«Παίρνουν το Γηροκομείο από τον Δήμο Αθηναίων για λόγους… real estate», διάβασα στη χθεσινή «Συντακτών», σε ρεπορτάζ του Στέργιου Ζιαμπάκα. Είδα και άλλα, τουλάχιστον τρία, ρεπορτάζ στο Διαδίκτυο, όπου δεν δίνεται μεν έμφαση στο «real estate», πλην όμως, αν και εμμέσως, προκύπτει σαφώς. Γνώμη μου είναι -και χωρίς να περιαυτολογώ, πρόκειται για ζήτημα μέγιστο αθηναϊκό και πανελλήνιο που το μελετάω τώρα και πάνω από τριάντα χρόνια- πως η ίδια η κυβέρνηση και πέραν όσων υποστηρίζει ή προφασίζεται η αρμόδια υπουργός Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας Δόμνα Μιχαηλίδου περί Γηροκομείου, είναι κυβέρνηση… κτηματομεσιτείας, real estate, κυριολεκτικώς και μεταφορικώς.
Το αποδεικνύει καθημερινά, με ό,τι νομοθέτησε και νομοθετεί περί ακινήτων· από το γιγάντιο έργο στο Ελληνικό, που το θεωρώ μέγιστη προσβολή του αττικού/ελληνικού και δη θαλάσσιου τοπίου (ήδη, όπως διάβασα στη «Συντακτών» της Τρίτης, άρθρο Ματθαίου Τσιμιτάκη, κατατέθηκαν αιτήσεις κατά πράξεων που ακυρώνουν τον χαρακτήρα της επένδυσης), μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια ρυθμίσεων νομής και εκμετάλλευσης γης σε πλάτος και ύψος. Συμπτωματικά, ακριβώς στο ίδιο φύλλο, χθεσινή «Συντακτών», δημοσιεύεται (Αρης Χατζηγεωργίου) μη ανακοινωθείσα απόφαση του ΣτΕ για το περίφημο (διαβόητο θα έλεγα) «Περιβαλλοντικό Ισοδύναμο Αναβάθμισης Πόλεων» (όπου «αναβάθμιση», διάβαζε… ανύψωση και επέκταση) που λύνει χέρια και πόδια εργολάβων…
Με δυο λόγια και για να μη φλυαρούμε, ας αφήσουμε στην άκρη, για την ώρα, ισχυρισμούς υπουργού και εναντιώσεις Δήμου Αθηναίων και αντιπολίτευσης περί της τροπολογίας που αφορά το Γηροκομείο (πήγανε και τη χώσανε οι αθεόφοβοι στο… εργατικό νομοσχέδιο με το 13ωρο!). Το Γηροκομείο, από δωρεές, είναι ιδιοκτήτης τεράστιας ακίνητης περιουσίας. Ο δήμος και η αντιπολίτευση, σύσσωμη, πέραν του να στηλιτεύουν την «παρανομία» της κυβέρνησης, μπορούν να προκαταλάβουν τους επίδοξους… πλειοδότες ακινήτων του Γηροκομείου, ότι, μετά Μητσοτάκη, αγορές ακινήτων του Γηροκομείου που πραγματοποιήθηκαν με την τροπολογία Δόμνας Μιχαηλίδου θα προσβληθούν δικαστικώς ως παράνομες; Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια…
