ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ efsyn.gr , Πέτρος Μανταίος
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Ο πρόεδρος του Κεντρικού Εβραϊκού Συμβουλίου της Γερμανίας Γιόζεφ Σούστερ, σχολιάζοντας τη νίκη των ακροδεξιών του AfD (Εναλλακτική για τη Γερμανία) που κέρδισαν στις περιφερειακές της περασμένης Κυριακής τη δημαρχία του Ζόνεμπεργκ, στη Θουριγγία, της πρώην Ανατολικής Γερμανίας (επισημαίνω το «πρώην Ανατολικής», γιατί έχει τη σημασία του), δήλωσε ότι: «Για να είμαστε σαφείς, δεν έχουν όλοι όσοι ψήφισαν το AfD ακροδεξιά εξτρεμιστική νοοτροπία». «Ωστόσο», συμπλήρωσε, «(…) Πρόκειται για το σπάσιμο ενός φράγματος, το οποίο οι πολιτικές δυνάμεις σε αυτή τη χώρα δεν μπορούν απλώς να πάρουν ελαφρά» («Συντακτών» 27/6).

Συμφωνώ με το «σπάσιμο του φράγματος», συμφωνώ ότι οι «πολιτικές δυνάμεις», στη Γερμανία και παντού όπου εμφανίζονται ανάλογα φαινόμενα, «δεν μπορούν απλώς να τα παίρνουν ελαφρά». Θα πρόσθετα μάλιστα ότι οι πολιτικές δυνάμεις πρέπει να ενεργούν προληπτικά, παίρνοντας μέτρα, οικονομικά, κοινωνικά κ.λπ. που θα αποθαρρύνουν την εμφάνιση ακροδεξιών, ρατσιστικών, φασιστικών ρευμάτων. Ομως, στο πρώτο σκέλος της «συλλογιστικής» Σούστερ, ότι «… δεν έχουν όσοι ψήφισαν το AfD ακροδεξιά εξτρεμιστική νοοτροπία», ας μου επιτραπούν ορισμένες αντιρρήσεις, που, ομολογώ, ενίσχυσαν τα αποτελέσματα των δικών μας εκλογών, ίδια Κυριακή με το Ζόνεμπεργκ, με την, ουχί αμελητέα, εκπροσώπηση στη νέα Βουλή (34 βουλευτές!) τριών πολιτικών κομμάτων συγγενών ιδεολογικά, αν μη τι άλλο, με τους Γερμανούς «Εναλλακτικούς».

Το ερώτημα που με απασχολεί, και δη ζωηρά, είναι: Πότε, έως πού και πόσο κάποιος που ψηφίζει ρατσιστικά, εξτρεμιστικά, φασιστικά (αδιάφοροι οι χαρακτηρισμοί μπρος στην ουσία), είναι -τουλάχιστον τη στιγμή που κλείνει τον φάκελο με το αντίστοιχο ψηφοδέλτιο- και ο ίδιος φασίστας, και μόνο εκ του γεγονότος των ενδεχόμενων επιπτώσεων που θα έχει η ψήφος του. Την πολιτική, που είναι μια κυρία στρυφνή όσο και ξελογιάστρα, ουδόλως την ενδιαφέρουν προθέσεις και διάρκειες. Την ενδιαφέρει μόνο το αποτέλεσμα και η στιγμή που συντελείται. Οθεν, «καλοπιάσματα» δεν χωράνε. Ούτε μεταμέλειες. Τελεία και παύλα!