Μακάβρια εξίσωση

Οπως και να ’χει, Ισραήλ συν πύραυλος και Χαμάς συν ρουκέτα ίσον 471, έως χθες, νεκροί και άνω των 342 τραυματίες, όλοι Παλαιστίνιοι, στην πλειονότητα γυναικόπαιδα, αυτά σε νοσοκομείο της Λωρίδας της Γάζας, είναι μια μακάβρια εξίσωση. Δεν είναι καν εξίσωση. Δεν έχει να κάνει ούτε με μαθηματικά ούτε με πολιτική ούτε με συσχετισμούς δυνάμεων ούτε με θεωρίες παιγνίων ούτε με ωφελημένους και ζημιωμένους ούτε με προβοκάτσιες.

Είναι η απανθρωπιά και η κτηνωδία σε όλη τους την έξαρση, που πιο πάνω είναι μόνο το χάος το αμέτρητο. Ακόμα και η επίκληση «ενός λάθους» που ευσχήμως διαδίδεται, από τη μια κι από την άλλη μεριά, μέρος κι αυτό της μακάβριας εξίσωσης, παραπέμπει στο ιστορικό απόφθεγμα του αιματηρού απόηχου της Γαλλικής Επανάστασης: «Ηταν χειρότερο από έγκλημα. Ηταν λάθος!».

Εγραφα για το ίδιο θέμα στις 11/10 («Εγκλωβισμένοι απαξάπαντες»): «Στην κυριολεξία χύνεται αίμα αμάχων. Και χύνεται αίμα αμάχων. Γιατί πάντα το αίμα των αμάχων (αν μάλιστα είναι, που συνήθως είναι, γυναικόπαιδα και γέροντες/γερόντισσες τόσο… πειστικότερα) είναι το κορυφαίο “επιχείρημα” που πείθει και τον πιο ηλίθιο ότι: τώρα, εδώ, γίνεται πόλεμος, υπάρχουν νεκροί εξ αμάχων, άρα μην τολμήσεις να μην τον πάρεις στα σοβαρά, έρχεται η σειρά σου!.. Δεν ήξερε η Χαμάς, όταν έθυε, τι θα επακολουθήσει; Δεν ξέρουν οι Ισραηλινοί, τώρα που θύουν, τι θα επισυμβεί;»

Στο πολύ ενδιαφέρον άρθρο του «Από την ύβρη στην τρέλα του μίσους» ο Τάκης Μπατζελής («Συντακτών» 19/10), αφού κάνει μια ευσύνοπτη αναδρομή στις ισραηλο-παλαιστινιακές συγκρούσεις, συμπεραίνει ότι: «Η τυφλή επιθυμία εκδίκησης που αυτή τη στιγμή χαρακτηρίζει και τις δύο πλευρές, δεν οδηγεί σε καμία λύση παρά μόνο σε αέναο κύκλο αίματος». Ως μόνη (εφικτή) λύση επιλέγει τη «δημιουργία ανεξάρτητου και βιώσιμου Παλαιστινιακού κράτους». Λύση, ομολογουμένως, καθόλου εύκολη. Ομως είναι εμφανές πού σκοπεί και ποιους… διευκολύνει το… ανειρήνευτο «πάθος»!