Αντε τώρα να πιάσουμε τα οικόπεδα και τις βίλες στα νησιά του Αιγαίου, στα Κεϊμάν της Καραϊβικής ή του Σολομώντα στον Ειρηνικό. Προεκλογική περίοδο διανύουμε, το θέμα «οικόπεδα – βίλες» (μην πω και τι σημαίνει βίλα στην κυπριακή διάλεκτο και πέσουμε στα ακατάλληλα) είναι εκ των πλέον καταλλήλων προς «αγοραπωλησία» αυτή την περίοδο. Ομως το ζήτημα είναι διαρκές, δεν το αγγίζει η προεκλογική περίοδος και αφορά τις πραγματικές αγοραπωλησίες, αν έγιναν, πότε, πώς και γιατί.
Εάν η Ν.Δ. (δηλαδή ο Μητσοτάκης, να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους) έχει στοιχεία που αποδεικνύουν παρανομία του Ραγκούση στο σπίτι του ή στην έπαυλή του, με όλα της τα… παρακολουθήματα (λέξη που τη σημασία της αγνοεί, αποδεδειγμένα, έστω αγνοούσε, ο Μητσοτάκης), ας τα κοινοποιήσει, ας τα δώσει στον εισαγγελέα, ας τα κάνει οτιδήποτε νομίζει εθνικώς επωφελές.
Ομως η επίσημη ανακοίνωση του κυβερνώντος κόμματος για «ψέμα» και «τοξικότητα» του ΣΥΡΙΖΑ, ως «αντιπερισπασμό» για τη «βίλα Ραγκούση» ως προς το «σπίτι της Τήνου» του Μητσοτάκη (προσέξτε τη… μη τοξικότητα: «βίλα» του ενός, «σπίτι» του άλλου!) ή… της άλλης, της συζύγου (ο πρόεδρος του κυβερνώντος κόμματος στην ανακοίνωση εμφανίζεται περίπου… άστεγος), είναι αυτό που λέμε… όλα τα λεφτά. Ιδίως όμως το «πολυπαιγμένο θέμα από το παρελθόν»…
Διότι «πολυπαιγμένο» δεν σημαίνει απαραιτήτως ανυπόστατο. Στην Τήνο πήγαινα σαράντα καλοκαίρια. Γνώριζα από τότε ότι το κτήμα (κτηματάρα) στον όρμο του Αγίου Πέτρου αγοράστηκε από τον Μητσοτάκη (μετά έμαθα ότι υπήρχε και σύζυγος που λεγόταν Μαρέβα, στην οποία και το έγραψε, έλεγαν οι φήμες, τι «έλεγαν», οργίαζαν…). Το «σπίτι» (που δεν είναι και δύο δωμάτια με κουζίνα…) έγινε μετά. Το «πολυπαιγμένο», επομένως, δεν αφορά την καθαυτό «ιδιοκτησία». Αφορά το πασίγνωστο, παροιμιακό: «Περασμένα – ξεχασμένα…». Και ποιος ήταν ο Χριστοφοράκος στο κάτω κάτω και ποια η Siemens; Τακτική λήθης…
