Wanted

Ενόψει επανόδου, μετά από απουσία δύο μηνών, είπα να επανασυνδεθώ με το κλίμα (όσο και αν με την… κλιματική αλλαγή έχει τα χάλια του) ξεκινώντας Κυριακή 1η Σεπτεμβρίου, με τα πρωτοσέλιδα εφημερίδων. Εμείς οι παλιοί, αν δεν «τσιμπήσουμε» και λίγο από εφημερίδα, «ποδαρικό» σε ενημέρωση δεν καταλαβαίνουμε. Οσο και αν αυτό, με τα σημερινά ασταθή… στάνταρντ, είναι και κάπου ντεμοντέ.

Μη θεωρηθεί πάντως ότι πήγα στο περίπτερο της γειτονιάς και ξεσήκωσα όλα τα κυριακάτικα φύλλα (είναι και… ευτραφή, έχουν και ένθετα· άμα πιάσεις να τα διαβάσεις… καλό Οκτώβριο). Πήρα τρεις εφημερίδες (αυτονόητες!) και διέτρεξα τα πρωτοσέλιδα των υπολοίπων από την οθόνη του laptop. Με προκάλεσαν, από το ξεκίνημα, δύο «γάντια»: Στην «Documento»: «Ετοιμος να σηκώσει το γάντι ο Κασσελάκης» και στη «Real News»: «Ο Κασσελάκης πετάει το γάντι στον Τσίπρα!».

Από κει και μετά, χωρίς… γάντια: «Ελεύθερος Τύπος», «Μνημόνιο διάλυσης του ΣΥΡΙΖΑ», «Η Καθημερινή», (όπως σχολιάζουν, εσωκομματικά, για Κασσελάκη): «“Θα μείνει πρόεδρος χωρίς κόμμα”», «Μπαμ στο Ρεπορτάζ», «Το πάρτι διάλυσης του ΣΥΡΙΖΑ» (αναφορά σε γαμήλια δεξίωση του Κασσελάκη στην Κρήτη), «Κυριακάτικη Δημοκρατία» (απουσιάζει το θέμα από την πρώτη σελίδα), «Πρώτο Θέμα», «Πολύς Πολάκης με ολίγον Παππά και πέμπτη διάσπαση εν όψει μέσα σε 10 μήνες», «Το Βήμα», «Ο ΣΥΡΙΖΑ στον μονόδρομο της τελικής αναμέτρησης – “κασσελίστας” – “87+” – “Ελβετοί” – “στάση Τσίπρα”», τέλος «Το Παρόν», «Ολοταχώς για την τελική σύγκρουση στον ΣΥΡΙΖΑ – Μετά τον γάμο οι… κηδείες».

Οσες προθέσεις, αγαθές ή… πονηρές, και να καταλογίσεις τουλάχιστον στην έντυπη ενημέρωση (με την άλλη, την πολλή και αστραπιαία, πού να βρεις άκρη!), η εικόνα της (βάσει τελευταίων εκλογών) αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι, το λιγότερο, αποκαρδιωτική, με μια κυβέρνηση που καθημερινά βουλιάζει τον τόπο ολοένα και περισσότερο. Μου ’ρχεται να περιηγηθώ τα «σαλούν» του «Φαρ Ουέστ» και να πινεζώσω απέξω ανακοινώσεις «Wanted», όχι με τους Ντάλτον, αλλά με το λογότυπο ΣΥΡΙΖΑ…