Παραείναι αυστηρή η Ε.Ε…

Σημείωνα τη Δευτέρα ότι όσα υποστήριξε, στη ΔΕΘ, ότι έκανε έως τώρα, 5ος χρόνος διακυβέρνησης, ο κ. Μητσοτάκης ούτε αυταπόδεικτο είναι ότι έγιναν, μόνο και μόνο επειδή το λέει ο ίδιος (δεν είναι και επιτομή ειλικρίνειας και αξιοπιστίας), ούτε είναι και βέβαιο ότι σε όσα καλά κατά κοινή ομολογία έγιναν, έχουν επιμετρηθεί οι μεσοπρόθεσμες παρενέργειες· ούτε λόγος για μακροπρόθεσμες.

Τι θα μείνει απ’ αυτά στο μέλλον; Μα το ίδιο το μέλλον! Σε αυτό το μέλλον, το αόριστο, το αχανές, το κατά βούληση συστελλόμενο και διαστελλόμενο, προσεχές και απώτερο, κυρίως υποσχετικό στήριξε την ομιλία του ο πρωθυπουργός· λες και ξεκινούσε την (πρώτη) πρωθυπουργία του το Σάββατο… Ενα μέλλον, που μπορεί να ξεκινάει από τον προσεχή Οκτώβριο, με την ευτράπελη εξαγγελία μείωσης των διοδίων Πελασγίας κατά 17% (ίσως τόσο επέτρεψε η ανάδοχος εταιρεία) και να φτάνει περίπου στην, κατά νόμο, εκπνοή της τρέχουσας θητείας του, το 2027.

Οπου σίγουρα τότε εκπνέει το Εθνικό Σχέδιο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας «Ελλάδα 2.0», 2021-2027, που ενέκρινε η Ε.Ε. (Ecofin): 31,16 δισ. ευρώ, εκ των οποίων ευρωπαϊκοί πόροι 30,5 δισ. ευρώ (18,43 δισ. ευρώ ενισχύσεις και 12,73 δισ. ευρώ δάνεια) για επενδύσεις συνολικές 60 δισ. ευρώ. Πόσες από αυτές τις επενδύσεις πραγματοποιήθηκαν ήδη και πόσες μένει να πραγματοποιηθούν είναι άλλο θέμα.

Πάντως, με κατά Μητσοτάκη «ζητούμενο τώρα την ένταση της ανάπτυξης», την οποία ανάπτυξη προφανώς ο πρωθυπουργός είναι βέβαιος –όσο σας βλέπω και με βλέπετε– ότι έχει φέρει σε καλό δρόμο, καλού-κακού (ποτέ δεν ξέρεις), έμπασε και στην ομιλία του το σταθερό άλλοθι κάθε ανάκλησης υποσχέσεων, αναστολής, ματαίωσης ή μετάθεσης στο απώτερο μέλλον. Ολα θα γίνουν μεν, αλλά, πάντα, στο «αυστηρό δημοσιονομικό πλαίσιο που έχει θέσει η Ε.Ε.». Η Ε.Ε. είναι η αυστηρή. Εμείς, και να θέλαμε, δεν μας αφήνουν η Φον ντερ Λάιεν και ο Τζιτζικώστας…