Ντιμπέιτ ή Ντιπ για μπέιτ

Παιχνίδια αυτοί. Παιχνίδια κι εμείς. Μια ζωή την έχουμε… Αν δεν τη γλεντήσουμε, τι θα καταλάβουμε, τι θα καζαντίσουμε… Του σκηνοθέτη Γιώργου Τζαβέλλα ο στίχος, μελοποίηση Μιχάλης Σουγιούλ, από το τραγούδι «Και ο μήνας έχει εννιά»…

Κάθε εννιά του μηνός, λέει, παλιά, πληρωνόντουσαν οι δημόσιοι υπάλληλοι. Ετσι έμεινε το παροιμιώδες «εννιά έχει ο μήνας…» που έφτασε να είναι ταυτόσημο με το «καρφάκι δεν μου καίγεται». Κάθε εννιά του μηνός μπαίνανε λεφτά στην τσέπη, άρα υπήρχε κάποια σιγουριά… Για πόσο; Αγνωστο!

Στις παλιές επιθεωρήσεις πάντως, όσες πρόφτασα, τους δημόσιους υπάλληλους υποδύονταν ηθοποιοί τσιλιβήθρες, όπως ο Φέρμης (όχι ο Φέρμας, αυτός ήταν ο κλασικός μάγκας). Ποτέ δημόσιος υπάλληλος ο Αυλωνίτης· αυτός ήταν ο λεφτάς ή ο φτηνοκομπιναδόρος του στομφώδους «πνεύμα και ηθική»! Καλή ώρα, δηλαδή. Δεν αλλάξαμε και πολύ από τότε.

Μόνος και σταθερά παρεξηγημένος, αδικημένος, ο Μαυρογιαλούρος. Τον έχουμε κάνει τον άνθρωπο συνώνυμο του ευτελούς πολιτικού, του «υποσχεσάκια» χωρίς ιερό και όσιο. Που ο καημένος ήταν ακριβώς το αντίθετο. Οταν κατάλαβε το «εννιά έχει ο μήνας» της παράταξής του και των συναδέλφων του υπουργών, παραιτήθηκε ο άνθρωπος. Τους τα βρόντηξε! «Υπάρχει και φιλότιμο» είναι ο τίτλος της ταινίας του Σακελλάριου. Οπου ο Μαυρογιαλούρος δεν είναι ούτε ο εξαχρειωμένος πολιτικός ούτε κάποιο ελεεινό ανθρωπάκι. Είναι ένας τίμιος άνθρωπος, που όταν αντιλαμβάνεται την αθλιότητα επιλέγει την τιμή του…

Α και το debate! Να μην ξεχάσω το αποψινό debate… Μίλαν – Ιντερ [Από τη Μίλαν γεννήθηκε η Ιντερ, «μαιευτήρας» ο Ελληνοβενετσιάνος επιχειρηματίας Γιάννης Παραμυθιώτης, που ήθελε ομάδα λιγότερο ιταλική και περισσότερο διεθνή· Ιντερνατσιονάλε, ο πλήρης τίτλος, 1908]. Το άλλο debate (μη μας λένε και σνομπ..) παίζει ανάμεσα σε δύο λέξεις/έννοιες: debate και bate· με πολλές σημασίες εκάστη. Απόψε θα δούμε (όσοι δούμε) πόσο θα είναι ντιμπέιτ ή ντιπ για μπέιτ (λεξικά επιτρέπονται)…