Το έφεραν έτσι τα πράγματα που υποχρεώθηκα, εξ ανάγκης μυοσκελετικής, να διακόψω τις διακοπές μεσούντος του Αυγούστου· μεθεπομένη του Δεκαπενταύγουστου, ημέρα Κυριακή, γιορτή και σχόλη… Κι άντε τώρα ψάχνε Κυριακή Αυγούστου, βραδάκι, για ανοιχτό σουβλατζίδικο, με δυσκαμψία, να περπατάς σαν χελώνα σε κηδεία, και με… Μητσοτάκη πρωθυπουργό.
Είχα να βρεθώ Αύγουστο στην Αθήνα από τον 20ό αιώνα· σοβαρολογώ, από εποχής… Σημίτη (ζωή σε μας…). Το σουβλατζίδικο στην πλατεία με το σιντριβάνι στο Παγκράτι, βάσει στατιστικής πιθανοτήτων Αυγούστου, (θα… και) ήταν κλειστό. Συνέχισα τον ανήφορο της Υμηττού, να γυρίσω στο σπίτι, για…ποικιλία, από άλλο δρόμο, από Υμηττού και Φορμίωνος, που είναι και τα πεζοδρόμια φαρδύτερα και καλύτερα, πιο άνετα στο περπάτημα· η Ολγας μάς μάρανε!
Ανηφορίζοντας, στα εκατό μέτρα, είδα κάποιον, ξερακιανό, 50άρη-60άρη, να κατηφορίζει τρώγοντας πιτόγυρο! Τι κάνει νιάου στα κεραμίδια; Ενα γυρο/κεμπαπτζίδικο ανοιχτό διασχίζοντας τη Φορμίωνος, τρίτο κατάστημα αριστερά επί της Υμηττού· μικρό αλλά καθαρό, που έσφυζε στη δουλειά, με ντελίβερι, γρήγορο σέρβις, ως απεδείχθη, και τραπεζάκια έξω, υπό την… αυτοκρατορική επωνυμία «The King», καθώς ο έναντι… παραδοσιακός «Πρόεδρος» ήταν κλειστός, όπως τώρα ο… Μακρόν· άλλη πολιτική ταλεντάρα με πυγμή και διορατικότητα κι αυτός…
Με σερβίρισε μία χυμώδης και σβέλτη, χαμογελαστή κοπέλα. Χτύπησα ένα περιποιημένο πιτόγυρο χοιρινό με τηγανητές πατάτες, όχι προκάτ, όπως μου φάνηκαν. Αφησα ένα ευπρεπές φιλοδώρημα στη σερβιτόρα που, πρωτύτερα, με είχε ρωτήσει, όχι προσποιητά, αν μου άρεσε το φαγητό· αβρότητα, κάθε άλλο παρά τυπική, που σε μικρό εστιατόριο είχα πολύ καιρό να… γευτώ.
Κάτι απομένει, φαίνεται, μες στον βομβαρδισμό και την ισοπέδωση ηθών, εθίμων, ευγένειας, τρόπου συμπεριφοράς, κομψότητας και, γιατί όχι; φιλοξενίας και φιλότιμου· κάποιες οάσεις δροσιάς ακόμα και μες στην ξεραΐλα της μοναξιάς του Αυγούστου στην πόλη. Επέστρεψα στο σπίτι χορτάτος, προπαντός ευχαριστημένος. Αφού πρώτα χτύπησα κι ένα διπλό παγωτό από τον ανοιχτό φούρνο της γειτονιάς.
