Με τη γνωστή του πειθώ και με δεδομένη, δοκιμασμένη, την αξιοπιστία του ο διακεκριμένος νομομαθής αποδεικνυόμενος και εξαίρετος μαθηματικός/οικονομολόγος κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης έπεισε διά μίαν εισέτι φορά ότι το πέντε δεν είναι εφτά και είναι τρία, διότι αν του προσθέσεις το δύο και αφαιρέσεις τον δημοσιονομικό χώρο και τον πολλαπλασιαστή του φουπουά (1 μονάδα φουπουά αφαιρουμένη ισούται με 1 δισ. ευρώ), τότε το πέντε γίνεται σίγουρα τρία, μην πάει και παρακάτω. Αρα… αγκινάρα ο φουπουά και να μείνει εκεί που είναι, διότι, αν πέσει, την κάτσαμε…
Δυο μανάβηδες στη λαϊκή στην ίδια πόστα· μικρός και μεγάλος. Τώρα, αδέλφια, συνέταιροι, πατέρας και γιος; Δεν ρώτησα να μάθω. Φρούτα και αυγά. Συνήθως ψωνίζω αυγά. «Πόσο;» «Τόσο…», ο μικρός και συνεχίζει «… με την έκπτωση τόσο!..» εύθυμα. Ο μεγάλος: «Μετά τη ΔΕΘ και τον φουπουά, όλα στο κατάστημα με έκπτωση!», γελάει. Γελάω κι εγώ: «Αν η έκπτωση είναι με τον φουπουά του Μητσοτάκη, τότε την κάτσαμε τη βάρκα! Θα μου πάρεις και ρέστα!». Γελάει: «Μα τι έχετε πάθει όλοι και τα βάζετε με τον Μητσοτάκη;..». Εγώ: «Κάνεις λάθος! Δεν τα βάζω με τον Μητσοτάκη. Αυτός τα βάζει μαζί μου, χωρίς να του έχω κάνει τίποτα…».
Πάνω σ’ αυτή μου την ατάκα, ο μεγάλος (έστησαν κι άλλοι κι άλλες αυτί στο μεταξύ) μου έδωσε ένα ωραίο μάθημα Ιστορίας και… μεγαλείου: «Μου θύμισες τότε που ήταν μεγάλη η Αγγλία! Αυτοκρατορία! Κυβερνούσε τον κόσμο! Τότε… με τη ναυτιλία… Οταν ήταν μεγάλη θαλασσοταραχή και έκλεινε η Μάγχη και η Αγγλία απομονωνόταν. Οι Εγγλέζοι δεν λέγανε “Αποκλειστήκαμε”. Λέγανε: “Αποκλείστηκε ο κόσμος”!». Είδα μετά, στην εφημερίδα, δήλωση επί του θέματος στο Πρώτο Πρόγραμμα ραδιοφώνου του υφυπουργού παρά τω πρωθυπουργώ Θανάση Κοντογεώργη: «Στο θέμα του ΦΠΑ (…) υπάρχει μια ξεκάθαρη πολιτική επιλογή (…), η οποία όμως δεν εδράζεται σε κάποια εμμονή», είπε. Μίλησε κανείς για εμμονή;..
