προπηλακισμό του Βορίδη και της οικογένειάς του στο Ηράκλειο της Κρήτης (που βάφτηκε γαλάζια με χρώματα ΟΠΕΚΕΠΕ), αν και καταδικάζω ανάλογες επιθέσεις, ιδίως, αν όντως έγιναν, από κουκουλοφόρους, πολύ φοβάμαι ότι υπουργοί μητσοτακικών κυβερνήσεων, που δεν περιορίστηκαν στα υπηρεσιακά τους καθήκοντα και εκτάθηκαν σε προκλήσεις εναντίον άλλων κομμάτων, ενίοτε και εναντίον της κοινωνίας των πολιτών, θα τυχαίνουν, αργά ή γρήγορα, “υποδοχών” όχι ιδιαίτερα θερμών και θα αποχωρούν –ή θα φυγαδεύονται– από “πίσω πόρτες”. Καιρός του σπείρειν και καιρός του θερίζειν… δεν το πήρα από τον Εκκλησιαστή, αλλά από τον “Τελευταίο Σταθμό” του Σεφέρη (1944): “…ήρθε η στιγμή της πλερωμής κι ακούγονται/ νομίσματα να πέφτουν πάνω στο τραπέζι…”.
»Στα λοιπά, χθες ασχολήθηκα με την κηπουρική· το κατά δύναμιν. Τώρα με περιμένει στην αυλή μια ελιά κατάφορτη (πολύ καλή η φετινή συγκομιδή στην περιοχή· η τιμή του λαδιού είναι άλλου παπά ευαγγέλιο…), να μαζέψω καμπόσες, καθαρές, να τις βάλω στην άρμη. Μετά, θα πιω καφεδάκι στο καφενείο του Μανώλη· η αρχαιότερη εν Ελλάδι λειτουργούσα επιχείρηση (αναφέρεται στον Μπλε Οδηγό!), με καφέ… συλλεκτικό, στη χόβολη. Αλίμονό μας αν κοπούμε από το παρελθόν και τη συνέχεια με… fake news, δέκα σε συσκευασία ενός, και virtual reality AI να μην πιστεύεις στα μάτια σου…».
