Αντιγραφή από ημερολόγιο: «Κυριακή, 31 Μαρτίου 2024, 6.22 π.μ. Αλλά με την καλοκαιρινή ώρα· μία ώρα μπροστά· η δις του έτους ανοησία θερινής – χειμερινής ώρας. Μπλέξιμο, που ίσως μου στοιχίσει (που μου στοίχισε…) απώλεια επιθυμητής συνάντησης, γιατί δεν βγαίνω προτού χαράξει· δεν είμαι σε αποστολή! Κοιμήθηκα κατά τις δώδεκα τα μεσάνυχτα. Ξύπνησα τεσσεράμισι. Στις πέντε πια είδα, στο κινητό, πως η ώρα ήταν… έξι.
»Εφερα τα ρολόγια, όσων ξέρω τον τρόπο, στην καινούργια ώρα, που, μετά από τόσα χρόνια (νομίζω, την πρώτη φορά που άλλαξε η ώρα, πρωθυπουργός ήταν ο Καραμανλής, ο θείος, αν δεν ήταν ο… Παπάγος), δεν ξεχωρίζω ποια ώρα είναι η κανονική και ποια η ακανόνιστη: πότε δηλαδή την αλλάζουμε… Διότι η αλλαγή είναι μία και μόνη, απλώς η άλλη είναι επαναφορά στην… κανονικότητα.
»Αναρωτιέμαι τώρα (ζήτημα στιγμιαίας εμπνεύσεως), αν δεν είναι τέτοιο και το μπέρδεμα με την “κανονικότητα” του Μητσοτάκη. Αν δηλαδή ο δις πρωθυπουργός της ευημερούσης, επί θητείας του, ολοέν και περισσότερο πατρίδος, θρησκείας, οικογενείας και άλλα συναφή γύρισε τόσες φορές τους δείκτες τής κατ’ αυτόν κανονικότητας, που είτε το έκανε επί τούτου, για να μας μπερδέψει, είτε (για να μην του καταλογίζουμε συνεχώς δόλο και σκοπιμότητα), εν τη προϊούση αφελεία του (σε πτώση δοτική, όχι ο ίδιος, οι λέξεις), μπερδεύτηκε και αυτός, σε σημείο που να μην ξεχωρίζει για ποια κανονικότητα μιλούσε την Τρίτη για την Υγεία, την Πέμπτη για την Παιδεία και το Σάββατο για την “αυτορρύθμιση της Αγοράς” (αυτή πια η αυτορρύθμιση μας πρόκοψε… κανονικότατα).
»Τόσο που, μπερδεμένος, έπαθε κάτι σαν… εξεταστική επιτροπή (επιδημική νόσος εμφανιζόμενη κυρίως στην ισημερινή ζώνη). Κλείδωσε την “κανονικότητα” στην ντουλάπα, με μπόλικη ναφθαλίνη, μήπως και κάποτε του ξαναχρειαστεί. Αλλά, προσώρας, οι ενδυματολογικοί του σύμβουλοι του συνέστησαν να την ξεχάσει ή να κάνει πως δεν τη θυμάται!..».
