Στα όρια του γελοίου

Είδα στην ψηφιακή «Συντακτών» (efsyn.gr) της 14/9, αλλά και σε πολιτικό παρασκήνιο της επομένης (15/9) αυτό το… απαράμιλλο επαγγελματικό πάθος αστυνομικών των ΟΠΚΕ (Ομάδες Πρόληψης και Καταστολής Εγκλήματος), που 7 χιλιόμετρα έξω από τον (βυθισμένο) Παλαμά σταμάτησαν, στις 13/9, αυτοκίνητο με εθελοντές που πήγαιναν βοήθεια στους πλημμυροπαθείς. Το οποίο αυτοκίνητο -για οποιοδήποτε λόγο- αποκόπηκε από κομβόι εθελοντών προς ίδιο προορισμό· στον Παλαμά.

Είμαι όσο πιο προσεκτικός γίνεται, και θα το έβρισκα απόλυτα φυσιολογικό, ως έλεγχο, να ερευνούσαν οι αστυνομικοί τον λόγο που το αυτοκίνητο αποκόπηκε από το κομβόι. Αντί, όπως καταγγέλθηκε (και δεν διαψεύστηκε), οι αστυνομικοί να προτάξουν όπλα, να υποχρέωναν τους επιβάτες/εθελοντές να κατέβουν. Τέλος, εάν στην (εύλογη) απορία των επιβαινόντων (τρόφιμα μετέφεραν οι άνθρωποι): «Τι συμβαίνει παιδιά;», κάποιοι υπερβαλλόντως… υπηρεσιακοί αστυνομικοί δεν απαντούσαν, με παροιμιώδη… ευγένεια (ούτε αυτό διαψεύστηκε· προπαντός αυτό!): «Εάν ήμασταν στην Αθήνα και αντιδρούσατε έτσι, θα έπεφταν σφαίρες»! Είχαν ωστόσο προηγηθεί συλλήψεις διαδηλωτών (πλημμυροπαθών) και επίθεση εναντίον δημοσιογράφου, στη Λάρισα· που δεν είναι Αθήνα!

Το γελοίο με τρομάζει χίλιες φορές περισσότερο από την «καθαρή», την «απροκάλυπτη» βία. Και με τρομάζει, γιατί το γελοίο έχει μια περίεργη δυναμική να εκτρέπεται εύκολα σε τραγωδία, ανεξέλεγκτη. Δεν καταλαβαίνεις από πού ήρθε και ποιες μπορεί να είναι οι συνέπειες. Είναι, νομίζω, οι μικρές εκείνες εξουσίες, οι «εξουσιούλες» κατ’ ανάθεσιν, που όμως ενίοτε αυτονομούνται. Και τότε πάμε, άλλοτε στο γελοίον της «μαγκιάς» των ΟΠΚΕδων της Καρδίτσας και άλλοτε στην τραγωδία του πνιγμού του Καργιώτη στον Πειραιά.

Απορία. Εθελοντές είδα. Πυροσβέστες είδα. Στρατιώτες είδα. Αστυνομικούς… εθελοντές δεν μου φάνηκε πως είδα μεταξύ των αρωγών στους πλημμυροπαθείς. Τι κάνει το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη; Υστερεί σε δημόσιες σχέσεις; Ή δεν προλαβαίνουν από την πολλή φούρια να βάλουν «νόμο και τάξη» στους βάλτους; Πόσο άλλο μένει να βουλιάξουμε!..