Πώς ξημέρωσε η επομένη…

Αντιγραφή από ημερολόγιο: «Δευτέρα, 10.6.24, 5.30 π.μ. …Επεσα μέσα στην πρόβλεψη ότι ο Μητσοτάκης θα κατέβει από 30% (κανείς από το περιβάλλον μου δεν με πίστεψε· πήρε 27,98%). Επεσα μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ, δεύτερη θέση, έξω στο ποσοστό· τον είχα πάνω από 17%, πήρε 14,94%· τίθεται νομίζω θέμα ηγεσίας. Επεσα έξω στη διαφορά ΠΑΣΟΚ (τρίτο) – ΣΥΡΙΖΑ· την είχα πάνω από 4 μονάδες, μόλις ξεπέρασε τις 2 (12,86% το ΠΑΣΟΚ). Μέσα και στην άνοδο της Ακρας Δεξιάς· περίπου 20% όλη μαζί. Επεσα πολύ μέσα στη Νέα Αριστερά (2,5%, κατατάσσεται στα “λοιπά κόμματα” χωρίς εκπροσώπηση, 14,5% εν συνόλω).

»Ανέβηκε κάπως το ΚΚΕ, 9,29%, έτσι κι αλλιώς το υπολόγιζα κάτω από 10%. Το ξεπέρασε η ακροδεξιά Ελληνική Λύση, προσωπική υπόθεση ενός εθνέμπορα και θρησκέμπορα (κάνει και εμπόριο, πραγματικό, με προϊόντα για θρησκόληπτους), του Κυριάκου Βελόπουλου: τέταρτη δύναμη, 9,45%. Τέλος, δεν έχω μπροστά μου τους πίνακες, αλλά ίσως είχαμε ρεκόρ αποχής που… θριάμβευσε! Η συμμετοχή, μόλις έφτασε το 41,5%. Τόσο το υπολόγισε, γύρω στο 40%, μικρανιψιός μου (διδάσκει Οικονομετρία στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο…), στην καθιερωμένη οικογενειακή εκλογική σύναξη στους Αμπελοκήπους, όταν του είπα ότι στο τμήμα Παγκρατίου που ψήφισα, κατά τις δυόμισι, η συμμετοχή ήταν γύρω στο 25%.

»Πιστεύω δε ότι οι περίφημες “πιερρακάκικες” on line “καινοτομίες”, με αφορμή τις επιστολικές ψήφους, αποδεικνύονται, προς ώρας, φούσκα, τουλάχιστον σε όσες κρίσιμες περιπτώσεις εφαρμόστηκαν· δεν ξέρω αν έχουμε, ακόμα και τώρα, πλήρη αποτελέσματα επιστολικών ψήφων· που δεν ακυρώθηκαν, καθώς πιθανολογήθηκαν και ακυρώσεις!

»Εν πάση περιπτώσει, με μοντέλο το εκλογικό αποτέλεσμα 2024 και πρωταγωνιστή την αποχή, δεν μιλάμε πια για “κρίση του αντιπροσωπευτικού συστήματος” μόνο, αν προσθέσουμε και την κρίσιμη παράμετρο αυξανόμενου νεο-εθνικισμού με τάσεις “αλυτρωτικές”, μπορούμε, άφοβα αλλά με… δέος και τρόμο, να μιλήσουμε για προϊούσα κρίση πολιτεύματος και δημοκρατίας, κλίματος μεσοπολεμικής περιόδου, σε Ελλάδα και Ευρώπη, γενικώς»…