Δεν είναι οι γιορτινές μέρες που έρχονται και που, ίσως, επιβάλλουν δυο λόγια, δυο γραμμές για την ανάγκη της καλοσύνης, τώρα που όλα τα σκιάζει φοβέρα και την καλοσύνη την ψάχνεις με το λαδοφάναρο. Ετυχε, να το πω έτσι απλά. Γιατί πιστεύω ότι γενικά υπάρχει μία ισορροπία ανάμεσα στο καλό και το κακό. Μόνο που το κακό έχει καλύτερες δημόσιες σχέσεις, γι’ αυτό και, ως αγενές από γεννησιμιού του, ακούγεται περισσότερο. Ενώ το καλό είναι διακριτικό, καθότι ευγενές και απεχθάνεται τον θόρυβο και τις… celebrities.
Σε περιπτώσεις τώρα ανισορροπίας –έχουμε και τέτοιες– συνήθως πλεονάζει το κακό, καθόσον επεκτατικό και μεταδόσιμο όπως οι επιδημίες. Ή, επί προσώπων, ο Ζελένσκι και ο Πούτιν, ο Νετανιάχου και οι ποικιλώνυμοι φονταμενταλιστές/τζιχαντιστές του, ο Τραμπ και ο… Τραμπ ή ο Μπάιντεν και ο Μπάιντεν… Μόνο που θέμα μου δεν είναι οι κακοί. Είναι οι καλοί με την καλοσύνη τους, τα… νεράντζια κι ένα bazaar αλληλεγγύης που γίνεται μες στο Σαββατοκύριακο…
Τα νεράντζια, επειδή μ’ αρέσουν: δέντρο, άνθη και καρποί. Τα χρησιμοποιώ συχνά στην κουζίνα, ιδίως χυμό και φλούδα. Λυπάμαι δε που εγκαταλείπονται στην τύχη τους· ιδίως σε περιόδους μεγάλης καρποφορίας όπως η φετινή. Προχθές, λοιπόν, που ανασηκώθηκα στις μύτες των ποδιών να κόψω δυο γινωμένα νεράντζια, πιο κει ήταν η οδοκαθαρίστρια της γειτονιάς, με είδε και με ενδιαφέρον συγκινητικό, μου πρότεινε: «Θέλεις μια σακούλα να πάρεις περισσότερα!», κάνοντας συγχρόνως την κίνηση εξαγωγής από κατάλληλη θήκη στη μέση της!
Το bazaar, τώρα, αλληλεγγύης, με σκοπό διανοητική, ηθική και υλική συμπαράσταση παιδιών, εφήβων και οικογενειών σε συνθήκες κοινωνικά ευάλωτες, συγχρόνως και μαθητείας πώς να βαδίζουν σε δρόμους συνεργασίας και φιλίας, διοργανώνει αύριο και μεθαύριο, πρωί με βράδυ, η εθελοντική οργάνωση Δρόμοι Ζωής, στο Κέντρο Επικοινωνίας της, Γαργηττίων 12, Γκάζι. «Ως χαρίεν (πόσο όμορφος) εστ’ άνθρωπος, αν άνθρωπος ή» (Μένανδρος).
