Να ξηγηθούμε α λα γαλλικά, μιας και ο μικρός Λουδοβίκος της Εθνικής μας Οικονομίας Κωστής Χατζηδάκης (έτσι που το πάει, θα με αρρωστήσει, τρίτη μέρα σήμερα που μου μπαίνει στη μύτη) μας ξηγιέται α λα κορακίστικα στα κτηματομεσιτικά και τα real estate της ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου. Την οποία και επιδιώκει πάση θυσία να αξιοποιήσει, όπως, φαντάζομαι, τα αμπελοχώραφα του παππού του στο Ρέθυμνο. Μέσω ενός γαργαντούα του δημόσιου τομέα που λέγεται ΕΤΑΔ (Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου· 36.000 καταγραμμένα ακίνητα), που μόνο για το πρωινό του γάλα –έτσι λέει ο μύθος– πρέπει να αρμεχτούν 17.913 (ισχνές στην Ελλάδα σήμερα· μην ακούτε τι λέει ο Μητσοτάκης) αγελάδες.
Η διαφορά μεταξύ του δικού μας μικρού Λουδοβίκου, με το L’ ΕΤΑΔ c’ est moi του σημερινού τίτλου, και του μεγάλου Γάλλου αυτοκράτορα Λουδοβίκου 14ου με το L’ état c’ est moi (εγώ είμαι το κράτος), είναι ότι στον μεν Γάλλο αυτοκράτορα χρέωσαν τη φράση μεταγενέστεροι χρονικογράφοι, που μπορεί και να μην την είπε, ενώ ο μικρός Λουδοβίκος πάει να μας χρεώσει κανονικότατα, κι εμάς και τις επόμενες γενιές…
Θέλει και να του χρωστάμε και ευγνωμοσύνη, γιατί μας γλιτώνει από το βάρος της ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου. Διότι, ενώ «[…] η Δημόσια Περιουσία έχει μεγάλες δυνατότητες να συμβάλλει στις επενδύσεις και την ανάπτυξη, ωστόσο είναι ένας τομέας στον οποίο δεν έχουμε τα αποτελέσματα που θα ευχόμασταν, καθώς προσπάθειες που έγιναν στο παρελθόν δεν είχαν πάντοτε συνέχεια…», δήλωσε, ο ίδιος, άμα τη αναλήψει του υπουργείου Οικονομικών (23/5).
Εξ ου και τώρα δίνει τη συνέχεια… σφυροκοπώντας υπέρ των ιδιωτών (που μπορούν) τα ακίνητα του Δημοσίου (που δεν μπορεί)· το γιατί δεν μπορεί, ίσως μας το εξηγήσει κάποια άλλη φορά· πάντως δεν ευθύνονται οι δημόσιοι λειτουργοί που δεν μπορεί το ελληνικό Δημόσιο, μάλλον φταίει ο κακός του δαίμονας…
-320x213.png)
